Mentionsy

W Poznaniu, w Teatrze Wielkim trwają przygotowania do premiery nowej inscenizacji Króla Rogera Szymanowskiego w Pana reżyserii.

Czy Król Roger na liście tych tytułów, które chciałby Pan zrealizować, stał wysoko?

Oj tak, ja nawet opowiadam taką anegdotę o tym, jak kilka lat temu, chyba z 10 lat temu, zacząłem zaznaczać w leksykonie Piotra Kamińskiego jakby takie tytuły, które chciałbym wyreżyserować kolorami, takimi fiszkami różnymi i akurat przy Królu Rogerze od samego początku była ta fiszka czerwona, czyli najbardziej bym chciał właśnie zrealizować ten tytuł.

Taką interpretację reżyserską czy dramaturgiczną, bo przecież sam Król Roger jest jednym wielkim aktem interpretacji jaki Szymanowski jakby robi względem kultury i siebie samego.

Dopisał, stwierdził, że Król Roger to teren duszy samego kompozytora.

Dramaturgia w Królu Rogerze jest dość oszczędna.

Więc myślę, że tak, jak najbardziej chcemy ją pokazać jako równoprawną bohaterkę, która też ma swój udział w przemianie samego Rogera, która sama swoją przemianę przeżywa, jakby nawet z tym samym pasterzem, chociaż on inicjalnie wychodzi z samego króla Rogera, natomiast

Czy pana odczytanie Króla Rogera to będzie raczej średniowieczna na poły mityczna Sycylia, czy prędzej gabinet doktora Freuda?

Król Rogera, mam wrażenie, wymyka się jednoznacznością, wymyka się jednoznacznym odczytaniem.

Samo to jest ciekawą podstawą do tego, żeby w ten sposób tego króla Rogera też zobaczyć.

Premiera Króla Rogera, Karola Szymanowskiego w Teatrze Wielkim w Poznaniu już w najbliższy piątek.