Mentionsy
Andrzej Wajda - weteran kina o energii chłopca
- Był pierwszy na planie. Może kilka osób z obsługi technicznej pojawiało się przed nim, ale z ekipy, która rzeczywiście wchodziła na plan, żeby przygotować scenę, to on był od samego początku. Miał w sobie niezwykłą energię chłopca - mówił w Dwójce Maciej Cuske, współpracownik Andrzeja Wajdy.
Rozdziały (12)
Podstawowe informacje o audycji i przedstawienie gości.
Opis biografii i twórczości Andrzeja Wajdy, w tym jego najważniejsze inscenizacje.
Opowieść Macieja Sobieszczańskiego i Macieja Cuske o pierwszych doświadczeniach z twórczości Andrzeja Wajdy.
Opowieść Macieja Sobieszczańskiego o pierwszym spotkaniu z Andrzejem Wajdą w szkole.
Opowieść Macieja Cuske o swoim doświadczeniu z Andrzejem Wajdą podczas produkcji dokumentalnego filmu Katyn.
Opowieść Macieja Sobieszczańskiego i Macieja Cuske o roli Andrzeja Wajdy w edukacji filmowej i jego kontaktach z studentami.
Podsumowanie rozmowy i podziękowania za udział.
Maciej opowiada o anegdotach z Andrzeja Wajdy, m.in. o jego podejściu do pracy z dziećmi i rozmawia o wpływie Wajdy na jego twórczość.
Maciej opowiada o wpływie Andrzej Wajdy na jego twórczość, jego podejściu do pracy zespołowej i krytycyzmu wobec siebie i innych.
Maciej opowiada o pracy zespołowej z Andrzejem Wajdą, jego krytycyzmie wobec siebie i innych, a także o relacjach międzyludzkich w okresie współpracy.
Rozmowa koncentruje się na wspólnych studiach na krakowskiej ASP, wpływ przyjaźni na kierunek poszukiwań Wajdy i opowieści o pierwszych latach życia artysty.
Rozmowa o twórczości teatralnej Andrzeja Wajdy, jego podejście do reżyserii i inscenizacji, a także omówienie jego najważniejszych przedstawień.
Szukaj w treści odcinka
Ja uważam, może jestem tutaj odosobniony, ale uważam Malczewskiego za jedynego oryginalnego polskiego malarza.
Myślałem nawet kiedyś o tym, żeby zrobić najpierw dokumentalny film z obrazów Malczewskiego, ale nie bardzo wierzę w taki film.
Profesor Cybisowa, z którą się spotkałem, a która chodziła do Akademii jeszcze za czasów Jacka Malczewskiego, opowiada, że profesor czasem wsadzał głowę do pracowni, a pojawiał się raz na miesiąc i rzadziej, że wsadzał głowę w drzwi pracowni i tylko wołał do studentów, studenci, czy kochacie swojego profesora?
Na co oni odpowiadali, tak, Malczewski zamykał drzwi i nie pojawiał się przez następny miesiąc, uważając, że ta metoda pedagogiczna jest lepsza od innej, mianowicie od tego, żeby narzucać swoją indywidualność biednym studentom.
Na inny jakby temat, a tylko żeby natchnienie i inspiracja płynęła z malarstwa Malczewskiego i wydaje mi się, że w kilku miejscach udało mi się to zrealizować.
Jarosław Iwaszkiewicz w wywiadzie dla Literatury powiedział, że bardzo zdziwił się, że właśnie Malczewskiego wybrał pan, a nie Chełmońskiego, którego uważał za inspirującego wtedy, kiedy pisał Brzezinę.
Ten czas twórczości w pisarstwie Jarosława Iwaszkiewicza jest właśnie jakiś głęboko symboliczny i dlatego może przyszedł mi Malczewski bardziej do głowy niż Chełmoński ze swoimi pejzażami, ze swoim takim opisem wsi.
Poza tym Chełmoński jakby mniej mnie interesuje, a Malczewski porusza moją wyobraźnię.
Ostatnie odcinki
-
Plany i wyzwania na drodze Stowarzyszenia Jazzo...
05.06.2026 07:25
-
Miasto sierot. Historia powojennego ośrodka im....
03.06.2026 14:30
-
Młodzi i Film. Najstarszy taki festiwal w Polsce
03.06.2026 06:58
-
Zabezpieczenie socjalne artystów. Co zakłada us...
02.06.2026 15:10
-
Festiwal Young Arts Festival w Krośnie
02.06.2026 14:30
-
Napędzani przez emocje i poszukiwanie sensu. Sp...
02.06.2026 06:30
-
Lwów w wersji alternatywnej. Ziemowit Szczerek ...
01.06.2026 14:30
-
Gdy fortepian spotyka internet. Alternatywa Kon...
01.06.2026 07:27
-
Między buntem a czułością. Historia Sinéad O’Co...
29.05.2026 14:30
-
Maciej Obara i muzyczne wyzwania na linii Oslo ...
29.05.2026 08:46