Mentionsy

W 2011 roku Mistrzowska Szkoła Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy przyjęła nazwę prostszą Wajda School.

Ja znałem ich filmy i nagle dowiedzieliśmy się, że przyjdzie nas odwiedzić, że tak powiem rozpocząć kurs pan Andrzej Wajda, który był mentorem szkoły, założycielem tej szkoły.

No i także Andrzej Wajda siadał z nami.

A czy Andrzej Wajda miał jakieś rady, czy zasady, które szczególnie podkreślał w kontekście pracy z młodymi właśnie filmowcami?

Miał okazję do obserwowania mistrza przy pracy, bo jest pan autorem filmu dokumentalnego Andrzej Wajda, Róbmy zdjęcie.

To trochę uprzedził pan moje pytanie, czy w swojej twórczości widzicie jakieś właśnie elementy bezpośrednio wynikające z tego, czego uczył was Andrzej Wajda?

To film, w którym Andrzej Wajda w ogóle debiutował w 1955 roku.

Pisząc o przemianie duchowej dwóch głównych bohaterów profesor Tadeusz Lubelski stwierdził, realizując pokolenie Andrzej Wajda wszedł na tę samą drogę, co pięć lat wcześniej jego przyjaciel Andrzej Wróblewski znalazł nową formę do przemawiania w imieniu umarłych.

Posłuchajmy fragmentu dwójkowej audycji, której Andrzej Wajda był gościem, a jej autorką była Anna Fuksiewicz.

No właśnie po sukcesie ekranizacji poematu Adama Mickiewicza, pan Tadeusz Andrzej Wajda, wówczas już laureat Oscara z 2000 roku, sfilmował Zemsty Aleksandra Fredry.

Cały czas Andrzej Wajda był zajęty, prawda?

Mnie się wydaje, że też Andrzej Wajda rozumiał, na czym polega praca przy filmie.

Mianowicie brzmi ono, dlaczego Andrzej Wajda nigdy nie był zadowolony ze scenariusza.

Andrzej Wajda miał bardzo szczególny stosunek do słowa pisanego, do słowa drukowanego, do tego co było na kartce papieru.

Posłuchajmy co Andrzej Wajda mówi o wykorzystywaniu twórczości polskich malarzy w swoich filmach.

Było tym sposobem niesamowitego hołdu, ponieważ musimy pamiętać, że cofając się kilkanaście lat wcześniej, to Andrzej Wajda zrobił pierwszą wystawę indywidualną Wróblewskiemu w Warszawie w 1956 roku samych rysunków w Związku Literatów Polskich.

Czy też inne prace, które posiadał Andrzeja Wróblewskiego, które posiadał Andrzej Wajda.

Czy można powiedzieć, że Andrzej Wajda w pewien sposób wypromował Andrzeja Wróblewskiego w Polsce i na świecie?

Nie wykorzystamy go dzisiaj na antenie, ale tam Andrzej Wajda mówi, że ma takie poczucie spłacania długów różnego rodzaju, między innymi w opowieściach o wojnie, o powstaniu warszawskim.

To Andrzej Wajda był niesamowicie podekscytowany tym faktem, że to zostanie zebrane, że zostanie uporządkowane.

Ja myślę, że Andrzej Wajda byłby bardzo z tego zadowolony, z tego albumu, który tutaj leży przed nami.

Bo myślę, że Andrzej Wajda troszkę inaczej myślał o teatrze niż klasyczny reżyser teatralny.

Na ile Andrzej Wajda starał się w teatrze bardziej eksperymentować niż w filmie?

Ja myślę, że Andrzej Wajda w teatrze nie eksperymentował specjalnie.

W jednej ze swoich wypowiedzi Andrzej Wajda, mówiąc o tej różnicy między filmem a teatrem, powiedział, że teatr to dla niego poszukiwanie formy.

Andrzej Wajda jest również autorem wielu fantastycznych przedstawień, bardzo ważnych i pięknych przedstawień.

Także od początku nie było jasne co z tego ma być, a Andrzej Wajda myślał, że uda się w trakcie tych prób zrobić jakąś adaptację tego tekstu.

No i ustaliliśmy, Andrzej Wajda ustalił, jaki jest przebieg tego przedstawienia.

Też Andrzej Wajda mógł tylko zdaje się nas wpuścić w takie szaleństwo i jeszcze wziąć za nie odpowiedzialność.

To słynne powiedzenie Jana Nowickiego, że w czasie prób właśnie do Biesów, że dlaczego się nie uczy tekstu, że on się nauczy tekstu jak pan Andrzej Wajda nauczy się reżyserować.

Tyle Andrzej Wajda w dwójkowej audycji spotkania z Anną Fuksiewicz.