Mentionsy

Porozmawiamy ze studentami, a dziś absolwentami Mistrzowskiej Szkoły Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy, Maciejem Cuske oraz Maciejem Sobieszczańskim.

Oddamy także głos scenarzyście Maciejowi Karpińskiemu, wieloletniemu współpracownikowi Andrzeja Wajdy.

Nie zabraknie oczywiście również archiwalnych wypowiedzi Andrzeja Wajdy.

No i chyba na tym właśnie polegał ten niesamowity związek twórczości Andrzeja Wajdy z publicznością, bo pokazywał na ekranie to, czego przez lata byli spragnieni.

W 2002 roku z inicjatywy właśnie Andrzeja Wajdy i Wojciecha Marczewskiego powstała w Warszawie Mistrzowska Szkoła Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy oraz Fundacja Edukacji Filmowej Andrzeja Wajdy.

W 2011 roku Mistrzowska Szkoła Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy przyjęła nazwę prostszą Wajda School.

W studiu dwójki nasi pierwsi goście, reżyserzy i scenarzyści, uczniowie Andrzeja Wajdy.

Panie Macieju, a dla Pana, jakie było to pierwsze spotkanie z twórczością Andrzeja Wajdy?

To pierwsze takie doświadczenia z twórczością Andrzeja Wajdy, a jak przebiegało, jak wyglądało to pierwsze spotkanie takie już zawodowe?

Sprawdza się to spojrzenie Andrzeja Wajdy w pana pracy teraz?

Reżyserzy i scenarzyści, uczniowie Andrzeja Wajdy byli dziś naszymi pierwszymi gośćmi.

Dziś oczywiście słuchamy muzyki z filmów Andrzeja Wajdy.

Do związków Andrzeja Wajdy z Andrzejem Wróblewskim powrócimy jeszcze w drugiej części naszej audycji.

Dla nas, zgodzisz się ze mną, mam nadzieję Marcinie, z radiowego punktu widzenia, słuchanie tych fragmentów i tych audycji z udziałem Andrzeja Wajdy było prawdziwą przyjemnością.

Przez 40 lat jeden z najbliższych współpracowników Andrzeja Wajdy.

Zastanawiam się, jak to się stało, że pan tak blisko znalazł się Andrzeja Wajdy, nie tylko w takim sensie zawodowym, ale również prywatnym, bo miał pan okazję obserwować przecież Andrzeja Wajdę nie tylko przy pracy nad filmami czy spektaklami teatralnymi, ale również w życiu prywatnym, w życiu takim uczestniczącym w życiu społecznym.

To nie jest tak łatwo podsumować krótko, ale myślę, że wie Pan, to już tak po prostu jest, że są ludzie, którzy niezależnie nawet od swego talentu, aczkolwiek akurat w przypadku Andrzeja Wajdy uderzające jest, ilu talentów to był człowiek.

Przez ponad 40 lat jeden z najbliższych współpracowników Andrzeja Wajdy był naszym gościem.

Rozmawiamy dziś o twórczości Andrzeja Wajdy.

Pierwszym takim doświadczeniem edukacyjnym wyższym Andrzeja Wajdy była właśnie Akademia Sztuk Pięknych.

Rozpoczniemy tę rozmowę z Państwem od jednego z najbardziej chyba znanych, cenionych filmów Andrzeja Wajdy, chociaż trzeba przyznać, że tych filmów jest naprawdę dużo.

Tam jest taka bardzo znacząca scena, która połączy nas z tematem znajomości, przyjaźni, wzajemnej fascynacji Andrzeja Wróblewskiego i Andrzeja Wajdy.

Wspólne studia na krakowskiej ASP z Andrzejem Wróblewskim były dla Andrzeja Wajdy takim kluczowym okresem.

Ich współpraca i te dyskusje artystyczne wpłynęły potem na kierunek poszukiwań Andrzeja Wajdy.

Czy podczas badań państwa nad twórczością Wróblewskiego odkryli może państwo jakieś perspektywy takie twórcze, które rzucają światło na taką wizualną stronę twórczości Andrzeja Wajdy?

W filmach Wajdy i pokazywać obrazy Wróblewskiego, czy rysunki, taki cykl rysunków bardzo rzadko pokazywany, który my skompletowaliśmy 10 lat temu w książce Andrzeja Wróblewskiego, Unikanie Stanów Pośrednich.

Na pewno dla Andrzeja Wajdy też było bardzo ważne, żeby ta twórczość, jak powstała nasza fundacja, wspólnie z córką artysty, panią Martą Wróblewską, jak utworzyliśmy fundację i zgłosiliśmy się po materiały do tych świadków, którzy jeszcze wtedy żyli i pamiętali Wróblewskiego chociażby z czasów studiów.

To temat z filmu Andrzeja Wajdy, Kronika wypadków miłosnych z 1985 roku, stworzonego według scenariusza Tadeusza Konwickiego.

Dziś rozmawiamy o różnych aspektach twórczości Andrzeja Wajdy.

Ale liczba przedstawień teatralnych Andrzeja Wajdy jest w zasadzie porównywalna z liczbą jego filmów.

To bardzo dobrze widać w lekturze notesów Andrzeja Wajdy.

Każde przedstawienie Andrzeja Wajdy było osobną jakością, bo czasem mówimy, że reżyser jest rozpoznawalny na pen style.

O inscenizacji biesów w Teatrze Starym w Krakowie w reżyserii Andrzeja Wajdy opowiadał Jerzy Radziwiłłowicz.

No ale te początki Andrzeja Wajdy w Teatrze Krakowskim wcale takie łatwe nie były, te przejścia z aktorami.

I to była pierwsza praca Andrzeja Wajdy w Starym Teatrze.

Janusz Majcherek, historyk teatru, eseista, kierownik literacki Teatru Polskiego w Warszawie podsumowywał twórczość teatralną Andrzeja Wajdy.