Mentionsy

Kolejną jego biografię autorstwa greckiego filozofia Plutarcha napisano mniej więcej w tym samym czasie historię wojen domowych pod koniec Republiki Apiana, już wcześniej przeze mnie wspomnianego, historyka z Egipskiej Aleksandrii.

U Plutarcha i Japiana, czyli osób nastawionych dość wrogo do osoby Cezara, widzimy dłuższą scenę, gdzie Cezar obserwuje, jak tłum reaguje na wkładanie i odrzucanie korony.

U Plutarcha tłum zachowuje milczenie, gdy Cezar otrzymuje koronę i wybucha radością, gdy ją odrzuca.

Cezar znajdował się w pobliżu Rostrów według Apiana i Plutarcha lub przed świątynią Wenus Genetrix według Diona i Svetoniusza na jego jeszcze nieukończonym forum i oczywiście zasiadał na ceremonialnym krześle załatwiając tym samym oficjalne sprawy.

Plutarch zwala winę na Korneliusza Balbusa, który, jak wspomniałem, miał Cezara powstrzymać.

Według Plutarcha Kasiusz miał być dość rozgorzeczony sytuacją, że prestiżowe stanowisko pretora przypadło miejskiemu Brutusowi.

Oczywiście zapożyczył Szekspir tę historyjkę od Plutarcha, a pojawia się jeszcze ona również u Appiana, Svetoniusza i Diona.

Brutusowi jednak udało się nakłonić Cezara do zmiany decyzji i według Plutarcha Brutus miał wykpić wróżbę i zapewnić Cezara o nadaniu mu władzy królewskiej przez Senat.

Trebonius lub według Plutarcha Decimus Brutus odciągnął Antoniusza na stronę i przez chwilę zajmował go rozmową, podczas gdy Cezar i pozostali weszli do środka.

Według plutarcha Cezar chwyta nie tyle ramię Kaski, co samo ostrze, po czym krzyczy – Kasko, ty zbrodniarzu, co robisz?

U Svetoniusza, Diona, Plutarcha i Epiana w ostatniej chwili Cezar zakrywa się togą.