Mentionsy

Mianowicie przenieśmy się do roku 60 przed naszą erą i triumviratu Pompejusza, Marka Krasusa i Juliusza Cezara.

Kolejny z panów, czyli Marek Licyniusz Krasus, który odniósł ostateczne zwycięstwo nad Spartakusem i przy okazji uchodził za najbogatszego człowieka w Rzymie, podjął się dopiero co obrony pewnej niedomagającej spółki kontrahentów państwowych.

Zaproponowali oni kwotę o wiele za wysoką za prawo do ściągania podatków w prowincji Azji i Krasus starał się wywalczyć dla niej zgodę na renegocjowanie ceny.

Krasus miał, powiedzmy, zorganizować straż pożarną w Rzymie i odkupować płonące buzynki za bezcen, a dopiero po kupnie było nagaszone.

Kiedy Cezar tylko sporadycznie odwiedzał Italię, Krasus już nie wrócił z kampanii, którą prowadził w 55 roku p.n.e.

I po części właśnie przez przedwczesną śmierć Krasusa podczas bitwy pod Karami na dzisiejszej granicy między Turcją i Syrią, był to 1953 rok przy naszą erą, sprawdziła, że jego rola i znaczenie w triumwiracie są trudne do określenia.

Wedle rzymskich przekazów partowie wlali do gardła Krasusa płynące złoto, kpiąc tym samym zbogacza.

Głowę Krasusa następnie ścięto i przesłano wielkiemu królowi partów Orodesowi II do Seleucji nad Tygrysem.

Głowa Krasusa służyła jako rekwizyt teatralny w sztuce Eurypidesa Bachantki, która co ciekawe należała do partyjskiego repertuaru, a znaki legionowe z kolei służyły jako zdoba partyjskich łupów.

Krasus, Pompejusz, Katullus, Katon czy Bibulus już nie żyli.