Mentionsy

Ania Marchewka wprowadza gościoznego spotkania na temat nowego niekanonu poezji polskiej, podziękowując za zaproszenie i opisując rozmowę jako rejestrowaną.

Ania Marchewka przedstawia Agatę Powalską, Anunk Herman i Irynę Zachladko, podkreślając ich różnorodne zainteresowania i role.

Ania Marchewka zaczyna debatę na temat kanonu, proponując próby definicji i redefinicji tego pojęcia.

Iryna Zachladko podzieliła się swoim podejściem do kanonu, skupiając się na negocjacji lektur szkolnych i krytycznym podejściu do tych lektur.

Gosia, Ania i Kasia kontynuują rozmowę na temat kanonu współczesnej poezji, omawiając różne perspektywy na jego negocjację i rozwój. Mówią o kanonie lektur szkolnych, kanonie nowości na rynku literackim, a także o kanonie w internecie. Podkreślają znaczenie rozmów i krytyki literackiej w procesie tworzenia własnych kanonów.

Rozmowa o rozbudowaniu poezji poprzez bale, wagary i promocje w miastach, a także o dekonstrukcji kanonu literackiego poprzez przekłady i wyborowe czytanie.

Agata wymienia serię Wygłosy z Ossolineum, która zrównoważyła kanon polskiej poezji poprzez dokumenty i różnorodne tematy.

Iryna opisuje subiektywne podejście do tworzenia własnego kanonu w badaniach i nauczaniu, podkreślając zmienność gustów i emocji.

Rozmowa koncentruje się na negocjowaniu kanonu w poezji, jego zmienności i otwartości. Debatują nad wartościowaniem nowości i tradycji, a także o roli błędu i eksperymentu w tworzeniu poezji.

Anuks i Agata dyskutują o znaczeniu błędu w poezji, jego roli w tworzeniu nowatorskich form i o negocjowaniu kanonu przez autorkę.

Goszcznicy omawiają wpływ negocjacji na poezję, podkreślając, że praca z autorem jest procesem, który zmienia podejście do swoich błędów i eksperymentów.

Goszcznicy debatują o kanoniczności w poezji, sugerując, że przekłady i wprowadzanie zapomnianych poetów mogą zmienić obecny kanon.

Goszcznicy podkreślają potrzebę wprowadzania nowych form poezji, takich jak dykcje, które nie dublują się, aby rozszerzyć granice poezji.