Mentionsy
Występy gościnne #12 | „Stella Maris” Iljasa Churiego
„Stella Maris” Iljasa Churiego to powieść o pamięci, która nie daje się zamknąć w jednej historii. W Występach gościnnych rozmowa o drugim tomie trylogii „Dzieci getta”. Churi splata los palestyński i żydowski, zestawia doświadczenie getta w Liddzie z cieniem getta warszawskiego, bada granice empatii i możliwość wspólnej opowieści. Dyskusja jest także hołdem dla zmarłego we wrześniu 2024 roku pisarza, wielkiego humanisty i intelektualisty Bliskiego Wschodu. O literaturze jako przestrzeni wielokierunkowej pamięci, o politycznym wymiarze narracji i o tym, czy możliwe jest braterstwo doświadczeń bez ich upraszczania, rozmawiają Hanna Jankowska, Majda Qandil i Roma Sendyka. Spotkanie prowadzi Aleksandra Lipczak.
Rozdziały (11)
Aleksandra Lipczak przedstawia gościa i uczestników dyskusji, w tym Iljasza Churiego, Hanna Jankowską i Roma Sędykę. Rozmowa zaczyna się od opisu początków współpracy i przyjaźni z Churiem.
Majda Kandil opowiada o początkach współpracy z Iljaszem Churiem, w tym o ich pierwszej rozmowie w Bejrucie i Warszawie.
Roma Sędyka omawia podwójność jako temat w literaturze Churiego, w tym w kontekście jego osobistego doświadczenia i postaci Adama w powieści 'Stella Maris'.
Rozmowa przechodzi do osobistego doświadczenia Iljasza Churiego, w tym opowieści o jego dołączeniu do ruchu oporu palestyńskiego i jego relacjach w Polsce.
Hanna Jankowska opowiada o swoim doświadczeniu z baru mlecznego w Warszawie i symbolice podwójności w literaturze Churiego.
Rozmowa skupia się na znaczeniu i strukturze powieści 'Stella Maris', w tym na jej trzech częściach i tematyce podwójności.
Rozmowa kontynuuje analizę literatury Churiego, w tym na temat jej autoteliczności, uniwersalności i znaczenia dla czytelników.
Analiza źródeł twórczości Iljasa Churiego, w tym poezji staroarabskiej, Biblii i ludowych opowieści, z podkreśleniem znaczenia twórczości Mahmuda Darwisha i jego relacji z Adama. Dyskusja na temat politycznych i humanistycznych aspektów powieści „Stella Maris”.
Analiza zagłady i nagby jako nieporównywalnych zdarzeń, podkreślenie różnorodności postaci w dziełach Hurriego i jego podejście do tematów politycznych.
Krytyka negacjonizmu Holokaustu, analiza postaci Edelmana i jego role w kontekście dwunarodowości, podkreślenie konfliktu między kolonializmem a wyzwoleniem Palestyńczyków.
Rozważania na temat roli literatury w kontekście konfliktu, analiza cytatów Hurriego na temat siły opowieści i jej wpływu na społeczeństwo.
Szukaj w treści odcinka
Po mojej prawej stronie jest tłumaczka Hanna Jankowska, tłumaczka Ilja Sahuriego,
a także to, jakby w świetle tego założenia, że będziemy też trochę mówić o Hurim jako o sobie, co bardzo ważne, przyjaciółka Iliasa Huriego.
A w tej naszej krótkiej rozmowie dzisiaj powiedziałaś mi trochę też o swoim funkcjonowaniu w Warszawie, w twoim domowym otoczeniu, które też było, jak się domyślam, inspiracją dla Huriego.
A czy to właśnie ty, czy to właśnie wy poprowadziliście Huriego do postaci Marka Edelmana?
Tłumaczona jest na angielski, chyba Jonathan Wright tłumaczy, bo niestety tłumacz Huriego świetny, zresztą Humphrey Davies też zmarł trzy lata temu.
Pisarstwo Huriego też jest jakby bardzo, bardzo celebruje też piękno i jakąś taką
Oto jakim doświadczeniem było dla ciebie jest czytanie Huriego, bo to jest proza jakaś.
na tle świata arabskiego to jest bardzo odważna postawa, bo tam z negacjonizmem Holokaustu się można spotkać, ja się w różnych publikacjach spotykałam bardzo często, ale tutaj Huriego należy naprawdę docenić, że on miał odwagę wystąpić w taki sposób.
On jest doceniany, nie tylko przez Huriego, był doceniany, ale też przez, znaczy po prostu w świecie arabskim, za to, że on należał do bundu, czyli do tego powiedzmy nurtu, który był za tak zwaną tutejszością, czyli nie za emigracją do Izraela.
Wydaje mi się, że to po prostu jakby ta refleksja wyszła z mojego pytania o zestawianie, które właśnie niekoniecznie musi być jakby właśnie techniczne zestawianie dwóch ludobójstw może prowadzić do pewnych pułapek, ale nie chodzi właśnie o ich hierarchizację i taka chyba jest myśl też Huriego Natomasiego, rozwiązania już konkretne polityczne dotyczące przyszłości Palestyny.
jaki jest, co płynie z lektury Huriego akurat w 2026 roku, kiedy właściwie literatura wydaje się tak słabym w jakimś sensie medium w porównaniu z jakimkolwiek zestawieniem danych, statystyk i tak dalej.
To jest pytanie, kto zechce sięgnąć po Huriego.
Czy w ogóle zechce sięgnąć po książkę Huriego?
A czy sięgną po Adanię Sziblę, czy po Iliasa Huriego?
Ja bym powiedziała, że to byłoby bardzo niesprawiedliwe, gdyby czytać Huriego tylko przez pryzmat świata, z którego pochodzi i rzeczywistości, o której mówi.
Mam mnóstwo cytatów możliwych z samej powieści, ale też trochę z publicystyki i Huriego, które jakoś
Ostatnie odcinki
-
Występy gościnne #19 | Imiona Krymu
05.06.2026 04:40
-
Na południe #2 | Wyobrażona inność, peryferyjna...
02.06.2026 04:40
-
Gdzie mieszkają książki #3 | Dzień Dziecka
01.06.2026 06:19
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #13 | Ke...
29.05.2026 04:45
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #12 | Ws...
26.05.2026 04:50
-
Rozmowy o esejach #2 | "Żywa i martwa"
22.05.2026 05:09
-
Występy gościnne #18 | Dziewczyńskość. Dzieje ...
19.05.2026 04:40
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #11 | To...
15.05.2026 04:50
-
Występy gościnne #17 | Zespół Odepa, czyli zupe...
12.05.2026 04:40
-
Brakarnia #9 | Retelling we współczesnej liter...
08.05.2026 04:40