Mentionsy

Czy my umiemy w ogóle inaczej...

Czego nie chcą, czego nie można zabraniać, co im się nie podoba, od czego chcą być wolni, czego nie są w stanie znosić dłużej.

I mogłoby się wydawać, gdyby była jakaś myśl konserwatywna, że prawica będzie szła w kierunku prawicy laickiej.

Nie ma nawet zaczynu takowej prawicy laickiej dzisiaj.

Zaraz skończymy z Ameryką, ale był niedawno bardzo ciekawy tekst autorki, którą, jak wiem, lubisz i cenisz, Mary Harrington, na stronach portalu Unheard, w którym opisywała ona trochę jakby nie do pojęcia zupełnie z polskiej perspektywy anomalie czy aberrację w łonie prawicy amerykańskiej.

Mianowicie dlatego, że pojawili się tam katolicy i że jest ich coraz więcej.

Katolicy albo, powiedziałbym, ludzie podający się za katolików, od osoby wiceprezydenta J.D.

o wojnę, pacyfizm, zbrodnie, kategorię wojny sprawiedliwej, ponieważ w ich teologii były to pojęcia, nie powiem, że nieistniejące, ale po prostu dalece bardziej odległe niż są one dla teologii stricte katolickiej.

Publicznie polemizuje, oczywiście na tyle na ile papież może, czyli nie wprost i zachowując pewną dosę dyskrecji i dystansu, ale w której papież amerykanin publicznie polemizuje z członkami administracji w sprawie ich wykładni tego, co jest wojną sprawiedliwą i czy zbrodnie wojenne są okej.

W ogóle to określenie, legitymizujemy, że jest takie zjawisko dawania komuś legitymacji i on od tej pory może istnieć w przestrzeni publicznej.

Czy chodzi o sądownictwo i deformę sądów, czy chodzi o to, co się działo w telewizji polskiej, czy chodzi o błędy w polityce emigracyjnej.

Ale miała też realny dorobek, chociażby w polityce socjalnej.

Musk J. DeVansa, że Oren Cass robi za kogoś takiego, ale tam jest więcej hardkorowych zwolenników protekcjonistycznej polityki.

Tymczasem duża część polskiej prawicy do niedawna powtarzała tę być może najbardziej bzdurną, bezmyślną, intelektualnie jałową dykteryjkę, będącą parafrazą chyba Caldwella, jeśli nie J.D.

Vance'a, że Trump nie jest wrogiem Europy, on jest tylko wrogiem Unii Europejskiej.

Głęboka, ideologiczna nienawiść do instytucji multilateralnych jest kompletnym pakietem, który Rosja proponuje światu i który, zauważ, w jakimś zupełnie komicznym, zupełnie twiście historii dzisiaj część osób na polskiej prawicy właściwie powtarza jak nowe polskie kredo polityki międzynarodowej.

Wyrzucić Chińczyków i Koreańczyków z północy za pierwotną linię rozgraniczenia i utrwalić państwowość Korei Południowej.

Napoleon III wygrywał wojnę, aż w końcu nie przegrał tej ostatniej.

Albo jeszcze inaczej.

Wyborczej.

Tam kilku ludzi otworzyło kanał z J.D.

I Sandy Berger powiedział, nie wiem, panie prezydencie, chyba będziemy bombardować dalej.

A nie utrudnij.

I tak dalej, i tak dalej.