Mentionsy

Rzeczywiście Wiktor Orbán jest politykiem niezwykle skutecznym w budowie tej prawicowej międzynarodówki.

Viktor Orbán przez ostatnie 16 lat bardzo rozwinął rzeczywiście poprzez polityki publiczne, tak naprawdę należałoby to określić, swoją propagandę i w Stanach Zjednoczonych i w Europie Zachodniej, przedstawiając się skutecznie jako w zasadzie jedyny rozpoznawalny polityk z naszego regionu na przykład na rynku amerykańskim.

Każde coś dla siebie znajdzie, także dlatego, że Orbán na przykład przez lata wysyłał ludzi z swojej przyszłej elity do tego, żeby budowali sobie kontakty na Zachodzie, żeby tam zdobywali wykształcenie.

Każdy rozczarowany Kaczyński mógł powiedzieć, gdyby Kaczyński był jak Orbán, to już byłoby super.

Ale jeżeli jest ktoś, kto jest w stanie wszystkich tych różnych polityków postawić na jednej scenie albo umieścić w jednym filmiku, jak po kolei życzą mu zwycięzcę w wyborach, to jest to Viktor Orbán.

Przecież Orbán na jedną nóżkę ma lepsze niż ktokolwiek inne wejścia czy do Białego Domu, czy jeśli chodzi o swoją rozpoznawalność na amerykańskiej prawicy przez te różne kontakty, które przez lata zbudował.

To jest śmieszne patrząc na skalę, prawda, populacji Węgier, ale to pokazuje właśnie tę miękką siłę, którą Orbán skutecznie zbudował.

Mainstreamu unijnego i Niemiec umyka, że Orbán miał z CDU tradycyjnie bardzo dobre relacje i nie bał się swojego kraju gospodarczo od niemieckiej branży samochodowej uzależniać.

Oczywiście, bo to jest trochę inna polityka niż, bo my w Polsce jesteśmy przyzwyczajeni do myślenia kategoriami państwa, które właśnie bardzo chce być po jednej stronie historii albo po jednej stronie obozu dobra przeciwko obozu wizła, gdzie Orbán prowadzi politykę średniego państwa, które chce jednocześnie dogadać się ze wszystkimi, żeby jakoś z każdym żyć i jakoś się w tym wszystkim ułożyć.

To jest bardzo charakterystyczne, że w Polsce jak PiS miał robić bardzo podobną narrację co Orbán,

Viktor Orbán.

Orbán przy całej krytyce polityki Merkel miał przez lata dobre osobiste relacje.

I to jest jakieś wyzwanie, przed jakim stoimy i Orbán niestety się w nim odnajduje dużo lepiej, ponieważ on układa to, jak identyfikuje swój własny, w sensie jego i jego środowiska, interes.

Czyli chcesz nam powiedzieć mniej więcej coś takiego, że Orbán nie jest dziedzicem węgierskich powstańców roku 1948 czy 1956, jest dziedzicem cynicznego austro-węgierskiego ministra, który mówi zadziwimy świat naszą niewdzięcznością.

Trump nie jest modelem, Orbán nie jest modelem, wszyscy Polską Prawicę zawiedli jako model, no to może Georgia Meloni.

To jest oczywiście skomplikowane, ale myślę, że to jest też ważne, żeby to sobie powiedzieć, że chyba dzisiaj Orbán ma problem z utrzymaniem władzy potencjalnej tylko częściowo ze względu na to, jak bardzo wzmocnił swoją władzę i na to, że poszedł w kierunku tej nieliberalnej demokracji, a częściowo po prostu przez to, że nie dowozi kwestii materialnych w takim stopniu, jak społeczeństwo węgierskie by tego oczekiwało.

Myślę, że po tym względem Węgry są po prostu ciekawym przykładem do analizy, bo Orbán rzeczywiście zaczynał od takiej chęci uniezależnienia się od Międzynarodowego Funduszu Walutowego, generalnie od międzynarodowego kapitału, chociaż częściowo.

No przecież Orbán właśnie przez lata... Orbán nigdy nie był takim krzykaczem, który prowadził politykę dawania świadectw.

Orbán przez lata właśnie, wspomniałem ten taniec pawia, jak on sam to określił, później wielu jego biografów czy komentatorów się do tego odnosiło.

Orbán przez lata właśnie wyćwisił się w tym, żeby na rynek węgierski prowadzić politykę łubu-dubu, bardzo suwerenistyczną, nie oddamy ani guzika, zła Bruksela i tak dalej, a później jeździć do Brukseli i się dogadywać.

Orbán na jej etapie, kiedy był premierem czwarty rok, też był jeszcze dużo bardziej stonowany.

Orbán był dużo dłużej w europejskim mainstreamie niż Meloni.

Orbán funkcjonował w mainstreamie dwadzieścia lat.

Natomiast z drugiej strony myślę, że powiedzenie, że Meloni fajna, Orbán niefajny, też jest pewnym, powiedziałbym, uproszczeniem z perspektywy na przykład tego, że w przypadku Orbana i myślę, jeżeli mam tłumaczyć jakoś na przykład postawę prezydenta Nawrockiego, to w przypadku Orbana jest pewność, że on będzie się na przykład zawsze sprzeciwiał wprowadzeniu, zniesieniu prawa weta w Radzie Europejskiej, jeśli chodzi o politykę zagraniczną.

W przypadku Orbana to myślę, że ten sentyment do niego, który pozostaje w dużej części PiSu, wynika także z tego, że to Orbán przez lata po prostu tym, który na przykład

I to jest pewna taka, oczywiście można powiedzieć, no, Orbán chce, oczywiście w wyrachowany sposób, tak no, bronić.

20 lat temu Viktor Orbán zamieścił w brytyjskiej prasie prawicowej ogłoszenie, w którym zachęcał Brytyjczyków, by głosowali za pozostaniem w Unii Europejskiej, że będziemy ją razem zmieniać od środka, prawda?

Orbán będzie sobie rządził piątą albo szóstą kadencję albo i nie.

Natomiast Orbán

I wobec tego kryzysu liberalnoatlantyckiego, liberalnoatlantyckiej centroprawicy, Orbán jest po prostu potencjalnie dla wielu atrakcyjny.