Mentionsy

Przecież nie było żadnego głosowania w Sejmie w sprawie POLEXIT-u, nie było żadnej decyzji Trybunału Konstytucyjnego, nie było żadnej propozycji referendum, nie było nawet konferencji prasowej, na której ktoś w poważny sposób sformułowałby plan wyprowadzenia Polski z Unii Europejskiej.

Prawdą jest, że już w grudniu 2016 roku ówczesny przywódca Platformy Obywatelskiej Grzegorz Schetyna mówił, że polityka zagraniczna PiS to wyprowadzanie Polski z Unii Europejskiej.

Zacząć pracę nad tym, aby znaleźć inny język opowiadania o Unii Europejskiej i o zaletach i wadach uczestnictwa w niej.

I musiało się zadziać to, co obserwujemy od jakiegoś czasu, czyli ten zryw antyunijny, aby poparcie do Unii Europejskiej przestało być bezrefleksyjne.

Abyśmy zaczęli na poważnie rozmawiać o tym, co właściwie z Unii Europejskiej mamy i czemu w niej jesteśmy.

No dobrze, to właściwie dlaczego jesteśmy w tej Unii Europejskiej i dlaczego POLEXIT miałby być czymś problematycznym?

To nie było w ostatnim trzydziestoleciu lepszego sposobu, by zagwarantować sobie to miejsce, niż dołączyć do Unii Europejskiej i NATO.

Kończąc, bo mówię długo o tych samych zaletach, pewnie o problemach porozmawiamy za chwilę, jest też bardzo oczywisty argument za tym, dlaczego jesteśmy w Unii Europejskiej, ponieważ pomimo tego, że dzisiaj widzimy deficyty i ograniczenia tego rozwoju, byliśmy największym wygranym akcesji.

W ciągu 20 lat od wstąpienia do Unii Europejskiej byliśmy najszybciej rozwijającą się gospodarką kontynentu pod względem produktu krajowego brutto.

Tak też było, kiedy byliśmy w Londynie i w ogóle zatytułowaliśmy wtedy spotkanie BREXIT i POLEXIT, no bo ciężko nie odnieść się do brytyjskiego doświadczenia, próbując sobie odpowiedzieć na pytanie, jak wychodzenie z Unii Europejskiej mogłoby wyglądać w naszym przypadku.

Było to w gruncie rzeczy zapożyczenie od sławnego przeciwnika, wtedy jeszcze EWG, przyszłej Unii Europejskiej, notabene lewicowego polityka, jakim był Peter Shore, który twierdził, że

I według mnie, wracając już do Polski, bardzo wielu spośród naszych rodaków, nawet jeżeli ma bardzo wiele cierpkich słów na temat Unii Europejskiej,

Otóż oznacza to, że mają poczucie, że nie tylko nasz status czy prestiż, ale nasze bogactwo i nasze wpływy zostałyby pomniejszone, gdyby nie było nas w Unii Europejskiej i według mnie mają rację.

No to musielibyśmy wtedy, będąc poza Unią, znaleźć się w sytuacji nie kraju, który współtworzy reguły, współtworzy polityki, który od środka zabezpiecza swoje interesy jako piąte największe państwo Unii Europejskiej z istotną zdolnością koalicyjną wśród innych państw średnich.

Niektórych rzeczy na rzecz pewnych korporacji amerykańskich nie możemy jednostronnie przegłosować, bo jesteśmy w Unii Europejskiej.

Otóż moim zdaniem wyjście z Unii Europejskiej to byłoby narzucenie sobie samemu swego rodzaju drugiego Locarno.

Zarówno elit decyzyjnych, jak i społeczeństw zachodu, częścią tego samego świata co oni, częścią tego samego wspólnego rynku co oni, częścią tego też samego świata wartości co oni, to bardzo łatwo byłoby im wtedy powiedzieć, ale zaraz, zaraz, Polska to nie jest kraj Unii Europejskiej, to nie jest serce Europy, to nie jest państwo, które należy do naszego porządku prawnego, do naszego bloku gospodarczego.

Wyobraźcie sobie, że przez te wszystkie lata, kiedy na przykład podróżowaliście sobie na zachód, nie mielibyście tego paszportu Unii Europejskiej, że stawalibyście w tej drugiej kolejce dla nie-obywateli Unii Europejskiej.

Że to co zmieniło ich stanowisko to była przynależność do Unii Europejskiej, to była ich bytność w parlamencie europejskim, to było ich codzienne obcowanie z innymi Europejczykami.

Ja uważam, że siłą napędową krytyki Unii Europejskiej tej polexitowej emocji są przynajmniej w istotnej części branże biznesu, które widzą w kierunku rozwoju Unii Europejskiej i dalszej integracji śmiertelne zagrożenie.

Wyobraźmy sobie, że w toku 20 lat członkostwa Polski w Unii Europejskiej są takie firmy, są takie branże, są takie całe sektory, które

Z drugiej strony wizja integracji Ukrainy do Unii Europejskiej.

To jest argument, którego użył ostatnio chociażby Rafał Ziemkiewicz, żeby nie być gołosłownym wskaże na konkretnego autora, i który powiedział, że wielokrotnie stawiał wyzwanie swoim adwersarzom, dyskutantom, wskażcie mi jedną jedyną politykę, której Unia Europejska, którą Wielka Brytania nie kontynuowała po wyjściu z Unii Europejskiej.

Jakie od inwestycji z jej strony płynących i bylibyśmy w sytuacji, w której reguły owej Unii Europejskiej nadal by na nas oddziaływały.

Jest to argumentowanie, że fakt, iż państwa Unii Europejskiej wykorzystują tąże Unię jako forum rozgrywania interesów narodowych jest czymś nie tylko, że zaskakującym, ale jest czymś bulwersującym.

Wszystko to sprowadza mnie nie do powiedzenia, że każda krytyka Unii Europejskiej jest bez sensu.

I decydenci w Unii Europejskiej, tak, tu podniosę argument z mafii brukselsko-berlińsko-paryskiej, wiedzą, że kiedy amerykańscy lobbyści wielkich korporacji technologicznych, na przykład albo tego czy innego lobby, na przykład spożywczego amerykańskiego, albo samochodowego, albo każdego innego, będą chcieli rozegrać Europę, to sięgną po prawicę i skrajną prawicę jako narzędzie

Natomiast, jeżeli będziemy konsekwentnie pełnić rolę amerykańskiego łoma, albo eksterytorialnego amerykańskiego terytorium wewnątrz Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej, to paradoksalnie cenę za to zapłacą polskie interesy, bo nie będziemy traktowani jako wiarygodni, to po pierwsze, a po drugie,

Ich celem jest minimalizować obecność Unii Europejskiej w codziennych życiach Polaków i w decyzjach polityków.

Dwóch członków Unii Europejskiej robi tego rodzaju przedsięwzięcie wspólnie.

Poza tym są kraje, które cały czas inwestują w atom, które są w Unii Europejskiej, które budują nowe centrale.

Co pokazuje też, że być może znowu to nie funkcjonowanie w Unii Europejskiej i to nie rola tych konkurencji międzynarodowej wewnątrz UE, co raczej niezdolność lokalnego polskiego biznesu i płytkość portfeli spowodowały, że nie wykształciliśmy firm prywatnych,

Zlikwidujemy Komisję Europejską, zlikwidujemy Parlament Europejski, powołamy sekretariat Unii Europejskiej.

Będzie Unii Europejskiej w naszych życiach i w kalkulacjach naszych polityków coraz mniej.

W Polsce niechęć do Unii Europejskiej dzisiaj w takim zwulgaryzowanym wymiarze, ale jednak jest formą języka ambicjonalnego.

Nie byłyby możliwe bez Unii Europejskiej.