Mentionsy

Odpowiadając na pytanie, dlaczego jesteśmy w UE?

Zarazem, jeżeli ktoś uważa, że największym zagrożeniem dla Polski jest Rosja, to trudno znaleźć argumenty za wyjściem z UE tak na poważnie, bo każdy kontrfaktyczny scenariusz, w którym w UE nie jesteśmy, po pierwsze czyni resztę wspólnoty bardziej prorosyjską,

Znowu mówię pewien banał, ale wizja, w której Polski w UE nie ma i nigdy nie było, jest wizją UE, w której poparcie dla dywersyfikacji energetycznej od Rosji, dla ostrzejszych pakietów sankcji, dla mniejszej liczby wyłączeń jest po prostu radykalnie mniejsze, bo wówczas wschód i południe europejskiej wspólnoty, oś od Słowacji po Grecję,

Sięgnę tu po nowy numer, uwaga, polityki narodowej, w którym jest tekst Krzysztofa Głowackiego, Zagrożenia i wyzwania globalizacji, w którym bardzo błyskotliwie on puentuje różne fantazje

Słowem, owszem, wyszlibyśmy z UE, lecz nie by stać się jakimś silnym, sprawnym, rozwojowym państwem narodowym, co na pewno nie Norwegią czy Finlandią, ale jakimś rodzajem europejskiego Naddniestrza, gdzie nieograniczona wolność do niepłacania składek, nieodprowadzania podatków i nie zaciągania żadnych długów

Staliśmy się dojrzałą, zachodnią, kapitalistyczną demokracją, że konflikt o UE dzisiaj w Polsce jest konfliktem interesów różnych grup i partii, z których jedna

Wyobraźmy sobie scenariusz kontrfaktyczny, w którym Polski w UE nie ma, a te 155 miliardów w równych proporcjach trafia do Czechów, Słowaków i Węgrów.

Była wyższa, nasza zależność jest po prostu wyższa przed wejściem do UE niż później.

Przecież przed naszą akcesją do UE to nie było tak, że my byliśmy jakąś autarkią, że my byliśmy jakąś w pełni niezależną gospodarką, jakąś potęgą przemysłową, która dopiero została złamana przez unijne regulacje i niemiecką przemoc.

Ale także kraje, których nie ma w UE, typu Amerykanie, realizować z uwagi po prostu na ich kolosalną przewagę ekonomiczną.

Byłyby mniej oparte na sile i na dominacji aniżeli są te w UE spętane setką traktatów i milionem reguł?

Poza UE byliby podatni na wpływy jeszcze bardziej.

To w Polsce poza UE do tego doszłyby jeszcze chiński, rosyjski i francuski, które by poprzez swoich lobbystów, swoich think tanki i swoje firmy mogły polską klasę polityczną rozgrywać.

Polska poza UE, znaczy powiedzmy sobie to otwarcie, z tą elitą byłaby w jeszcze większym stopniu kolonią cudzych interesów w środku Europy niż jest dzisiaj, ponieważ nic by im nie przeszkadzało.

Jaka droga do suwerenności w UE?.

Albo wprost ze względu na to, że ten polski model rozwoju oparty na niskich kosztach pracy, z którym rzekomo zerwaliśmy, jest w ich przekonaniu i w ich modelu biznesowym największą konkurencyjną przewagą, którą w UE mają i pod żadnym pozorem i z żadnego względu nie chcą się go pozbyć.

Czy dokonują oni racjonalnej kalkulacji, krytykując UE?

Wynikającą ze zwiększonych obowiązków regulacyjnych, z konieczności ograniczenia emisji, z konieczności podniesienia pewnych inwestycji, na zrozszerzania czy ekstrapolowania tej groźby na całą UE.

Właśnie dlatego, że gdyby z kolei dopuścić wejście Ukrainy do UE, to państwo ukraińskie weszłoby dokładnie w tę samą niszę, którą dzisiaj zajmują te firmy.

kulturalnej, patentach i własności intelektualnej, jak najbardziej zlokalizowany w ogóle w metropoliach, korzysta z bycia w UE.

Dalsze członkostwo w UE.

To zmiana bilansu eksportu do UE, wpuszczenie konkurencji z Ameryki Łacińskiej, albo uderzenie w Twoje marże, czy radykalne zwiększenie kosztów poprzez albo ograniczenie migracji, albo wprowadzenie obowiązku ograniczenia emisji.

Powiedziałbym, że bezpłatne szkolnictwo, o czym Rafał Ziemkiewicz powinien z bardzo bliskiego sobie przykładu wiedzieć, skończyło się wraz z wyjściem Wielkiej Brytanii z UE.

I zawsze moglibyśmy powiedzieć, że UE nadal jest sprawczynią wszystkich naszych nieszczęść, nawet jak w niej nie jesteśmy.

Tekst, który napisał Mariusz Staniszewski, który przeciwstawia sobie w rozdziale tekstu dotyczącym Brexitowi taką wizję klubu dżentelmenów, do którego Anglicy myśleli, że przystępują, z klubem cwaniaków, w którym UE jest w istocie, że Anglicy po prostu poznali się, no bo oni, rozumiesz, polska anglofilia jest czymś, co bardzo trudno jest również przegadać, oni są dżentelmenami.