Mentionsy

I możemy tą politykę społeczną rozpisać przecież na obszary, które same w sobie są ogromne i niezwykle ważne, np.

Dalej moglibyśmy ją sobie rozpisać na konkretne cele.

Jak pisze profesor Ryszard Scharfenberg, o dobrobycie świadczy zdolność do zaspokajania ogółu potrzeb człowieka, nie tylko potrzeb materialnych.

Powiedzieć sobie teraz, od razu powiem spoiler, piszę o tym w mojej nadchodzącej książce, że gdyby ktoś szukał takiej daty, w której transformacja w Polsce się zakończyła, w której bezpowrotnie przeszliśmy z epoki wiecznego doganiania, nadrabiania, udowadniania do trudnych reform i takiego odwlekania momentu

Pełna zgoda i pozwól, że ja tylko dopowiem i zobrazuję konkretem to, co obydwaj staraliśmy się powiedzieć, to znaczy to, że drugi rząd PiSu, wprowadzając 500+, poruszył nieporuszalne, to znaczy w państwie, które programowo uważało, że nie ma miejsca na politykę społeczną, tą politykę społeczną zainaugurował.

Ale pewnie też było odium tego, że jest to program PiS-owski, anty-PiS-izm, do czego przejdziemy w segmencie trzecim.

Gmina nie da rady wypłacać pieniędzy z nowego programu PiS, a jednocześnie dopłacać do posiłków czy refundować zakupy pomocy szkolnych.

PiSowi z jakichś powodów zależy na takich rodzinach i takich dzieciach.

Cała reforma socjalna PiSu polega w istocie na wojnie kulturowej wydanej nowoczesnemu społeczeństwu.

PiS jest przynajmniej szczere.

A PiS mówi otwartym tekstem.

To wymaga dużych nakładów, to jest rozpisane w czasie, wymaga koordynacji i nie daje elastyczności, którą daje gotówka.

Dobra zasada jest taka, pisali o tym klasycy zresztą, polityki społecznej i socjaldemokracji, no trzeba oceniać przypadek po przypadku i generalnie przyjąć taką regułę.

Za tym, o czym pisał chociażby Goesta Esping Andersen, że budujemy dom od fundamentów, a nie od dachu.

Chcieliby ograniczenia programu 500+, tylko nie dla siebie, nie dla siebie rzecz jasna, ale dla swoich sąsiadów, albo dla Ukraińców, albo dla tych, którzy nie pracują, albo dla bogatszych, ale byleby komuś jednak to zabrać, to niezależnie od sondażu... To prawda, trzeba dać gwiazdkę przy tych 73%, pod gwiazdką będzie napisane, chyba że Ukraińcy, wtedy nie.

To było to łamanie demokracji, o które ta PiS tak oskarżano.

robi tygodnik miesięcznik The Economist, który pisze, że koszt jednego dziecka, może zaraz znajdę tę liczbę, wynosił chyba milion euro czy milion złotych.

Mówiliśmy o spiskowych wymiarach, mówiliśmy o wymiarach globalnych, międzynarodowych.

I tak domykamy wątek Noama Chomskiego, którego niektóre osoby broniły i publicznie pisały, że nigdy go nie potępią, że nigdy nie uwierzą w żadną jego winę i powieszą swoją reputację na tym, że Noam Chomski jest niewinny.

Podpisał taki bardzo lukratywny plea deal.

On sam o sobie pisał, że on urodził się w Labour Party.

No i ostatni problem systemowy, o tym znakomicie pisał i mówił Tom McTague z The New Statement.

Sam Larsen zaś pisał w mailach, że Epstein jest, uwaga trzymaj się stołu, kandydatem na anioła.

Ale wszystko to, jak pisze Al Jazeera i Guardian, pokazuje, że być może też część Palestyńczyków, którzy dzisiaj podnoszą obawę, że w takim razie nie wiemy, czy ten cały proces pokojowy był naprawdę aż tak bardzo transparentny i uczciwy, skoro bez wiedzy zaangażowanych stron czołowi dyplomaci brali pieniądze od działającego wespół i na rzecz Izraela Epsteina i mogli być też przedmiotem epsteinowskiego szantażu.

SLD PiS, a konkretniej Czarzasty-Nawrocki, marszałek, prezydent i że on tutaj będzie bronił praw polskiego parlamentu przeciwko populizmowi, jak to tłumaczył, przeciwko prezydentowi, który nagina prawo, żeby wzmacniać swoje kompetencje.

I wreszcie przeciwko obozowi PiS-owskiemu, który podnosi rękę na polską suwerenność zupełnie jak angielscy czy, powiem powiedzieć, szkoccy, brytyjscy stuartowie, którzy odwoływali się do króla francuskiego prosząc go o pomoc, kiedy wojska parlamentarne broniły narodowej suwerenności.

Nawet nie była skierowana w pierwszym rzędzie przeciwko Karolowi Nawrockiemu i obozowi PiSu, chociaż oczywiście oni musieli tutaj oberwać.

No i druga realna emocja, czyli antypisizm, w której Czarzasty powiedział, ja przelicytuję Tuska.

Ja będę jeszcze bardziej antypisowski niż on i uważam, że cała ta sprawa tak naprawdę temu służyła, żeby otworzyć te dwa fronty, front zewnętrzny i jeszcze ważniejszy według mnie z punktu widzenia Czarzastego, front wewnętrzny, ale jestem ciekaw, jak ty to interpretujesz.

We wstępniaku do tego numeru Tomasz Zakiewicz pisze wprost, że

To nie większość wyborców PiSu.

Dla polskiej prawicy, dla prawicy PiS-owskiej obrona Stanów Zjednoczonych jest nie tylko kwestią racji stanu, ale być może w polityce, to już dodaję od siebie, kwestii nawet ważniejszej, czyli racji partyjnej po prostu na obronie Trumpa

Wszelkie informacje o naszych usługach znajdziecie w opisie filmu.

I zrobiła to lewica, jak mówisz, dla której antytrampizm, podobnie jak kiedyś antypisizm, jest być może jedynym spójnym

Dzisiaj jednak do tej organicznej antyprawicowości, antypisizmu, antynawróckizmu można dodać emocje, która jest w polskim społeczeństwie nawet szersza, czyli obawę o Trumpa i tym można zagrać.

Ja uważam, że na poziomie opisu rzeczywistości to nie jest fałszywe znanie.

Przypomina mi to analizę jednego z polityków PiS, który powiedział, że Donald Trump ma znakomite zrozumienie specyfiki naszego regionu, bo większość jego żon i kochanych z niego pochodziła.

I nie znam jeszcze dokumentu trumpowskiej administracji, który mówiłby, że Polska dostanie inwestycje finansowe i rolę rozgrywającego w Europie Środkowej, skądinąd przed chwilą ci sami PiS-owcy mówili, że nie jesteśmy w Europie Środkowej tylko wschodniej, ale no cóż.

W tej mierze najlepiej byłoby odesłać po prostu pismo w odpowiedzi na to wezwanie amerykańskiego parlamentu, żeby i nasz parlament się przyłączył do propozycji wręczenia Donaldowi Trumpowi pokojowej Nagrody Nobla.

Napisał, że nie może być, nie pamiętam jak dokładnie ten tweet szedł, ale że nie może być tam pouczania we wzajemnych relacjach, co jednak uważam za dobry gest, konieczny i będący objawem tego, że w przeciwieństwie do brytyjskich polityków premier Tusk zaczyna także odkrywać, oni oczywiście w mediach opowiadają, że to oni, innych Europejczyków, to oni tego uczą, co jest

Jest to książka, którą napisał historyk sztuki Sebastian Smi i nazywa się ona, tytuł się spodoba naszym kolegom z prawicy, Paryż w ruinie, ale nie dotyczy ona francuskiej współczesności, dotyczy narodzin impresjonizmu na tle i tu wchodzi moja konsultacja historyczna, bo jak wiecie już o malarstwie nie wiem dużo.

Oliver Bullock opisuje to w sposób zwarty, przekrojowy i bardzo, bardzo ciekawy.