Mentionsy

w Sejmie, ale także w mediach, ale także przede wszystkim ze strony przedstawicieli Kościoła o konieczności zmiany prawa regulującego aborcję w Polsce.

Można powiedzieć z dzisiejszej perspektywy sześćdziesiąt dwa mandaty w czterystu sześćdziesięciu osobowym Sejmie to bardzo niewiele, ale wtedy był to

największy klub parlamentarny, klub parlamentarny Unii Demokratycznej, na którego czele stanął Bronisław Geremyk, był największym klubem w Sejmie pierwszej kadencji.

próbowała jakoś zaistnieć w Sejmie pierwszej kadencji, ale początkowo spotkała się z twardym, powiedziałbym, odrzuceniem przez polską prawicę.

Jarosław Kaczyński bardzo szybko zmontował w Sejmie pierwszej kadencji tzw.

Doszło zatem do sytuacji, w której Unia Demokratyczna, mając największy klub w Sejmie, nie miała ani swojego nie tylko marszałka, ani nawet wicemarszałka.

To się skończyło fiaskiem i od tego momentu na wiele miesięcy Unia Demokratyczna znalazła się w Sejmie pierwszej kadencji.

Tu tylko powiem, że Olszewski tak naprawdę nie chciał tej koalicji ani z Unią Demokratyczną, ani alternatywnej koalicji z KPN-em, bo uważał, że to by wymagało od niego ustępstwa, a sądził, że w Sejmie pierwszej kadencji nie można powołać innego rządu niż ten jego.

I to sprawiło, że właściwie, ponieważ Olszewski nie był też skłonny rozmawiać z Konfederacją Polski Niepodległej i innymi prawicowymi ugrupowaniami w tamtym Sejmie, które nie weszły do jego rządu,

Natomiast nie zmienia to faktu mojej opinii, że nawet gdyby rząd Olszewskiego nie podjął wykonania się uchwały lustracyjnej Sejmu, to i tak ten rząd jego byłby skazany na niepowodzenie, ponieważ nie miał większości w Sejmie.

I mimo, że klub Unii Demokratycznej był większy niż w poprzednim Sejmie, bo liczył 74 posłów, to okazało się, że Unia Demokratyczna traci udział we władzy.

Po wyborach w 93 roku znalazła się, można powiedzieć, w ślepej uliczce i uznano, że najlepszą formą wyjścia z tej ślepej uliczki będzie to, czego nie zrobiono przed wyborami w 93 roku, czyli porozumienie się z Kongresem Liberalno-Demokratycznym, gdzie, jak się nie trudno domyśleć, po tym jak partia nie znalazła się w Sejmie,