Mentionsy

Jerzego Turowicza, redaktora naczelnego krakowskiego tygodnika powszechnego, zgromadziło się 42 ludzi, którzy się określali jako aktywni zwolennicy rządu premiera Tadeusza Mazowieckiego, zaniepokojeni działaniami podejmowanymi przez Lecha Wałęsę, które odbierali jako atak na rząd Mazowieckiego.

To nie była ciągle żadna partia polityczna, to miało być, nawet nie było powiedziane, że to będzie stowarzyszenie, to miała być jakaś luźna konfederacja ludzi związanych z rządem Tadeusza Mazowieckiego.

Obóz Mazowieckiego nigdy nie był jednolity w sensie politycznym i zarówno dominowali w nim ludzie, których dzisiaj byśmy określili jako ludzi o poglądach lewicowo-liberalnych, ale byli też w nim ludzie, którzy się identyfikowali inaczej.

Powstało Forum Prawicy Demokratycznej, na którego czele stanął minister w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, Aleksander Hall.

jest dopuszczalna, ale w jakiejś formie musi nastąpić to za cenę porozumienia się Wałęsy z Tadeuszem Mazowieckim, czego oczywiście Wałęsa nie chciał i czego nie chciał tak naprawdę także i w tym czasie już Mazowiecki.

Czołowymi postaciami, inicjatorami utworzenia ROAD-u byli dwaj działacze Solidarności, znani wtedy bardzo, jeden lider Solidarności Mazowieckiej, czyli Zbigniew Bujak, drugi lider Solidarności Dolnośląskiej, czyli Władysław Frasyniuk, ale obok nich...

Tadeuszowi Mazowieckiemu, ale przede wszystkim ostrzega Polaków przed zagrożeniem ze strony, powiedziałbym, radykalnej prawicy populizmu, nacjonalizmu, a zwłaszcza klerykalizmu.

Czy to będzie premier Tadeusz Mazowiecki, czy to będzie Lech Wałęsa.

Wtedy władze to ignorowały, natomiast po roku 1989 wobec rządu mazowieckiego podnawiano tego typu prośby.

Tutaj rząd mazowieckiego jakby uchylał się od zajęcia jasnego stanowiska, ale na innym polu rząd mazowieckiego ustąpił Kościołowi, mianowicie w sierpniu

1990 roku ukazało się zarządzenie ministra edukacji w rządzie mazowieckiego profesora Henryka Samsonowicza przywracające naukę religii w szkołach, którą usunięto ze szkół w czasach rządów komunistycznych.

Tadeusz Mazowiecki długo wahał się, czy wystartować, ale namawiany bardzo mocno właśnie przez zarówno polityków ROAD-u, jak i zwłaszcza Forum Prawicy Demokratycznej, ostatecznie podjął tę decyzję.

Jak wiadomo, wynik wyborów był ogromnym upokorzeniem dla Mazowieckiego, którego uważano za niemal pewnego uczestnika drugiej tury.

Pojawienie się Tymińskiego, o którym opowiadam w odcinku, przypadek Tymińskiego i całej kampanii prezydenckiej roku 90. sprawiło, że Mazowiecki zajął w tych wyborach dopiero trzecie miejsce.

Posłuchajmy, jak Tadeusz Mazowiecki zareagował na ogłoszenie wyników tych wyborów i jak później skomentował swoje ówczesne zachowanie i pomysł, co robić dalej.

Teraz jest jasne, że Mazowiecki nie stanie do drugiej tury.

W tym fragmencie Mazowiecki nie mówi jeszcze jasno, mówi o przerwaniu drogi w połowie.

Nie mówi o tym, że będzie chciał założyć nową partię polityczną, ale w istocie rzeczy tak właśnie Mazowiecki zinterpretował swoją porażkę w wyborach prezydenckich jako impuls do zgromadzenia wszystkich swoich zwolenników do utworzenia nowej partii politycznej.

Tadeusz Mazowiecki ogłosił decyzję o utworzeniu nowej partii politycznej w oparciu o swoje komitety wyborcze o nazwie Unia Demokratyczna.

uznawanie Mazowieckiego za najlepszego kandydata na prezydenta, ale także obrona rządu Mazowieckiego, jego dokonań, który to rząd Mazowieckiego przestał istnieć po pierwszej turze wyborów prezydenckich, bo Mazowiecki zareagował na swoją porażkę dymisją rządu.

Przez szereg następnych miesięcy toczyły się rozmowy między tworzącą się Unią Demokratyczną Mazowieckiego

formacji politycznych i powołania partii, która przejęła nazwę Unia Demokratyczna od tej pierwszej partii Mazowieckiego, który został jej liderem.

Mazowiecki został przewodniczącym, a w kierownictwie partii jego zastępcami trzema zostali z jednej strony Władysław Frasyniuk jako prominentna postać i lider de facto ROAD-u i Jacek Kuroń jako drugi wiceprzewodniczący.

Nie było wątpliwości co do tego, że najpopularniejszym politykiem Unii jest Tadeusz Mazowiecki.

W głosowaniu dostał miażdżącą większość, bo na 601 delegatów 556 poparło właśnie kandydaturę Mazowieckiego na przewodniczącego.

kandydata na prezydenta Mazowieckiego całkiem sporą sumę pieniędzy stać było unitów na zrobienie tych dość profesjonalnych filmików, w których Unia Demokratyczna próbowała przekonać Polaków do słuszności reform zainicjowanych przez rząd Mazowieckiego.

Trzeba powiedzieć jasno, Unia Demokratyczna była też ulubionym celem polskich antysemitów i różnych antykomunistów ostatniej godziny, którzy nieustannie oskarżali tę partię, a to, że to jest partia żydowska, to oczywiście ulubioną postacią był Bronisław Geremek, ale także i Mazowieckiego.

Niemniej jednak na przełomie marca i kwietnia Tadeusz Mazowiecki i politycy Unii Demokratycznej prowadzili z...

Początkowo jej liderem pozostał Tadeusz Mazowiecki, a więc można powiedzieć tutaj Unia Demokratyczna dominowała.