Mentionsy

Jak wyglądała historia Porozumienia Centrum, czyli pierwszej partii stworzonej przez Jarosława Kaczyńskiego?

Ale zapytuję pana, czy nie zauważył pan, że hasła porozumienia Centrum bardzo poważnie antagonizują polskie społeczeństwo?

Czy nie uważa pan, że to niezbyt duże jak na razie poparcie dla porozumienia centrum wynika z tego, że poglądy polskiego społeczeństwa są dużo bardziej na prawo niż porozumienie centrum od centrum?

deklarację porozumienia centrum, nie było jeszcze w pełni jasne, jaka będzie orientacja tej formacji, a zwłaszcza nie była ona ogłaszana jako partia polityczna.

Mianowicie w maju 1990 roku grupa sygnatariuszy Deklaracji Porozumienia Centrum

Zdaniem sygnatariuszy Porozumienia Centrum tego z maja 90 roku, wstępem do przyśpieszenia, to było kluczowe słowo dla tej deklaracji, przemian było doprowadzenie do wyboru Lecha Wałęsy na prezydenta, a w ślad za tym także doprowadzenie do wyborów parlamentarnych.

później sekretarzem generalnym Porozumienia Centrum, który wywodził się z PAKS-u, ale z PAKS-u został stowarzyszenia PAKS, czyli tej formacji Bolesława Piaseckiego.

Można powiedzieć, że takim najbardziej prominentnym przedstawicielem tego nurtu był Adam Glapiński, ale co ciekawe, wśród ludzi, którzy podpisali deklarację porozumienia Centrum z maja 1990 roku, znajdziemy też Janusza Lewandowskiego, a więc prominentnego przedstawiciela Kongresu Liberalno-Demokratycznego.

I to jest ten fragment historii porozumienia Centrum, o którym Kaczyński bardzo niechętnie wspomina, a który...

Mówi nam, że tak naprawdę gdańscy liberałowie byli początkowo w tych pierwszych miesiącach w roku 90. uczestnikami porozumienia centrum.

Ludzie z porozumienia centrum zaczęli zajmować bardzo istotne stanowiska w otoczeniu prezydenta elekta, czyli Lecha Wałęsy.

Natomiast w marcu 91 roku odbył się po raz pierwszy Kongres Porozumienia Centrum.

Zobaczmy fragment kroniki filmowej opowiadającej o tym Kongresie Porozumienia Centrum.

Pierwszy Kongres Porozumienia Centrum.

Prezesem Porozumienia Centrum został wybrany Jarosław Kaczyński.

No ale na razie, na razie po zwycięstwie Lecha Wałęsy powstał rząd Jana Krzysztofa Bieleckiego i w tym rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego znaleźli się dwaj przedstawiciele porozumienia centrum.

Dobre relacje z Wałęsą starano się oficjalnie podtrzymywać aż do samych wyborów z października 91 roku i dowodem na to niech będzie spot wyborczy Porozumienia Obywatelskiego Centrum, bo tak ostatecznie się nazywała lista PC.

W trakcie tej kampanii eksponowano zwłaszcza przebieg spotkania liderów Porozumienia Centrum z Lechem Wałęsą i zobaczmy spot, w którym to się właśnie wydarzenie pojawia.

Na 37 okręgów wyborczych doszło do zblokowania list wyborczych Solidarności i Porozumienia Centrum.

posłów od razu na wejściu opuściło klub porozumienia Centrum.

Jan Olszewski był w tym czasie członkiem porozumienia centrum, ale zarazem od samego początku, można powiedzieć, był przywódcą frakcji chadeckiej w porozumieniu centrum, jak ją wtedy nazywano, która się dystansowała od samego Kaczyńskiego, uznając, że jego próby zdominowania partii są zbyt daleko idące.

Po upadku rządu Jana Olszewskiego dosłownie kilka dni później doszło do pierwszego wielkiego rozłamu w dziejach Porozumienia Centrum.

Mianowicie Jan Olszewski wraz z grupą 11 innych posłów tej partii opuścił szeregi Porozumienia Centrum i przystąpił do tworzenia własnej formacji politycznej o nazwie Ruch dla Rzeczpospolitej.

Co więcej, w 1992 roku jesienią na porozumienie centrum spadł jeszcze drugi rozłam, mianowicie spowodowało go w październiku 1992 roku kolejnych pięciu posłów porozumienia centrum na czele z...

i byłym już ministrem Ejsmontem i Andrzejem Urbańskim, którzy tworzyli tak zwane liberalne skrzydło porozumienia centrum.

które trwały w lipcu 1992 roku, a które dotyczyły ewentualnego wejścia porozumienia centrum do rządu Hanny Suchockiej, utknęły na osobie Adama Glapińskiego.

Rzeczywiście wielu polityków, zwłaszcza Unii Demokratycznej, nie bardzo chciało polityków porozumienia centrum w tym rządzie, choć oczywiście domykałoby to większość.

tej granicy większości i ostatecznie wiosną 93. mu tej większości zabrakło, żeby przetrwać głosowanie o nadwotum nieufności, w którym oczywiście politycy, posłowie Porozumienia Centrum, ci, którzy jeszcze zostali przy Kaczyńskim, zagłosowali za odwołaniem tego rządu, ale trzeba powiedzieć, że w tym czasie było ich już zaledwie 22, czyli można powiedzieć, że na przestrzeni niespełna dwóch lat Klub Parlamentarny Porozumienia Centrum w skrócie tych kolejnych rozłamów skurczył się o niemal połowy.

Tutaj warto wspomnieć, że wśród organizatorów tej demonstracji nie byli tylko politycy Porozumienia Centrum, ale byli też politycy innych partii prawicowych takich jak właśnie Ruch dla Rzeczpospolitej

Wprawdzie nie mamy wiarygodnych danych dotyczących liczebności tej partii w tamtym okresie, ale można powiedzieć, że na pewno ciągle w szeregach porozumienia centrum na terenie całego kraju działało kilka tysięcy osób.

Zobaczmy spot porozumienia centrum z kampanii przed wyborami parlamentarnymi z września 1993 roku.

Wyniki wyborów z września 93 roku były dla porozumienia centrum katastrofalne.

Można powiedzieć, że ta funkcja brata była jedną z takich kotwic, która pozwoliła przetrwać środowisku porozumienia centrum kilka kolejnych lat.

Właśnie to był część tego majątku, który udało się wtedy ludziom, czy środowisku Porozumienia Centrum, podkreślam tu środowisku Porozumienia Centrum, dlatego że Kaczyński był na tyle przebiegły, że wszystkie te działki nie były własnością nigdy partii, były natomiast własnością właśnie ludzi związanych z partią i zakamuflowane właśnie pod szyldem, czy to Fundacji Prasowej Solidarności, czy później Spółki Srebrna i ewentualnie innych podmiotów.

I właśnie dzięki temu majątkowi przez kilka kolejnych lat Kaczyński mógł się utrzymywać, a zarazem mógł podtrzymywać istnienie porozumienia centrum, mógł też wydawać różnego rodzaju czasopisma, z których najważniejszym był tygodnik, a później miesięcznik Nowe Państwo.

Przymierze dla Polski zaistniało w wyborach samorządowych z czerwca 1994 roku i rzeczywiście w efekcie tego radni Porozumienia Centrum znaleźli się aż w 16 koalicjach.

Mało tego, to była epoka, kiedy prezydentów miast wybierali radni, rad miejskich, w związku z tym kilku działaczom porozumienia centrum udało się zostać prezydentami miast, m.in.

I to można powiedzieć, były główne aktywa polityczne porozumienia centrum w połowie lat 90., dlatego że przymierze dla Polski rozpadło się wkrótce po wyborach samorządowych.

w efekcie czego Kaczyński wycofał to poparcie dla Porozumienia Centrum dla Strzęborza.

Jan Olszewski dostał niemal 7% głosów, co uznano wtedy za duży sukces, ale ten sukces zdyskontował przede wszystkim sam Olszewski, tworząc nową partię konkurencyjną dla porozumienia Centrum w momencie ruchu odbudowy Polski.

Kuriozalność polegała na tym, że politycy Porozumienia Centrum kandydowali na posłów w ramach...

Tym reprezentantem porozumienia centrum w rządzie Jerzego Buzka był minister ochrony środowiska Jan Szyszko.

No ale sytuacja dość dziwaczna, porozumienia centrum w ramach AWS-u i sytuacji, gdzie prezes Kaczyński nie jest w ogóle z akcją wyborczą Solidarność związany.

Tak, proszę Państwa, Jarosław Kaczyński nie był prezesem Porozumienia Centrum przez cały okres istnienia tej partii.

Na kolejnym kongresie porozumienia centrum wybrano na prezesa partii Antoniego Tokarczuka, działacza porozumienia centrum, wcześniej działacza Solidarności, byłego senatora, byłego wojewodę bydgoskiego, a w tym czasie przedsiębiorcę budowlanego, mieszkającego w Bydgoszczy, co w tej sprawie nie było bez znaczenia.

Okoliczności, w jakich Antoni Tokarczuk został prezesem Porozumienia Centrum i jak wyglądały jego rządy w partii, opisał sam zainteresowany w swoich wspomnieniach.

Fragment wspomnień prezesa Porozumienia Centrum Antoniego Dokarczuka.

Tchórzewski w tym czasie był wielkim zwolennikiem samolikwidacji Porozumienia Centrum i zjednoczenia jej z innymi partiami chadeckimi, stworzenia nowej formacji chadeckiej.

Kaczyński liczył początkowo, że Tokarczuk będzie zwolennikiem utrzymania odrębności organizacyjnej porozumienia centrum, ale okazało się bardzo szybko, że Tokarczuk podziela opinię Tchórzewskiego, że dalsze istnienie porozumienia centrum nie ma sensu w tej formie i zaczął orientować się na związek właśnie z innymi partiami chadeckimi, przede wszystkim Partią Chrześcijańskich Demokratów Łączkowskiego.

I to sprawiło, że Kaczyński właśnie uruchomił te wszystkie swoje aktywa wewnątrz władz Porozumienia Centrum na Czele z Przemysławem Gosiewskim, którzy coraz bardziej ograniczali rolę dojeżdżającego prezesa do Warszawy, prezesa Tokarczuka.

Tym razem nowym prezesem, ale oczywiście można powiedzieć z woli Kaczyńskiego został stary działacz porozumienia centrum Adam Lipiński.

I właśnie Adam Lipiński był ostatnim prezesem Porozumienia Centrum, którego działalność zaczęła zanikać, zwłaszcza od połowy roku 2000.

Przeszli po prostu wierni działacze Porozumienia Centrum z Adamem Lipińskim na czele.

I tak skończyła się trwająca ponad dekadę burzliwa historia Porozumienia Centrum, o której fragmenty tutaj tylko opowiedziałem.

przypomnę, szefem prezydenckiej kancelarii, zarazem prezesem Porozumienia Centrum, na temat stanu demokracji w Polsce i jej przyszłości.