Mentionsy

Wracając musiałam nadłożyć drogi, żeby pójść do ulubionej cukierni Celinki.

Kiedyś wandale zniszczyli pomnik męża Celinki.

Wiedziałam, że to dla Celinki ważne.

Nie, bo ja na te groby Celinki rodziców to mam po drodze, jak jadę na grób mojego taty.

Joanna pamiętała o wszystkich wizytach lekarskich pani Celinki, znała jej choroby, leki i dawkowanie.

To bardzo ważne, no bo jak Celinki zabraknie ostatecznie, to nie chcę, żeby nie było jej w moim życiu.

Alicja zgodziła się też, bym w poniedziałki, środy, piątki mogła zaglądać do mojej celinki.

Poszłam w poniedziałek do Celinki.

Zostawała na noc, a gdy wychodziłam na przykład do Celinki, to potrafiła posprzątać moje mieszkanie i ugotować obiad, żeby wyrazić swoją wdzięczność.

W sklepiku niedaleko mojej celinki były książki po 9 złotych i zaczęłam sobie kupować.

Mój mąż mówi, żebym trochę zwolniła, że nie brakuje nam pieniędzy, ale potem i tak ze mną siada i pomaga liczyć te wszystkie wydatki na zielone szkoły, albo jedzie i wymienia kolanko pod zlewem u Celinki, albo robi zakupy pani Małgosi, kiedy jestem chora.

Tomasz, syn Celinki, do mnie dzwoni i prosi, żebym pozałatwiała wszystko w urzędach.