Mentionsy

Obywatel z instrukcją IPN.

Obywatel X szukał pomocy w IPN.

IPN dał podpowiedź.

Pismo IPN jest z 6 września 2017 roku.

Uzbrojony w instrukcję z IPN, Obywatel X naciska dalej.

Odbywa się też briefing IPN.

Delegacja IPN składa wieńce na cmentarzu wojennym na Rotundzie.

5 marca IPN-u nie będzie w Zamościu, bo nie zostali zaproszeni, jak mówią nam urzędnicy z IPN.

Hawryluk zadzwonił do IPN.

W dniu planowanego odsłonięcia tablicy na jego biurku leżała już opinia IPN, a raczej jej brudnopis.

IPN ocenia projekt jako sprzeczny z ustawą, której intencją było – Havryluk czyta z kartki – wyeliminowanie z przestrzeni publicznej wszelkich odniesień, które mogą być interpretowane jako propagowanie ideologii komunistycznej.

Czy jest szansa, że zdecyduje inaczej niż IPN?

Trudno dyskutować z IPN-em.

Obywatel X dostał od IPN biogram, w którym spisane są jej winy.

Ratusz jednak wystąpi o opinię IPN.

Rzecznik IPN Rafał Kościański, rozmawiamy z nim dzień po konferencji, wydaje się zaskoczony.

Tu trzeba zapytać IPN o opinię.

Czy opinia IPN jest dla samorządu wiążąca?

Jaka treść tablicy byłaby dla IPN do zaakceptowania?

Skoro IPN jest tak przeciwny Luksemburg dziwi, że na liście patronów ulic zalecanych przez nich do zmiany brak jej nazwiska.

Na celowniku IPN jest ulica w Gliwicach i Poznań, gdzie w budynku przy Szamarzewskiego Róża mieszkała w 1903 roku.

Piotr Osęka, historyk dziejów najnowszych, prawie śmieje się w słuchawkę, kiedy relacjonujemy mu argumenty z briefingu IPN.

Tymczasem IPN powinien mieć nazwę w liczbie mnogiej, bo pamięć nie jest jedna, a pamięci jest wiele.

Idąc za logiką IPN, niedługo będziemy mieć wyłącznie ulice konwaliowe.

Mieszkańcy miasta protestowali, to jasne, bo Zając pytał IPN, co odpowiadać na ich skargi.

Dla IPN to wiadomo, a dla innych może należałoby zmienić napis na tablicy, napisać coś, co nie prowokuje tylu skojarzeń z PRL, co czyni Różę atrakcyjną też dla osób o odmiennych poglądach.