Mentionsy
DROZDOWISKO - Teresa Drozda (niezależny podcast o kulturze w Polsce i Czechach)
DROZDOWISKO - Teresa Drozda (niezależny podcast o kulturze w Polsce i Czechach)
04.08.2025 07:00

#172 - DROZDA i KOSIŃSKI: spektakle, filmy, Muminki, Klata, Lupa i Wojtyszko

Napisz do mnie: [email protected]

Zostań Patronem (z logowaniem): https://patronite.pl/TeresaDrozda

Postaw mi kawę (bez logowania): https://buycoffee.to/drozdowisko/

Postaw mi kawę (bez logowania): https://suppi.pl/drozdowisko

Odwiedź mnie:

https://www.facebook.com/teresa.drozda

https://www.facebook.com/czeskikousek

https://www.facebook.com/drozdowisko

https://drozdowisko.pl/

https://www.instagram.com/drozdowisko/

https://radiodanielka.pl/drozdowisko/

Z fińskich bajek wprost do estońskich błot, z planu Teatru Telewizji na teatralne sceny Warszawy, Kielc i Gdańska - Drozda i Kosiński testują wszystkie środki wyrazu i transportu. Oglądają filmy w Koszalinie, chodzą po lasach pod Tallinem, odwiedzają wioskę Muminków, a potem zanurzają się w teatralny maraton: od „Hamleta” po „Witkację”, od „Panny Julii” po „Czarodziejską górę” (w dwóch wersjach).

W tle: Lupa, Klata, Wojtyszko, Małecki, Englert, Biziuk i Pakuła – czyli II kwartał 2025 w rytmie sztuki, z odrobiną torfu i najgorętszymi premierami sezonu!


Szczegółowa zawartość odcinka (tytuły i miejsca):

() Intro

() Wstęp

() Wioska Muminków

() Helsinki

() Tallin: Keila-Joa i Pääsküla raba

() Tallin: KUMU (Kunstimuuseum)

() Tallin: Ajaloomuuseum

() Tallin: park pamięci

() 44. Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych MŁODZI I FILM

() 44. MiF: Pod szarym niebem - reż. Mara Tamkovich

() 44. MiF: Utrata równowagi - reż. Korek Bojanowski

() 44. MiF: Wróbel - reż. Tomasz Gąssowski

() 44. MiF: Jerzy Wojciech Has

() 44. MiF: Oskarowe krótkie metraże

() Drozda na planie Teatru Telewizji: Księgi sprośności - reż. Maciej Wojtyszko

() I Festiwal Teatralny LAMENTACJE (Teatr Polski, Warszawa)

() LAMENTACJE: Wyzwolenie - reż. Jan Klata, Teatr Wybrzeże, Gdańsk

() LAMENTACJE: Czarodziejska góra - reż. Krystian Lupa, Jaunimo Teatras, Wilno, Litwa

() Czarodziejska góra - reż. Michał Borczuch, TR Warszawa

() Panna Julie - reż. Anna Skuratowicz, Teatr Polski, Warszawa

() Hamlet - reż. Jan Englert, Teatr Narodowy, Warszawa

() Skóra po dziadku - reż. Mateusz Pakuła, Teatr im. Żeromskiego, Kielce

() Szaleństwo nocy letniej - reż. Ewa Konstancja Bułhak, Teatr Współczesny, Warszawa

() M. Faktor. Narodziny Piękna - reż. Agata Biziuk, Teatr Żydowski, Warszawa

() Kora. Falowanie i spadanie - reż. Alina Moś-Kerger, Bałtycki Teatr Dramatyczny, Koszalin

() Witkacja. Wodewil na krawędzi - reż. Cezary Studniak, Teatr Rampa, Warszawa

() Kobieta Pracująca. Powraca - reż. Aneta Groszyńska, Teatr Komedia, Warszawa

() Łaskawość Tytusa - reż. Anna Sroka-Hryń, Warszawska Opera Kameralna

() Zaćmienie w dwóch aktach - reż. Grzegorz Małecki, Teatr Narodowy, Warszawa

() Dziękujemy!!!


Wysłuchane? Daj znać, jak było!!!

Hamleta Witkacego Teatru Narodowego Ireny Kwiatkowskiej Mateusz Pakuła Grzegorz Małecki Krystian Lupa Elizę Borowską Jana Englerta Krystyna Julii Justyna Kowalska Talin Muminka Jana Klaty

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 9 wyników dla "Witkacego"

Zresztą tak, Witkacego też mamy w dwóch osobach, bo Witkacego gra Cezary Studniak, ale Witkacego też gra, czy takie alter ego Witkacego, gra też Marcin Januszkiewicz.

No a te kobiety Witkacego spotykają się nad jego grobem, przy czym one się spotykają w tym momencie.

Ten wątek nie jest potem gdzieś tam, nie wiem, rozwinięty czy dokończony, ale fajnie, że to autorzy przypomnieli, że ta ekshumacja Witkacego i przeniesienie go na początku lat dziewięćdziesiątych do Polski, no to była jedna wielka kompromitacja, ponieważ tam pochowano

w tym teoretycznie grobie Witkacego w Polsce, jakąś anonimową kobietę.

Że to może być kolejny żart Witkacego.

Może to być kolejny żart Witkacego i też chyba tak to jest trochę potraktowane w tym spektaklu.

Chodzi o to, żebyśmy poznali te kobiety, żebyśmy się im przyjrzeli, no i potem żebyśmy przyjrzeli się także tym relacjom Witkacego z kobietami, temu szaleństwu, ale też tej jakiejś rozpaczy, która w tym wszystkim jest zaszyta.

To jest koncepcja Marii Witkiewicz, matki Witkacego, którą gra Anna Mierzwa, aktorka, która jest chodzącą energią, która śpiewa w sposób niezrównany i ona właściwie przez cały spektakl siedzi nieomalże, nieruchomo.

Karolina Felberg, która jest znakomitą literaturoznawczynią, nie pozwoliłaby tutaj sobie na to, żeby coś puścić, więc w zasadzie można się życie rysu czy biografii Witkacego trochę uczyć z tego spektaklu, choć nie sądzę, aby on właśnie po to został zrobiony.

Ostatnie odcinki