Mentionsy
DROZDOWISKO - Teresa Drozda (niezależny podcast o kulturze w Polsce i Czechach)
DROZDOWISKO - Teresa Drozda (niezależny podcast o kulturze w Polsce i Czechach)
04.08.2025 07:00

#172 - DROZDA i KOSIŃSKI: spektakle, filmy, Muminki, Klata, Lupa i Wojtyszko

Napisz do mnie: [email protected]

Zostań Patronem (z logowaniem): https://patronite.pl/TeresaDrozda

Postaw mi kawę (bez logowania): https://buycoffee.to/drozdowisko/

Postaw mi kawę (bez logowania): https://suppi.pl/drozdowisko

Odwiedź mnie:

https://www.facebook.com/teresa.drozda

https://www.facebook.com/czeskikousek

https://www.facebook.com/drozdowisko

https://drozdowisko.pl/

https://www.instagram.com/drozdowisko/

https://radiodanielka.pl/drozdowisko/

Z fińskich bajek wprost do estońskich błot, z planu Teatru Telewizji na teatralne sceny Warszawy, Kielc i Gdańska - Drozda i Kosiński testują wszystkie środki wyrazu i transportu. Oglądają filmy w Koszalinie, chodzą po lasach pod Tallinem, odwiedzają wioskę Muminków, a potem zanurzają się w teatralny maraton: od „Hamleta” po „Witkację”, od „Panny Julii” po „Czarodziejską górę” (w dwóch wersjach).

W tle: Lupa, Klata, Wojtyszko, Małecki, Englert, Biziuk i Pakuła – czyli II kwartał 2025 w rytmie sztuki, z odrobiną torfu i najgorętszymi premierami sezonu!


Szczegółowa zawartość odcinka (tytuły i miejsca):

() Intro

() Wstęp

() Wioska Muminków

() Helsinki

() Tallin: Keila-Joa i Pääsküla raba

() Tallin: KUMU (Kunstimuuseum)

() Tallin: Ajaloomuuseum

() Tallin: park pamięci

() 44. Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych MŁODZI I FILM

() 44. MiF: Pod szarym niebem - reż. Mara Tamkovich

() 44. MiF: Utrata równowagi - reż. Korek Bojanowski

() 44. MiF: Wróbel - reż. Tomasz Gąssowski

() 44. MiF: Jerzy Wojciech Has

() 44. MiF: Oskarowe krótkie metraże

() Drozda na planie Teatru Telewizji: Księgi sprośności - reż. Maciej Wojtyszko

() I Festiwal Teatralny LAMENTACJE (Teatr Polski, Warszawa)

() LAMENTACJE: Wyzwolenie - reż. Jan Klata, Teatr Wybrzeże, Gdańsk

() LAMENTACJE: Czarodziejska góra - reż. Krystian Lupa, Jaunimo Teatras, Wilno, Litwa

() Czarodziejska góra - reż. Michał Borczuch, TR Warszawa

() Panna Julie - reż. Anna Skuratowicz, Teatr Polski, Warszawa

() Hamlet - reż. Jan Englert, Teatr Narodowy, Warszawa

() Skóra po dziadku - reż. Mateusz Pakuła, Teatr im. Żeromskiego, Kielce

() Szaleństwo nocy letniej - reż. Ewa Konstancja Bułhak, Teatr Współczesny, Warszawa

() M. Faktor. Narodziny Piękna - reż. Agata Biziuk, Teatr Żydowski, Warszawa

() Kora. Falowanie i spadanie - reż. Alina Moś-Kerger, Bałtycki Teatr Dramatyczny, Koszalin

() Witkacja. Wodewil na krawędzi - reż. Cezary Studniak, Teatr Rampa, Warszawa

() Kobieta Pracująca. Powraca - reż. Aneta Groszyńska, Teatr Komedia, Warszawa

() Łaskawość Tytusa - reż. Anna Sroka-Hryń, Warszawska Opera Kameralna

() Zaćmienie w dwóch aktach - reż. Grzegorz Małecki, Teatr Narodowy, Warszawa

() Dziękujemy!!!


Wysłuchane? Daj znać, jak było!!!

Hamleta Witkacego Teatru Narodowego Ireny Kwiatkowskiej Mateusz Pakuła Grzegorz Małecki Krystian Lupa Elizę Borowską Jana Englerta Krystyna Julii Justyna Kowalska Talin Muminka Jana Klaty

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 18 wyników dla "Talin"

Głównie byliśmy w Talinie, tam spędziliśmy blisko tydzień.

Tak, no bo wracając z wioski Muminków, czekając jeszcze na odpłynięcie promu do Talina, mieliśmy dosłownie godzinę, może godzinę i dwadzieścia minut na to, żeby się przelecieć po Helsinkach.

Pomalutku, krok po kroczku Helsinki się przed nami otworzyły, ale otworzył się też przed nami Talin.

I co mnie najbardziej się podobało w Talinie, to to, że tam jest zgoda na wspaniałe drewniane budynki, o które się dba.

Oczywiście też w sumie obracaliśmy się po centrum Talina, bo jak nasz przewodnik, a mój syn powiedział, że jak się gdzieś pojedzie na pobocze, to tam mamy też ursynów, czy coś takiego, że masa budynków z wielkiej płoty, a Talin

Talin to jest szczególnie stare, tak jak wszystkie stare miasta, no to troszeczkę zadeptany, mimo że też byliśmy dość wcześnie, jeśli chodzi o termin, czyli to był czerwiec.

To są tereny im znane i z owego Talina dwa, znaczy ta druga to taka tuż obok Talina, ale dwie takie krótkie wyprawy poza miasto.

I to jest w ogóle w granicach Talina.

To nie jest pod Talinem, tylko to jest w ogóle...

Te mokradła są w granicach Talina, ale to jest tak po prostu bajeczne miejsce.

I odwiedziliśmy też jedno z najważniejszych, chyba największe muzeum kumu, czyli Muzeum Sztuki w Talinie i ono jest otwarte od 2006 roku.

Świetne, świetne miejsce i na pewno do niego wrócimy, jeśli zdarzy się nam wrócić do Talina, bo ja mam ogromny też niedosyt, ponieważ...

Natomiast, no okej, Talin jest stolicą Estonii, ale muszę powiedzieć, że o ile...

No dobra, no może nie wyobrażałam sobie białych niedźwiedzi, ale nie umiałam sobie zupełnie jakoś wyobrazić tego, co i jak tam w tym talinie działa i funkcjonuje.

I nie są to tylko Staliny i Leniny, żeby było jasne.

Znaczy naprawdę Talin zrobił na nas wrażenie ogromne i mamy nadzieję, że do tego miasta uda się nam wrócić.

Ale tak, rzeczywiście ten nasz czerwiec był zupełnie przedziwny właśnie z tego powodu, że po pierwsze byliśmy w tym Talinie i w tej wiosce Muminków, po drugie, że Jacek sam pojechał do Koszalina na Festiwal Młodzi i Film.

Tak, no właśnie, do tego zmierzam, że dziecko cudem uratowane, dziecko, które z powodu różnych swoich wybryków trafiło po prostu do stalinowskiej katowni i niewiele brakowało, żeby tego nie przeżyło.

Ostatnie odcinki