Mentionsy

I teraz tak, zacznijmy może od raportu Galileo Medical, z którego wynika, że kompulsywne objadanie dotyka prawie 25% badanych.

Książka nazywa się Kompulsywne objadanie się.

Pierwsze, co przyszło mi do głowy, to to, że warto wyodrębnić sobie to, czym jest kompulsywne objadanie się w gąszczu różnych innych zaburzeń odżywiania.

Czy kompulsywne objadanie się to jest paczka chipsów do filmu?

Albo czy kompulsywne objadanie się to jest nocna wędrówka do lodówki, jak najciszej, żeby czasem nikt się nie zorientował, żeby nikt nie wiedział?

Czy kompulsywne objadanie się to jest gromadzenie ogromnych zapasów, a później systematyczne ich wyjadanie?

Kompulsywne objadanie się jest zaburzeniem odżywiania, które polega na tym, że spożywamy dużą ilość jedzenia w bardzo krótkim odstępie czasowym.

Głód w przypadku kompulsywnego objadania się, on pojawia się nagle.

Ale czy to już jest od razu kompulsywne objadanie?

Kompulsywne objadania, ta pierwsza część dotycząca kompulsywności, czyli jak rozumiem działanie, którego nie jesteśmy w stanie zatrzymać, nie jesteśmy w stanie się od niego powstrzymać, nie jesteśmy w stanie mu zapobiec.

Więc to jest taka sytuacja, która wywołuje kompulsywne objadanie się.

To też może być przyczyną tego kompulsywnego objadania się.

Jak to, że takie kompulsywne objadanie nam się zdarza albo jest rutyną w naszym życiu, wpływa na życie społeczne?

No niestety, problem kompulsywnego objadania się jest troszeczkę taki bagatelizowany, troszeczkę się o tym nie mówi, więc te osoby też boją się przede wszystkim mówić o tym, że mają taki problem, no bo to jest dość wstydliwy temat.

I później, w momencie kiedy na przykład wrócą do domu albo goście się rozejdą, no to następuje ten efekt kompulsywnego objadania się.

Czyli to nie jest zachowanie, nad którym można zapanować i je zahamować, je można odroczyć, no bo przecież w przypadku tej imprezy, o której przykład pani podała, to nie jest tak, że to kompulsywne objadanie nie nastąpiło.

Wspomniałam, że różne konsekwencje czy wpływ kompulsywnego objadania na nasz organizm, na nasze ciało pod takim kątem fizycznym,

Wydaje się raczej jasny, natomiast jest jeszcze ta warstwa psychologiczna i nie ukrywam, że chciałabym, żeby to było wprowadzenie do drugiej części naszej rozmowy, dlatego że ta warstwa psychologiczna wydaje się nierozerwalna w myśleniu, rozumieniu, ale też w rozwiązywaniu problemu kompulsywnego objadania się.

To, co powiedziałam też wcześniej, czasem jest to przyczyna kompulsywnego objadania się.

Będę o tym rozmawiała z Marceliną Paprocką, dietetykiem klinicznym, psychodietetykiem i trenerem personalnym, autorką książki Kompulsywne objadanie się.

Ja się nazywam Aleksandra Galant, a naprzeciwko mnie siedzi Marcelina Paprocka, dietetyk kliniczny, psychodietetyk, trener personalny i autorka książki Kompulsywne objadanie się.

Jak się domyślacie, to właśnie zjawisko kompulsywnego objadania się jest dzisiaj naszym głównym tematem.

W jakich porach na przykład następuje to kompulsywne objadanie się, czy też właśnie jakie emocje nam temu towarzyszą, to łatwiej nam będzie w ogóle sobie z tym poradzić.

I to też nas predysponuje właśnie do kompulsywnego objadania się, bo albo jemy zbyt mało kalorii, albo ta dieta jest tak uboga i tak ograniczona, albo na przykład eliminujemy różne produkty, bez których nie wyobrażamy sobie życia.

I to właśnie napędza później ten mechanizm kompulsywnego objadania się.

Kompulsywne objadanie się.

Kompulsywne objadanie się, wracając do pierwszej części naszej rozmowy, wiąże się z bardzo konkretnymi postawami czy nastawieniem do siebie.

Trochę już na ten temat powiedziałyśmy, ale w tym wypadku bardzo znamienne, że to poczucie kontroli, kontrolowania sytuacji też w zjawisku kompulsywnego objadania się jest, no nie wiem czy kluczowe, ale znaczące.

Znaczące, ale jest tak naprawdę złudne, no bo tutaj im bardziej chcemy kontrolę mieć nad tym jedzeniem, tym bardziej ją tracimy, no bo tutaj narzucamy sobie jakieś restrykcje, ograniczenia, czy w ogóle jesteśmy nawet nieświadomi, skąd się to bierze, bo to też jest bardzo częste, jakby nie musi to wynikać też z modelu odżywiania się, tylko właśnie z tego aspektu psychologicznego, więc w momencie, kiedy pojawiają się dane emocje, no to pojawia się kompulsywne objadanie się.

Przy chronicznym stresie często mamy te epizody kompulsywnego objadania się.

No i niestety dzisiejszy świat, pęd życia i tak dalej, on tutaj nas predysponuje do tego kompulsywnego objadania się.

Kompulsywne objadanie się.

Ale jak sądzę może ją mieć Marcelina Paprocka, dietetyk kliniczny, psychodietetyk, trener personalny i autorka książki Kompulsywne objadanie się.

Rozmawiamy dzisiaj o jedzeniu w takim aspekcie psychologicznym, może nawet bardziej psychodietetycznym, ale to kompulsywne objadanie się jest powodem, dla którego dzisiaj się spotkałyśmy.

Ja się nazywam Aleksandra Galant, a naprzeciwko mnie siedzi Marcelina Paprocka, dietetyk kliniczny, psychodietetyk, trener personalny, no i autorka książki Kompulsywne objadanie się.

No bo to kompulsywne objadanie się, ono w ogóle jest takie bardzo mechaniczne.

Ja odsyłam was do książki Kompulsywne objadanie się.

Kompulsywne objadanie się.