Mentionsy

Kojarzycie, że glukoza w sumie jest taką ulubionym źródłem energii dla komórki.

Które uważają, że glukoza jest złem wcielonym.

Możemy zacząć od tego, że glukoza jest w zasadzie w większości produktów, które zjadamy.

Glukoza będzie mogła wchodzić w różne szlaki biochemiczne.

Po co ta glukoza się rozpada?

Różnią się tylko tym, że jedna ma grupę aldehydową, czyli jest to glukoza, a druga ma grupę ketonową, jest to fruktoza.

Ale w sumie wróćmy może do metabolizmu, bo powiedziałam, że te dwie cząsteczki glukoza i fruktozy są do siebie bardzo podobne, ale różni je metabolizm.

I z tego rozpadu powstaną dwie cząsteczki, no bo sacharoza to dwucukier, więc powstanie glukoza i fruktoza.

A glukoza?

Glukoza potrzebuje takiego specjalnego transportera, to jest transport SGLT, zależny od sodu i potrzebujący ATP, czyli potrzebujący energii, co oznacza, że ten transport jest nieco trudniejszy.

Glukoza.

Oczywiście to jest tak, że obie te cząsteczki, czyli i fruktoza i glukoza w końcu znajdą się w pewnym szlaku, ale do tego jeszcze dojdę, bo mówiłam Wam na samym początku, że takim pierwszym szlakiem, w którym ta glukoza będzie wykorzystana, to będzie produkcja pirogronianu, a później wejście do cyklu Krebsa.

Glukoza to jest naprawdę bardzo krótka piłka, glikogen powstaje.

To znaczy, że gdybyśmy jeszcze mieli nadmiar glukozy, to glukoza też potrafi przekształcić się w ogóle do fruktozy w naszym organizmie.

Jeżeli ta glukoza weszłaby do soczewki, siatkówki, nerek, śródbłonka naczyniowego czy nerwów obwodowych, to te miejsca nie mają dehydrogenezy sorbitolowej, co oznacza, że sorbitol tam zostaje.

Natomiast faktycznie fruktoza będzie powodowała wyższe tempo tej lipogenezy denowo, czyli tworzenia kwasów tłuszczowych, niż glukoza.

Faktycznie to brzmi tak, że możemy przejmować się tą fruktozą i że ona mogłaby być dla nas zagrożeniem, nawet większym niż glukoza, choć tutaj trudno powiedzieć, co w nadmiarze, bo pamiętajcie, chodzi o nadmiar.