Mentionsy

I powiedzmy, że cały naród jest grzeszny, odchodzi od Boga, a oni są przy Bogu jedyni, nie?

Bo tam wszystko słucha w tej księdze Pana Boga.

Ryba, prawda, która połknie ją tego Jonasza, słucha Pana Boga.

Marynarze słuchają Pana Boga.

Nawet robaczek, który tam ma podgryźć jakieś drzewko, też słucha Pana Boga.

Jedynym, który w całej księdze nie słucha Boga, to jest Jonasz.

On robi wszystko, żeby tam, powiedzmy, nie wysłuchać tego głosu Pana Boga i tak później ostatecznie to wysłuchuje, nie?

Tak Jonasz mówi, do Pana Boga, do Boga, nie?

Że po prostu, wiesz, największy sukces odniósł, jaki mógł prorok odnieść, bo nawrócił całe pogańskie miasto, a ten jeszcze wkurzony na Pana Boga.

Że ta Ewangelia podkreśla, bo glebą jest ludzkie serce, podkreśla taki wysiłek człowieka, że człowiek ma się przygotować, że człowiek ma współuczestniczyć z łaską, że człowiek bierze odpowiedzialność chociażby za to, co otrzymał od Boga, że to nie jest tylko tak, że ja jestem tylko glebą, Pan Bóg coś we mnie wrzuci i to samo rośnie.

Że jest niższy od Boga.

Czyli generalnie chodzi o to, że to jest kraina, do której trafiają wszyscy, a dopiero w bardzo późnych tekstach Starego Testamentu pojawia się idea, że właśnie o jednak nie, jednak ci dobrzy, no jednak idą gdzieś tam do Boga, a tych złych dopiero spotka kara.

Właśnie podziału, że po śmierci dobrze idą do Boga, czyli niebo, źli idą do piekła, czyli na karę, czyli do piekła.

I aż do czasu, kiedy taki archeolog, właśnie brytyjski Robinson, pojechał tam, był to taki bogaty facet, pojechał tam, zatrudnił bardzo dużo pracowników i zaczęli tonami taki mógł wyciągać z Doliny Cedronu.

Zabrali tą arkę, włożyli ją do swojej świątyni Boga Dagona, mieli tam swojego Boga.

Wstawili tą arkę do tej świątyni tego Boga, tam była taka duża rzeźba tego Boga.