Mentionsy

A pan teraz go, prawda, nie chce z nim porozmawiać o IPN-ie, mówi, że pana niesprawiedliwie oskarża.

I tutaj ewidentnie nawalono, no ale rzeczywiście trudno o to Nawrockiego oskarżyć, że to on tam był i on nie dostrzegł tego, no bo on był wtedy rzeczywiście prezesem IPN-u.

Biograficzna saga Karola Nawrockiego z tym jego mieszkaniem, z Batyrem, z kawalerkami, dalej z apartamentami w Muzeum II Wojny Światowej, że to wszystko nie było przedmiotem dyskusji publicznej, kiedy on był kandydatem na prezesa IPN-u.

Publicznie wtedy powinienem był wystąpić, że ten człowiek nie ma kwalifikacji moralnych do bycia prezesem IPN-u i biję się w piersi, żałuję, że tego wtedy nie zrobiłem, bo już wtedy trzeba było zacząć dyskutować, co to jest za człowiek.

Trudno, ale tak już w Polsce jest, że najwyraźniej prezes IPN-u to nie jest wystarczająco wysokie stanowisko, żeby media się zechciały pochylić nad kandydatem.

Marek Sawicki mówił, bo przecież Marek Sawicki i PSL popierali Karola Nawrockiego na prezesa IPN-u.

Proszę bardzo, oto mamy człowieka, który wyrósł z bardzo nieciekawego środowiska, wybił się własną pracą, zrobił doktorat, prawda, świetnie sobie radził w Muzeum II Wojny Światowej, w IPN-ie, a teraz będzie świetnym prezydentem Polski.

Rzeczywiście Karol Nawrocki, to jest jedna z nielicznych jego dokonań rzeczywiście w IPN-ie, kontynuował, bo to nie on ją zaczął, tylko kontynuował prowadzoną od wielu lat akcję likwidacji sowieckich pomników budowanych w czasach PRL-u i chwała Bogu, że ta akcja dobiegła końca, on ją wyłącznie dokończył.

Ja chciałem z nim poważnie porozmawiać o Instytucie Pamięci Narodowej i on wiedział oczywiście, że ja będę jego ostrym krytykiem, ale ponieważ wiedział równocześnie, że ja mam ponadprzeciętną wiedzę o IPN-ie, nie chciał tego ryzyka podjąć, w związku z tym się uchylił.