Mentionsy

Ale zarazem jest bardzo przewrotny, no bo z zasady taką pierwszą tą fascynacją jest to Gąbowiczowskie kocham, ale nienawidzę Sienkiewicza.

I że wtedy to mnie jakoś ten, ale potem to bardzo ucichło u mnie i szczerze mówiąc też Sienkiewicz nie był takim autorem, który mnie poruszał.

Natomiast mogę teraz powiedzieć, że Agatę lubię, dlatego że wtedy jeszcze Sienkiewicz nie był tak bardzo więźniem konwentansów i tego oczekiwań.

Natomiast równolegle mamy Sienkiewicza i Matejka.

Nagle się okazuje, że tak, tak, tak, wszystko pięknie sobie profesorowie, akademicy wskazują o tym, że jest źle, że to było złe, ale tak naprawdę wszyscy czytają Sienkiewicza.

Dla mnie przykładem tego, jakie to jest mylne i do Sienkiewicza się odwołam.

Płaska w interpretacji Sienkiewicza, ponieważ w interpretacji Sienkiewicza, no to on jest takim bohaterem bez skazy, naprawdę.

No tylko, że istniał prawdziwy Sienkiewicz.

Ale to już Sienkiewicz.

No tak, powiedziałeś, że Sienkiewicz.

Ale Sienkiewicz też, dokładnie.

Znaczy Sienkiewicz troszeczkę próbował, chociaż też nie jednoznacznie ma do niego... Kmicis jest właściwie taką postacią najbliższą tego, jak wygląda rzeczywiście szlachta.

O, powiedziałbym, że postacią, która jedna z najlepiej jest oddana przez Sienkiewicza, akurat to jest Rzędzian.

Ta relacja jest ten... Swoją drogą Skrzetuski filmowo jest lepszy niż Sienkiewiczowski.

I tym też miał być Sienkiewicz ze swoją teologią.

Natomiast ja nie mam problemu z tym, że Sienkiewicz pisał w bardzo konkretnym celu i Matejko to tworzył w bardzo konkretnym celu, bo to była taka potrzeba i co więcej właśnie

Racjonalnie, krytykować tego Sienkiewicza, widzieć wszystkie błędy, ale jednak na koniec dnia, kurczę, tam jest to.