Mentionsy

I dlaczego awaria statku kosmicznego Starliner z 2024 roku została uznana za równie poważną, co tamte dwie katastrofy?

A teraz wracamy do naszej głównej opowieści, czyli do raportu na temat awarii statku Starliner wyprodukowanego przez Boeinga.

Tutaj warto zaznaczyć, że ta misja to miał być taki krótki, rutynowy właściwie sprawdzian końcowy tej gotowości statku Boeinga CST-100 Starliner.

No tak, to była bodaj druga misja w ogóle do stacji tegoż Starlinera.

Otóż z powodu problemów z układem napędowym tegoż statku, tu powiemy jeszcze o tym, NASA podjęła decyzję, że ci astronauci nie mogą wrócić na Ziemię starlinerem.

Oni nie wrócili jak już powiedzieliśmy Starlinerem, tylko stało się coś, czego Boeing chciał za wszelką cenę uniknąć.

Wrócili statkiem konkurencji, czyli SpaceX Crew Dragon, to była kapsuła o nazwie Freedom, którą uznano za bezpieczną w przeciwieństwie do kapsuły Starliner.

Czyli wystartowali Starlinerem, Boeinga, a wrócili Dragonem SpaceXa.

No i co mówi raport NASA, który podsumowuje śledztwo trwające wiele miesięcy, które miało dociec przyczyn awarii Starlinera.

To właśnie system napędowy tej kapsuły jest kluczem do zrozumienia, dlaczego Starliner stał się taką porażką, dlaczego ta misja otarła się o katastrofę.

Starliner w odległości 9 km od stacji utracił pierwszy silnik.

Starliner jest już teraz jedną awarię od utraty pełnej kontroli w przestrzeni.

Starliner w zasadzie traci już zdolność ruchu w jednej z osi, tej, która prowadzi w stronę stacji.

Po prostu systemy Starlinera nie przesyłały informacji od pracy tych silniczków manewrowych z odpowiednią częstotliwością, która by pozwalała na uchwycenie tych anomalii, tych awarii, które tam się rozgrywały.

Ja tylko dodam, że te impulsy silników trwały około 5 milisekund, natomiast systemy pomiarowe Starlinera rejestrowały dane co 100 milisekund.

Zresztą dlatego tak długo, od czerwca do września nic nie robiono, no bo dopiero we wrześniu zdecydowano, że jednak Starliner wraca sam.

Test Starlinera i tam się te silniki manewrowe już nagrzewały zbyt mocno, znacznie bardziej niż przewidywano, ale znowu ta telemetria była zbyt mało zagęszczona.

Kolejny poważny problem, który pojawił się w tym raporcie dotyczącym awarii Starlinera, dotyczy presji na dotrzymanie harmonogramu i wewnątrz NASA i w Boeingu.

Kompletne odwrócenie ciężaru dowodu, kompletne zaburzenie tego, no i ten raport dotyczący lotu, o którym mówimy, pokazuje identyczną sytuację, która powstawała podczas tych debat o powrocie Starlinera, to znaczy zespoły techniczne NASA, znaczy Boeing oczekiwał, że zespoły techniczne NASA wykażą,

Firma odpisała ponad 1,5 miliarda dolarów strat na programie Starliner.

I można się też domyślać, że te cięcia w arkuszach kalkulacyjnych spowodowały przepchnięcie fundamentalnej wady projektowej, jeśli chodzi o system napędowy Starlinera.

No i tutaj padło stwierdzenie, że Starliner nie poleci z załogą jakikolwiek Starliner, dopóki nie zostaną wdrożone rygorystyczne zmiany, poprawki, wyeliminowane błędy.

To właśnie obok Crew Dragona, SpaceXa, Starliner miał być tym drugim systemem, żeby nie polegać na jednym.

Właściwie w tej chwili pytanie brzmi, czy ten projekt Starlinera jest jeszcze w ogóle do odratowania, bo zbudowanie wszystkiego od nowa oczywiście jest niemożliwe w rozsądnym czasie.

No i tutaj jeszcze ważne jest to, że ta cała misja Starlinera z 2024 roku została określona jako porażka systemowa.

I to, co podkreślili ci, którzy raport NASA tworzyli, to to, że jedyna różnica między Starlinerem a katastrofami Challengera i Columbia

Polega na tym, że w sytuacji Starlinera, w wypadku Starlinera, była bezpieczna, istniała bezpieczna przystań dla astronautów, czyli międzynarodowa stacja kosmiczna mogła ich przechować i tam mogli oczekiwać na ratunek.

To znaczy, nie wiadomo ani jak blisko tych limitów dobijał Starliner, ani czy te parametry bezpieczeństwa były sensowne.

Bo ten raport o Starlinerze napisali ludzie z NASA, który to raport traktuje o NASA i o Boeingu.