Mentionsy

Adam obcował z żoną swoją Ewą, a ta poczęła i urodziła Kaina.

A pan wejrzał na Abla i na jego ofiarę, ale na Kaina i na jego ofiarę nie wejrzał.

I rzekł pan do Kaina, czemu się gniewasz i czemu zastępiło się twoje oblicze?

Wtedy rzekł pan do Kaina, gdzie jest brat twój, Abel?

Rzekł Pan do niego, nie, ktokolwiek by zabił Kaina, siedmiokrotną pomstę poniesie.

W pierwszym wersecie czytamy o tym, że Adam współżył ze swoją żoną, ona poczęła i urodziła syna Kaina.

Nie przyjął natomiast ofiary Kaina.

Oczywiście Bóg wie, co jest przyczyną złego nastroju Kaina, podobnie jak wiedział, dlaczego Adam i Ewa ukryli się przed nim.

Kain miałby pogodne oblicze, gdyby postępował dobrze, a jeżeli nie będzie postępował dobrze, to u drzwi, czyli u progu życia Kaina czyha grzech.

Więc Bóg wzywa Kaina, by zapanował nad grzechem, zwłaszcza nad jego najgorszymi pokusami.

Jednak reakcja Kaina jest inna niż reakcja Adama.

W następnych dwóch wersetach Bóg wydaje wyrok na Kaina.

Obawa Kaina ma sens, jeżeli na ziemi żyliby jeszcze jacyś inni ludzie oprócz niego i Adama i Ewy.

I można sobie wyobrazić wiele scenariuszy, skąd mogliby się wziąć ludzie gotowi zabić Kaina.

Lecz dociekanie, kto miałby podjąć rękę na Kaina, nie leży w polu zainteresowania narratora, bo narratorowi bardziej chodzi o pokazanie postawy Boga wobec Kaina.

I też sprawiedliwie teraz osądził Kaina za jego wielki grzech, ale nawet mimo jego bezczelności i cynizmu pozwolił mu żyć dalej, dając szansę na opamiętanie i zapewniając mu ochronę.