Mentionsy

Potem urodziła jeszcze brata jego, Abla.

A pan wejrzał na Abla i na jego ofiarę, ale na Kaina i na jego ofiarę nie wejrzał.

Potem rzekł Kain do brata swego, Abla, wyjdźmy na pole.

A gdy byli na polu, rzucił się Kain na brata swego, Abla i zabił go.

W następnym wersecie czytamy, że Ewa urodziła drugiego syna, Abla.

Czytamy dalej, że Bóg przyjął ofiarę Abla.

Począwszy od pszczelnej krwi Abla, każda inna krew pszczelna na ziemi woła do Boga, woła o osądzenie sprawcy.

Pamiętamy, że Adama nie przeklął, bo go wcześniej pobłogosławił, a Kain zostaje przeklęty na ziemi, na której żył razem ze swoim bratem i ziemi, która teraz wchłonęła krew jego brata Abla.

Pan Jezus też wspomina Abla w swojej mowie oskarżycieńskiej skierowanej do uczonych w Piśmie i Faryzeuszy w XXIII rozdziale Ewangelii Mateusza w wersecie 35.

Mówi tak, aby obciążyła was cała sprawiedliwa krew przerana ziemi od sprawiedliwego Abla aż do krwi Zachariasza, syna Bariachiaszowego, którego zabiliście między świątynią

Krew Abla przypomina, że Bóg wie o każdej zbrodni dokonanej na ludziach słabych, bezbronnych, wiernych Bogu albo po prostu niewinnych w danej sytuacji i Bóg doprowadzi do osądzenia zabójców.

Czyli krew Abla przemawia w jakiś sposób jako oskarżenie.

Ale w liście do Hebrajczyków w 12 rozdziale, w 24 wersecie jest mowa o innej krwi, która przemawia mocniej niż krew Abla.

Krew Abla przypomina nam, że jesteśmy winni przed Bogiem.