260. Reanimal, Little Nightmares i mglisty urok cinematic platformerów

Jeżeli wychodzi Reanimal, jeżeli wychodzi nowe Little Nightmares, jeżeli wychodzi konkurencja kolejna dla Inside i tak dalej i tak dalej, to być może należałoby powiedzieć w ogóle czym jest Cinematic Platformer i jakie miejsca zajmuje w naszych serduszkach i w naszej growej przygodzie.

Właśnie, co jest ciekawe, z tyłu dokładnie tych samych powodów, które są dla mnie ważne przy Little Nightmares albo przy Reanimal, jeszcze wcześniej przy Limbo czy Inside, czyli ten taki

No a potem idzie z gór kina i pojawiają się nasi dzisiejsi bohaterowie, czyli studio Tarsier, które tworzy swoją serię Little Nightmares, której to Reanimal być może byłoby trzecią częścią, gdyby nie doszło do tarć z wydawcą, utraty praw do marki itd.

Zanim to, Tarsier Studios i Little Nightmares.

I dlaczego nie zgodzisz się ze mną, że Little Nightmares to są gry 7 na 10?

Ja tak specjalnie, wiesz jak to mam, to nie musisz tego... Wiem, to jest o tyle zabawne, że recenzowałem do PSXa Little Nightmares 3.

No, ale ja znowu Little Nightmares 2 bym dał zdecydowanie wyższą ocenę, nie?

I Little Nightmares 1 był takim właśnie projektem, ta jedność miejsca.

No, natomiast Little Nightmares 2 na mnie zrobiło piorunujące wrażenie, jeżeli chodzi znowu o tę drogę, którą przechodzą bohaterowie i jak ta droga staje się teraz bardziej symboliczna.

No natomiast Little Nightmares 3, to będę może mówił LN, bo będzie mi łatwiej.

To idzie w jakimś takim dziwnym kierunku, gdzie i jest to Little Nightmares LN jak najbardziej i nie jest w ogóle jednocześnie.

Ja mam takie wrażenie, że bardzo podobne rzeczy możemy powiedzieć o Reanimal, następnej grze od studia Tarsier i na pewno grze, która powstała ze strzępków porzuconego Little Nightmares 3.

Przez to, że zmiana marki, budowanie czegoś nowego, jest wystarczająco dużo elementów innych, nie kojarzących się z Little Nightmares 3, ale ktoś by z zewnątrz patrząc mógł powiedzieć, ok, to jest składaj na Little Nightmares, a prawda jest taka, że ani Little Nightmares 3, ani Reanimal nie są Little Nightmares 3.

Jakby, że w Little Big Planet jest już Little Nightmares, co nie?

To się ze sobą bardzo fajnie logicznie łączy, że to studio potem chcąc zrobić własną grę może wykorzystać doświadczenie zdobyte przy Little Big Planet i że w Little Nightmares elementy Little Big Planet też są odczuwalne.

Little Nightmares 1 gra dużo bardziej baśniowa niż jakakolwiek inna w ich portfolio tym dojrzałym, tym samodzielnym.

I dwójka, no dwójka mi się akurat najbardziej podobała, ale o tym jeszcze będziemy mówili, bo z tej całej czwórki, licząc Little Nightmares 3 jeszcze i Reanimal, to mi się najbardziej Reanimal podoba, o dziwo.

Little Nightmares 2 ma już 5 lat i jest dla ciebie wspomnieniem świata jeszcze pandemicznego.

Jest tak wyjątkowa w porównaniu do ich pozostałych gier, że Little Nightmares 2 ma dużo punktów wspólnych, estetycznych z Reanimal i w porównaniu do nich jedynka jest czymś mocno innym.

Tarsier Studios ma potyczkę z Bandai Namco, bo Bandai jest właścicielem marki Little Nightmares.

Little Nightmares 3 powstaje w Supermassive Games.

Oni są jakby, ludzcy prześladowcy, oni są w pierwszych momentach reanimal obecni i to jest taki moment, w którym możemy sobie faktycznie myśleć, że tak, że to jest w pełni Little Nightmares 3, a później troszkę zmienia się koncepcja jakby całej zabawy.

To miałem problem z tym przy Little Nightmares 3 od Super Massive Games, że tamtych elementów gameplayowych było dużo, dużo więcej, dużo więcej niż w jedynce i w dwójce.

Ja bym powiedział, że gdzieś przy tej lodziarce i przy prasowaniu ludzi to taka śmieszna pozostałość po Little Nightmares 3, że tam za mało jest tego.

I jest to gra przewyższająca Little Nightmares?