Mentionsy

Czy jestem godny Jezusa?

Czy jestem godny Jezusa?

Jezus, chodząc po ziemi przez ten okres Jego działalności, spotykał ludzi, którzy różnie na Niego reagowali.

Spisywał historie ludzi, którzy spotykali Jezusa albo słyszeli historie o ludziach, którzy Go spotykali.

Najprawdopodobniej był Grekiem, który usłyszał o Jezusie, przyjął tą dobrą nowinę i chciał się upewnić w tej wierze.

Więc Łukasz w pewien sposób przez tą historię chce osobę Jezusa przedstawić ludziom, dla których była ona w pewien sposób nowa.

Gdy setnik usłyszał o Jezusie, posłał do niego starszych żydowskich, prosząc go, aby przyszedł i uratował jego sługę.

Oni zaś przybyli do Jezusa i zaczęli Go usilnie prosić, mówiąc – godzien jest, abyś Mu to uczynił, bo kocha nasz naród i sam zbudował nam synagogę.

Jezus zatem wyruszył z nimi, a gdyż był niedaleko domu, setnik posłał przyjaciół, którzy mu powiedzieli – Panie, nie trudź się, nie jestem bowiem godzien, abyś wszedł pod mój dach.

Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się nim, odwrócił się do idącego z nim tłumu i powiedział, mówię wam.

Być może sam czuje się nie do końca kompetentny, żeby stanąć przed Jezusem jako poganin.

I mamy Żydów, którzy usilnie proszą Jezusa o to, żeby mu pomógł.

Jest to niesamowite, że ci starsi wiedzą o tym, że Jezus może to uczynić, że ma taką moc, że ma taką władzę, spełniają potrzebę tego setnika, jego prośbę.

A tym setnikiem jest różnica w postawie wobec Jezusa.

Więc mamy tutaj kontrast między byciem, a nie byciem godnym wobec osoby Jezusa.

Zastanawiające jest to, że stoją wobec Jezusa, usilnie go prosząc i jeszcze mu tłumacząc, że on zasługuje, ten człowiek zasługuje na to, żeby mu to uczynić.

Że jest godny tego, żeby Jezus mu to uczynił.

Czasami jest taka pokusa, żebyśmy uważali, że jesteśmy i oczywiście nikt z nas tego głośno nie powie, ale podchodzimy czasami do osoby Jezusa jak na równi z równym.

Niegodni Jezusa Jakub Wantuch

Że jest potrzeba jakiegoś zbawienia, że jest potrzebne odkupienie, że ci, którzy nie uwierzą w Jezusa będą potępieni.

Co powoduje, że ty masz poczucie bycia godnym Jezusa?

Często kładziemy to na stół chcąc stać się godni Jezusa.

Ale Jezus pomimo tego, że spotyka się z takim zachowaniem, idzie do tego człowieka.

Ten człowiek, nie dość, że najpierw posyła starszyznę żydowską, żeby wstawili się za nim, żeby przyprowadzili Jezusa, żeby uzdrowił tego sługę, czyli posyła kogoś, być może nie czując się godny, to potem, kiedy Jezus jest w drodze, jeszcze wysyła swoich przyjaciół i mówi, panie, ja nie jestem godny tego nawet, żebyś wszedł pod mój dach.

Że Jezus mówił tylko słowo i się działo.

I to, co było znamienne w postawie tego setnika wobec tego, co zrobił wcześniej w Warzeusze, to miał poczucie bycia niegodnym wobec Jezusa.

Uznawał to, że Jezus jest władcą.

I patrzy na Jezusa i to właśnie uznaje.

I poczucie niegodności wobec Jezusa zawsze bierze się z właściwego rozumienia kim jestem ja, grzesznik i kim jest doskonały Bóg.

Ono pozwala nam spotkać Jezusa naprawdę takim, jakim jest.

Setnik wierzył w to, że Jezus może go uzdrowić, Jego sługę tylko Słowem.

Jezus mówi o nim, że u nikogo w Izraelu nie spotkał tak wielkiej wiary.

Zrozumiał, kim jest Jezus i kim jest On.

To Jezus szuka innych ludzi, mających świadomość swojej niegodności przed Bogiem.

A na ile ty w swojej relacji z Jezusem masz poczucie bycia

Niegodni Jezusa.

To jest akurat fragment z opowieści z Narnii, która właśnie mówi o aslanii i dobrze obrazuje tą świętość Jezusa.

Niegodni Jezus.

Na czym budujesz swoje poczucie godności wobec Jezusa?

Na ile, gdy stajesz przed Jezusem, masz poczucie bycia nierównym Niego, mniejszym?

Prawdziwe spotkanie z Jezusem zawsze powoduje, że czujemy się niegodni, ale przyjęci, słabi, ale kochani, niezasługujący, ale wysłuchani.