Mentionsy

I czasami to jest interesujące, że mamy, już odnosząc się do nas, mamy pewne standardy, które nadają nam poczucie godności przed Bogiem.

Żebyś pamiętał w modlitwie, że ty jesteś człowiekiem, a Bóg jest Bogiem.

I był taki teolog, z którymi byśmy się może czasem nie zgodzili, Karl Barth, który stanął w tej tradycji liberalnej i zaczął ją wprost krytykować, mówiąc o tym, co się dzieje, kiedy człowiek traci poczucie tego, że Bóg jest Bogiem.

Kiedy stajesz przed Bogiem, co pozwala ci stawać przed Nim?

Ale jeżeli zrównujemy się z Bogiem, to najprawdopodobniej tej modlitwy po prostu nie będzie.

Więc jeżeli przychodzi człowiek, który mówi i coś się dzieje, to automatycznie myśleli, że jest Bogiem.

I nie czuję, nie doświadczam głębokiego poruszenia tym, że stoję przed Bogiem, przed kimś świętym, przed kimś wielkim, przed kim nie jestem godny.

Pokora przed Bogiem zawsze jest związana z prawdziwym spotkaniem z Nim.

Pokora przed Bogiem zawsze jest rezultatem prawdziwego spotkania z Nim, kiedy wiemy przed kim stoimy i wierzymy w to przed kim stoimy.

Ja nocznie przyjmuję wiadomość o tym, kim On jest, że jest kochającym Bogiem, dobrym Bogiem, którym nie chcę pomimo tego, że jestem niegodny.

Na to ten król patrzy na to i mówi, czy ja jestem Bogiem, żebym miał ci pomóc?

To Jezus szuka innych ludzi, mających świadomość swojej niegodności przed Bogiem.

Na drżącego nad mym słowem i skruszonego na duchu pokornego, który staje przed Bogiem i wie kim jest Bóg i wie kim jestem ja.

Ale ta niegodność to jest właśnie ten stan pokory wobec spotkania z żywym Bogiem.

Bogiem, który może wszystko.

To przed takim Bogiem możemy czuć z jednej strony pokorę, ale z drugiej strony świadomość.