Mentionsy
Alfabet Wojtusika
Alfabet Wojtusika
18.09.2025 22:05

#220 Michał Zgajewski. Gdzie są "Czarnobogi" ? Spacer szlakiem powieści

Odcinek #220, w którym spotykamy się z Michałem Zgajewskim w miejscowości Koszarawa i  ruszymy na poszukiwania miejscowości "Czarnobogi". 



Wiemy, że jesteśmy z góry skazani na porażkę, ponieważ Czarnobogi są literackim konstruktem miejscowość, której nie ma. Idziemy więc tropem wskazówek, które autor zostawia w powieści.
I  dlatego wybieramy szlak na Jałowiec. 

Autor przyznaje, że chciał się S jak sprawdzić w pisaniu nowej historii z nowym bohaterem. I tak powstała Z jak Zyta, heroina, która nie chce wrócić do P jak przeszłości i do D jak domu.

Idąc na Jałowiec rozmawiamy o L jak lokalnych legendach i o T jak trudnej prowincjonalności. Na arenę wchodzi E jak Eryk, główny męski bohater "Czarnobogów". Przyglądamy się jego relacjom i konfliktom ze światem, ze szczególnym uwzględnieniem roli M - matki.

A jak Michał składa opowieści?
Jak P jak pomysły przechodzą w P jak powieść?
Autor opowiada o tym bardzo szczerze, podobnie jak o drodze na szczyt.Wychodzi, że postać P jak pisarza w "Czarnobogach" nie pojawiła się bez powodu.

Czego się Michał dowiedział o sobie po kilku już wydanych książkach?
Czym dziś jest dla niego pisarski I jak introwertyzm?
To pytania, które nie pozostają bez odpowiedzi. 
Dotykamy wątku P jak przemocy w literaturze gatunkowej. 
W końcu Michał opowiada o scenach, które M jak mówią w "Czarnobogach".

Zyta Eryka Norbertem Krzyżem Czarnobogów Michał Michała Zgajewskiego Eric Agora Michał Zgajewski Paweł Czarnobóg Gajewskiemu Davida Lyncha Jałowcem Gadzikról

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 13 wyników dla "Czarnobogów"

Zaproponowałem spacer w poszukiwaniu czarnobogów.

Natomiast ja użyłem tego Czarnoboga jako patrona Czarnobogów z tego względu, że chciałem stworzyć miejsce, w którym nikt nie może być szczęśliwy.

Uciekła z Czarnobogów jakiś czas temu.

Natomiast rzeczywiście to była opowieść o Zycie, ale ona byłaby niepełna bez tej historii Eryka, ponieważ Eryk pokazuje też te traumy i bolączki Czarnobogów od innej strony.

Właśnie ten bagaż tych rodzinnych doświadczeń nie ucieka z Czarnobogów, tak jak Zyta.

Jest też jedna postać, skoro mówimy o tym, co złe, która przez większą część powieści wydaje się nam być tym najgorszym ze złych, a okazuje się, że ty pokazujesz przez tę postać człowieka, który do Czarnobogów wraca, powiem, że

Żeby jednak trochę pomyślał jeszcze o tej książce, żeby to nie było tak, że bierze następną, tylko że za parę dni, żeby sobie przypomniał jakąś scenę właśnie na przykład z Czarnobogów i pomyślał o co temu z Gajewskiemu chodziło.

I to jest myślę największa wartość moich książek, że jeśli ktoś jadąc samochodem rok po przeczytaniu Czarnobogów przypomni sobie tę postać albo inną, albo jakąś scenę, to znaczy, że wtedy ta książka spełniła swoją rolę, że ona jednak w pewien sposób poruszyła czytelnika, ale nie zrobiła tego w jakiś brutalny sposób, w jakiś taki...

prowincjonalności od Czarnobogów nie da się uciec, bo one są w nas, miejsce, z którego się wychodzimy, ale także, że nie da się uciec także od pewnego wizerunku, który zostawiamy po sobie, nawet po latach.

Ten mechanizm też użyłem w Czarnobogach, że wszyscy patrzą na Zytę tak, gdy miała, powiedzmy, wyjechała z Czarnobogów w wieku 19 lat czy 18.

Redakcja Czarnobogów złapała mnie w trakcie pisania tej książki i od tego czasu, gdy była ta redakcja, gdy były wakacje, gdy była promocja książki, to nie umiem jej skończyć i mam pierwszy raz coś takiego, że mam napisane trzy czwarte książki i nie umiem jej dociągnąć i ciągle o tym myślę, żeby mieć parę godzin dla siebie, żeby w końcu się wziąć za to i powoli zmierzać do końca, no bo to najważniejsze jest w książce to, żeby nie zacząć, tylko żeby ją skończyć.

To jest szansa na to, żebyśmy jeszcze kiedyś w opowieści wrócili do czarnobogów?

Dziękuję bardzo i zapraszam do Czarnobogów.

Ostatnie odcinki