5. Bałtyk, Wichrowe wzgórza i Wednesay

I ja też raczej jestem na to ciepło nastawiony. Piaromiera chyba jest zapowiedziana na luty przyszłego roku, także rozpoczął się licznik, do którego trzeba przeczytać Te książkę Wichrowe wzgórza zanim to wyjdzie. Wiem, że to jest klasyka literatury, ale wydaje mi się, że w Polsce chyba nie jest aż tak popularna. Ona jest chyba jakąś lekturą szkolną w Stanach albo jakimś takim klasykiem literatury właśnie tam. U nas w Polsce chyba nie jest to aż tak popularne. Niemniej chciałbym to przeczytać, żeby móc mieć później jakieś odniesienie do filmu. Wyszedł też ostatni, ostatnia część ostatniego sezonu Wednesday, w sensie nie wiem czy to będzie ostatni, chyba będzie kontynuacja. Nie czytałem czy Netflix już oficjalnie podjął decyzję czy nie, natomiast no zakończenie daje, otwiera nowe wątki odnośnie do kolejnych sezonów.

Bardzo mnie zastanawia, czy Wednesday ma być lubiana jako postać, bo zauważyłem, że... Zastanawiam się, dlaczego tak bardzo mnie ta postać irytuje i nawet trochę cringe'uje, kiedy widzę, jak ona się odzywa, jak ona funkcjonuje z ludźmi. I zdałem sobie sprawę, że to dlatego. że widziałem już tę postać jakoś na początku lat 2000-2010 w postaci doktora House'a, w postaci danego Starka z Ironmana, czyli mamy kogoś, kogo teoretycznie nie obchodzą normy jakieś takie socjalne, który jest jakoś piekielnie inteligentny, który po prostu każdemu potrafi wytknąć jego słabość, jest cyniczny, sarkastyczny, Ale przede wszystkim to potrafi po prostu rozwiązywać wszystkie problemy samemu, jest samowystarczalny i tak dalej.

I wiem, że takie postacie były na jakimś etapie idealizowane bardzo, szczególnie wydaje mi się, że przez pokolenie millennialsów. Wydaje mi się, że sam też pewnie padłem tego ofiarą na jakimś etapie. I dziwię się bardzo, że powracamy do tego archetypu postaci. Co prawda Wednesday jest troszkę inna, natomiast właśnie chodzi o ten sposób jakiegoś takiego, tych interakcji z innymi osobami, tej takiej pogardy, tego cynizmu, tej sardoniczności. Dziwię się trochę, że taki sposób ją przedstawiono. Też bardzo się dziwiłem, że jakoś to było chyba w pierwszym sezonie tylko tak naprawdę pokazane. I remember that after the premiere of the first season

Jenna Ortega, która wciela się w Wednesday, nawet chyba jakoś to skomentowała, że nie za bardzo jej to też pasuje. Jakoś tak to odniosła do tego, że scenarzyści musieli popełnić jakiś błąd, co się odbiło bardzo szerokim echem i zostało zupełnie źle zinterpretowane w taki sposób, że Jenna Ortega nie rozumie pracy scenarzysty i tam krytykuje, ale gdyby nie te scenariusze, to ona by nie miała kogo grać. Później też, jak były strajki scenarzystów Hollywood, to Names mentioned.

A widać, że te postacie poboczne trochę są utraktowane po macoszemu. Ale to chyba też widać, jak już wcześniej wspomniałem, u Tima Bertona po prostu. Myślę sobie... Jeśli Tim Burton, którego tak strasznie zwyzywałem w poprzednim odcinku, jeśli Tim Burton jest tak znany ze swoich wizualizacji i ogólnie z tego klimatu, który tworzy, to ciekawe jest, że w te dwa sezony Wednesday tak naprawdę jedyna scena, która Tym klimatem, czy w ogóle ta jedyna scena, o której się mówi jakoś bardziej w kontekście tego serialu, to była ta scena, w której tam Wednesday tańczyła i później miała ten cały związek z Lady Gagą, z jej muzyką.

To jednocześnie mamy całą gamę postaci, które są wyłącznie hetero i trochę mi to po prostu zgrzyta. Nie chodzi o to, że ja muszę mieć wszędzie postaci LGBT, bo w ogóle nie o to chodzi i jest dużo ciekawych historii do opowiedzenia o osobach bardzo różnych orientacji, natomiast tutaj po prostu to jest dziwne, że z jednej strony podkreślana ta indywidualność, ta różnorodność, a jednocześnie tej różnorodności absolutnie nie ma. Ale to tylko moje zdanie. Jeśli wy już też obejrzeliście Wednesday to dajcie znać w komentarzu co myślicie. Podobnie w kwestii Bałtyku, podobnie w kwestii zwiastunu Wichrowych wzgórz. I to wszystko ode mnie.