5. Bałtyk, Wichrowe wzgórza i Wednesay

Jenna Ortega, która wciela się w Wednesday, nawet chyba jakoś to skomentowała, że nie za bardzo jej to też pasuje. Jakoś tak to odniosła do tego, że scenarzyści musieli popełnić jakiś błąd, co się odbiło bardzo szerokim echem i zostało zupełnie źle zinterpretowane w taki sposób, że Jenna Ortega nie rozumie pracy scenarzysty i tam krytykuje, ale gdyby nie te scenariusze, to ona by nie miała kogo grać. Później też, jak były strajki scenarzystów Hollywood, to Names mentioned.

Love interest, a później w sumie głównego antagonisty jakoś tam gdzieś nadal się przewija i widać, że ona ma jakieś skomplikowane uczucia, ale nie jest to już jakaś taka typowa słabość i jakieś takie zadłużenie. Także to mi się podobało, że trochę od tego odchodzą. Reszta scenariusza w ogóle mi się nie podobała. Jest naprawdę beznadziejny, cały czas jest jakiś deusek z machina. Nie mówiąc o takiej mnogości scen, w której jedna osoba rozmawia z drugą i do pomieszczenia wbiega trzecia osoba i nagle mówi, że jest bardzo pilna sprawa, którą wszyscy muszą się zająć. I po prostu na jednym odcinku chyba siedem czy osiem scen takich naliczyłem, co jest takie głupie i takim w ogóle, wydaje mi się, leniwym rozwiązaniem.

Mamy jedną postać czarnoskórą tej syreny. Adamsowie są zrobieni latynosami i to bardzo fajnie wyszło, tym bardziej, że jest jeszcze podkreślany jakiś tam temat przywłaszczenia kulturowego w tym nowym sezonie i to nawet zgrabnie wyszło, chociaż troszkę było tak zrobione, podane na tacy bardzo wprost i nawet było nazwane wprost przywłaszczeniem kulturowym, ale Całkowicie to wybaczam, jakoś to wybrzmiało okej. No i tam jeszcze jest jedna bardzo, bardzo poboczna postać, wydaje mi się Filipińczyka. Natomiast cała reszta postaci jest biała, jest bardzo biała.