26. Wdowia zatoka i kłirokodowanie

Może też taki motyw niespełnionego jakoś crusha na jakąś osobę też może być ewentualnie queerowy, ale No i zaczynamy, słuchajcie, z grubej rury, bo już wspomniałem o Disneyu. Wydaje mi się, kiedy opisałem tę postać, że nie jest powiedziane wprost, że jest queerowa, ale wszyscy to wiedzą, no to pomyśleliście też o Ryanis High School Musical. Ryan jest przedstawiony bardzo ekspresywnie, on zawsze ma jakieś takie super złożone outfity. To też akurat dotyczy wszystkich postaci, które się pojawiają w uniwersum jakimkolwiek Disneyowym, bo ci kostiumografowie i kostiumografki po prostu wszyscy mieli jeden sposób działania, żeby jak najwięcej dodatków każdemu narzucić, ale to też był początek lat 2000, także nie ma co się dziwić.

Ryan występuje w teatrze ze swoją siostrą i jest odczytywany przez wszystkich jako osoba typu gej. Chciałem mówić ciągle osoba queerowa. Tym bardziej, że też reżyser Kenny Ortega High School Musical potwierdził, że Ryan w przyszłości pewnie na studiach by już ogarnął swoją orientację seksualną i raczej by przyznał przed sobą, że jest gejem, ponieważ na końcu High School Musical 3 chyba próbowali go jakoś spiknąć z tą laską, co tam była tą kompozytorką, co grała na pianinie czy fortepianie. I to było tak wymuszone, miałem wrażenie, że jakiś pan CEO z Disney po prostu przyszedł i powiedział dajcie temu chłopu dziewczynę, bo wszyscy myślą, że on jest gejem. Gdzie o wiele łatwiej jest go shipować z postacią Chad'a.

Mają razem piosenkę I Don't Dance w drugiej części, która jest trochę... Przypisuję zbyt dużo interpretacji do filmu High School Musical, która jest trochę taką rozmową o toksycznej męskości, w której Chad mówi, że Ten prawdziwe jakby poświęcenie i ta prawdziwa męskość się pokazuje podczas gry w baseball, kiedy Ryan stoi po stronie, że taniec, śpiew i ogólnie takie artystyczne rzeczy nie definiują jakby ciebie jako mężczyznę, tylko po prostu też są jakiś sposób ekspresji, że może wcale się aż tak nie różnią od innych aktywności. No i ta piosenka, cały ten ich ark, który się rozwija w trakcie filmu, gdzie po tej piosence tam się obejmują razem i wychodzą z boiska, to jest super homoseksualne.

Nikt mnie nie wmówi inaczej. I trzeba to głośno powiedzieć. Mam nadzieję, że Bisexual Icon, Chad i Ryan jakoś się na studiach już dogadali i jakoś tam mieli jakąś fajną relację. Pamiętam jak oglądałem High School Musical 1 chyba, jak ona wyszła w telewizji, bo chyba nie było premiery kinowej. I oglądałem go wtedy z moją ciocią. I no ten Ryan się bardzo rzucał jakby w oczy, tę jego powiedzmy inność. I pamiętam, że w każdej scenie, gdzie ona była jakoś jak podkreślana, to moja ciocia jakoś z oburzeniem zawsze przyjechała i mówiła, z tym chłopakiem jest coś nie tak. Coś tam się dzieje dziwnego. No ciekawe co, ciekawe co, ale to jest dość stary film, a ja byłem wtedy małym dzieckiem, ale już mniej więcej ogarniałem ten kontekst.

I o to właśnie chodzi w queer-kodowaniu postaci. To jest odwrotność queerbaitowania, czyli nie możemy wprost powiedzieć, ale wiemy, że określone osoby na widowni są w stanie odczytać tę postać jako ich same i są w stanie znaleźć swoją reprezentację wtedy. I wspomniałem o tym reżyserze Kenny Orteza. On ma trochę taką renomę podobną do Wes Andersona. To znaczy, że jak widzisz jego film, to wiesz, że to jest jego film i nikogo innego nie oskarżysz o zrobienie go. Więc oprócz High School Musical on też nakręcił serię Następcy. I o bogowie, co to jest za seria. Ja chyba nie za bardzo się załapałem na ten hype tej serii filmów, nie trochę to mi na ucho, bo już nie oglądałem zbyt aktywnych Disney Channel, kiedy one wychodziły, także niedawno sobie ją nadrobiłem.

Ale to jak gejowe wszystko tam jest, no już pomijając to, że to jest też musical, także te postacie skaczą, śpiewają, tańczą, ale te wszystkie postacie mają jakieś właśnie jednopłciowe sytuacje ze sobą, szczególnie Mal i Evie, one ciągle śpiewają piosenki o swojej przyjaźni, która jest taka bardzo głęboka i z którą, które mają większą między sobą chemię niż jakiekolwiek hetero postaci, w sensie hetero związki. I też mam wrażenie, że w pewnym momencie jest mu tak na siłę wciśnięty ten heterozwiązek, trochę jak temu Ryanowi, tak żeby Disney się do tego nie przyczepił, ale wszystkie postacie są tam homo- i biseksualne po prostu, bo tak się zachowują i mają o wiele lepsze chemię ze swoimi płciami niż z przeciwnym.

Także nie wiem czy to było założone, ale cała seria następcy jest super queer coded i to też widać na wszystkich recenzjach na Letterboxd, nie wiem jak na Filmwebie, ale wszyscy tak komentują, więc możliwe dlatego ten film ma taki duży sentyment. Wydaje mi się, że Ta seria jest trochę takim High School Musical dla Gen Z, to znaczy Millenialsi bardziej High School Musical, a następcy bardziej Gen Z, ale trochę się to wymienia, bo jedni i drudzy pewnie trochę widzieli jedno i drugie, ale że ci następcy naprawdę mieli w pewnym momencie taki big hit i te piosenki, to wszystko też jest jakoś tak bardzo ulubione przez pewną grupę odbiorców i oglądaczy Disney Channel w określonym wieku. Wspomniałem o Luce Guadagnino w tym odcinku, ale to już paru poprzednich.