ANTYTopka 2020

Mówię oczywiście o reżyserze nazwiskiem Trank, Josh Trank, który wyreżyserował taki film jak, można różnie powiedzieć, po włosku pewnie by powiedzieli Capone, a po angielsku Capone, czyli film o Alu Capone. Nie wiem, czy ten film widziałeś, ale tutaj... Ja widziałem. Widziałeś? Miałem Hardy'ego jako aktora na bardzo dalekim miejscu, ale nie mogłem się zdobyć. Ja jednak mam Jednak mam czuły punkt dla Toma Hardy'ego w moim sercu, zwłaszcza tego Toma Hardy'ego, który tak szaleje na ekranie, jak to robi właśnie w Capone. No więc film Capone opowiada o ostatnim roku życia à la Capone po wyjściu z więzienia, kiedy już... znaczy on choruje na... jest chory na kiłę, no i powikłania po kile są takie, że...

Że jego umysł już się zaczyna zmieniać, że jego demencja ma zaniki pamięci, zniekształcenie jakiejś wyobraźni. Już nie jest tym człowiekiem, którym był. Po prostu jego umysł jest totalnie zjedzony przez tę chorobę, więc po prostu dochodzi do jakiegoś rozpadu, znika człowiek w nim. I jako ogólny taki wstęp, założenie do zbudowania tej postaci brzmi to całkiem nieźle. Tym bardziej, że Al Capone to też taka dosyć ikoniczna postać. Szczególnie, że jest to kręcone w takich czasach, gdzie rzeczywiście tych antybohaterów trochę się bierze, wrzuca na ten piedestał i opowiada się jakąś taką... szuka się człowieka w tym... I poza tym, kilka lat później mieliśmy Irlandczyka, który też w bardzo podobnych sferach się poruszał tematycznych i zrobił to świetnie.

Jeszcze bierzemy Toma Hardy'ego, który jest fantastycznym aktorem, potrafi być fantastycznym aktorem. Jest fantastycznym aktorem. Ja uważam, że trzeba mieć jaja, żeby robić to, co on robi. W takim filmie jak Capone na przykład. Tak. Tylko, że ja mam wrażenie, że z aktorstwem jest troszeczkę tak jak z surfowaniem. Nie? Że można być, naprawdę brawurowo zaproponować jakąś rolę i możesz już surfować na, no już tak, że po prostu tak ryzykujesz, że dalej jest ta turbo frajda z surfingu, ale jak zrobisz jeszcze o mały kroczek za daleko, no to gdzieś ta fala cię, wiesz, przekroczysz tę falę i się wywalisz.

Ten film po prostu jest strasznym dziwactwem i mnie się serce kraje, jak patrzę na takiego aktora jak Tom Hardy, który jest postawiony w takiej sytuacji, że 99% filmu on ma po prostu siedzieć i robić coś w stylu . W filmach się nie pokazuje takich rzeczy. Ja mam wrażenie, że zadanie aktorskie, jakie ten cudowny reżyser Josh Trank wyznaczył Hardy'emu, to jest to, że bądź najbardziej obrzydliwy, jaki może być. Po prostu ogłócimy tą ikonę z historii Stanów Zjednoczonych ze wszystkiego. Po prostu przeciągniemy ją po bruku, po gnoju, po gównie i takiego a la Capone pokażemy. I wydaje mi się, że to było atrakcyjne dla Hardy'ego. No tylko, że tutaj problem polega na tym, że Josh Trank no ma tyle subtelności... Tak, wydaje mi się, że pisząc scenariusz, nigdy nie pisałem scenariusza, ty pisałeś, ale wydaje mi się, że głównym założeniem, ja rozumiem, że to jest kwestia konwencji i podejścia do danej postaci, ale jeżeli bierzemy na tapet taką postać, jak na przykład Al Capone i robimy o nim film, mnie uczyli w szkole teatralnej, że nieważne co, musisz znaleźć w tej postaci coś, co będziesz chciał obronić.

Chronicle. Zrobił Kronikę. Ja ten film bardzo szanuję i on mi się strasznie podobał. Ja ogólnie lubię Found Footage, ten jakby styl kręcenia i uważam, że to jest taki styl, który narzuca sporo Sporo ograniczeń i trzeba sporo kreatywności, żeby mądrze ten styl wykorzystać. I on to zrobił dobrze w tym swoim debiutanckim filmie. No i zrobił potem fantastyczną czwórkę. I później zrobił jeszcze Capone. I to jest taki reżyser, który jak się posłucha jego wypowiedzi, on wyżej sra niż dupę ma, on obwinia wszystkich dookoła za porażki tych dwóch jego wysokobudżetowych filmów. Ja już po Capone miałem... Ja Capone obejrzałem specjalnie po to, ponieważ jak ja się nasłuchałem tego wszystkiego, a propos fantastyczną czwórkę, także mieliśmy w naszym piekle filmowym,

Jak ja się nasłuchałem tych wszystkich jego wypowiedzi, jak to bardzo on został, za przeproszeniem, zgwałcony przez producentów przy tej fantastycznej twórce, jak po prostu zniszczyli jego dziecko, ten film, który był tak cudowny, kiedy on go sobie wymyślił. Ja specjalnie obejrzałem Capone, żeby zobaczyć, no dobra, no to zobaczmy, jak sobie radzisz, kiedy studio ci się nie wtrąca. I bardzo szybko wyszło szedło z worka i się okazało, że cholera, panie Trak, pan Pan wcale takim geniuszem kina nie jest. Pan po prostu jest słabym reżyserem. Miał pan niesamowity traf przy tej niskobudżetowej produkcji debiutanckiej, która tak naprawdę wszystko załatwiła bardzo ciekawym pomysłem na siebie. No ale to, co pan teraz prezentuje, no to sorry, ja już nigdy nie kupię twojej ściemy, że to źli producenci ci ingerują w twoje arcydzieła kinematografii.

Koty byłyby dumne, Artemis Foul. Zapraszamy was serdecznie do odcinka Piekła Filmowego z tym filmem. Tam możecie usłyszeć troszeczkę więcej. Niech to zagra ktoś inny. Washington za Tenet. No i reżyseria, to jest oczywiście film Capone. No dobrze kochani, słuchajcie, no to tyle na dzisiaj. Słyszymy się w segmencie premium na koniec tego miesiąca. W ostatni czwartek miesiąca dostaniecie komentarz do filmu Koszmar z ulicy Wiązów. A musiał się zastanowić, czy nie Halloween. Nie, myślałem o szczękach, ale wyrzuciłem je z głowy, bo ustaliliśmy, że będzie to koszmar z ulicy Wiązów. Wes Craven, porozmawiamy sobie ze względu na Halloween, o horrorze, więc szczęki przeskakują na następnym miesiącu. Tak, natomiast w naszym regularnym odcinku, słyszymy się już we wtorek, porozmawiamy sobie o filmie Sezony, porozmawiamy z reżyserem tego filmu i ogólnie szykujcie się na lanie dupki, tak?