#383 Rosomak

No i tutaj w tym Wolverine było pokładane dużo nadziei. No i tak trzeba powiedzieć, no to ja powiem z góry tak, no mnie to skończenie, splatynowanie tej gry, jakby zrobienie jej na 100%, Mam platynę w tym tytule, zajęło mi jakieś tam 23-24 godziny. No i tak trzeba powiedzieć, że no trochę tak już uprzedzając fakt, no trochę jestem rozczarowany, no tak. Taką miałem jakby taką huśtawkę nastrojów, że fajnie na początku, potem niefajnie, no i na końcu no później trochę znowu fajnie i na końcu jednak tak sobie.

To mówię, te miejscówki są po prostu ograniczone i one są takie, one czasami sprawiają takie wrażenie, że są jakieś takie półotwarte, trochę otwarte, ale tak naprawdę to jest gra taka liniowa, ale to nie jest żaden zarzut. Ja już mam też dosyć na ten, na dzisiejszy moment open worldów, jeszcze po Assassinie, tym Racing, Black Flagu, czy Dan Walker jeszcze czeka. Czy ten Wiedźmin Remaster, to już nawet dobrze, że oni zrobili taką grę bardziej liniową, bardziej spójną, bo mówię, ja zrobili jej na 100% i platynę, to mi zajęło jakieś 23-24 godziny, jak będziecie tylko przechodzili fabułę i powiedzmy się normalnie spieszyli i grali, to przejdziecie ją w jakieś tam powiedzmy może 15 godzin. I po prostu, no, będziecie się dobrze bawić, ale jakby tylko dobrze, no, po prostu od exów, od ekskluzjów, od Sony, czy od takiego studia jak Insomniac, to się oczekuje czegoś więcej jednak, nie, no, te gry nas, te studia nas przyzwyczaiły, nie, no, takie The Last of Us, Uncharted 4,

Ale po prostu Jen Grey. Jen Grey to jest ta po prostu, która się tam koło niego kręci, tam dużo scenek fabularnych i tak dalej. Ok. Ogólnie o co chodzi? No wiadomo, Logan, jakby tak nakreślić, to jest projekt Weapon X. Po prostu jeden z X-Menów trafia pod eksperymenty w programie Weapon X, tak jak mówiłem, pod skrzydła Charlesa Xavier'a i jego X-Menów. No i wiecznie tam wzdycha to ten Jen Grey. Ona jest tam w X-Menach, to ona była w ogóle w parze z Cyklopem.

No i tutaj nie ma właśnie tego motywu, że Jen Grey jest cyklopem, czyli teraz jest jakby sęgielką. Te relacje między nimi tam iskrzą, powiedzmy. Essex to nie jest profesorem X, nie jest Xavierem. Jest taki, wiecie, skłonny też do przemocy, nawet do sadyzmu. Nie waha się też poświęca niektórych mutantów czy kogoś do zrealizowania swoich celów. No i po prostu to jest taka emocjonalna dosyć opowieść. No i tutaj jakby Sabertu to jest taka trochę, można powiedzieć, taka zła wersja Logana.

To jest głupio zrobione. No i taki ten, mówię, backtracking taki, że te nieciekawe miejscówki, że mieli fajny potencjał, fajnie mogli te na pewno dobrze napisane postacie, te dialogi, mimo wszystko ta historia, tylko że to osadzenie jej w tych nieciekawych miejscówkach i to wracanie Do tych miejscówek czasami po dwa razy, po trzy razy, czasami nawet. Logan to jako Rosomak powinien tropić cele, sam do czegoś dojść, wywąchać, a tu jesteśmy po prostu prowadzeni za rączkę. I tak brak też takich urozmaiceń, jakieś rozgrywki, jakieś takie trochę minigierek, jakieś trochę nawet quick time eventów, tylko cały czas jest tak naprawdę walka i te quick time eventy, no to po prostu też one tak jak coś tam nie wciśniemy, to trochę powiedzmy na przykład stracimy więcej zdrowia, ale one tak naprawdę momentami to jakby przechodzą się same, nie?