Czarna Dalia epoki disco

Co oni otrzymywali w zamian za te prezenty? No to ci znajomi najczęściej wybierali przemilczeć. Zdecydowanie najważniejszym mężczyzną, jakiego Christa poznała w Nowym Jorku był zamożny i żonaty mecenas sztuki, producent z Broadway'u, Stuart Duncan. Znany był z tego, że organizował imprezy dla wielkich gwiazd. No i zauroczony Duncan obiecał Christy, że ta kiedyś zostanie sławna. I faktycznie pomógł popchnąć jej karierę do przodu. Za jego pieniądze Christa mogła sobie pozwolić na lekcje aktorstwa i śpiewu, luksusowy apartament w mieście i nową korwetę. Kiedy Duncan pracował nad spektaklem Gospel, pożyczył jej nawet pieniądze, by zainwestowała.

Kiedy ten spektakl stał się hitem na Broadwayu, to Christa podobno zarobiła na tym kilka milionów dolarów. Pod koniec roku 1972 Duncan kupił jej olbrzymi dom z widokiem na plażę i ocean. Dom stał w Hamptons na Long Island. To była dzielnica bardzo popularna wśród gwiazd. Już wydawać by się mogło, że Christa stoi jedną nogą u progu sławy. Znajomem mówiła, że jest niezależna finansowo i sama ten dom kupiła, ale plotkowano, że na pewno przed nawiązaniem związku z Duncanem, a być może i w jego trakcie, systematycznie otrzymywała spore datki od innych tak zwanych darczyńców. W ogóle jej znajomi zauważyli, że pod wpływem pieniędzy i znajomości ta skromna i uśmiechnięta Christy, jaką znali, stała się sztuczna i zblazowana.

No bo ta Sandra to brzmiało już jakoś tak nudno i mało nowojorsko. Tak narodziła się Christa Helm. Christa będzie potem opowiadać, że zmianę imienia poradził jej astrolog. To nie była zresztą jedyna rzecz, którą kobieta zrobi za sprawą tej znajomości z Lenin Barinem. Jeden z jej przyjaciół wspomni tak. Pewnej nocy po obejrzeniu jakiegoś okropnego filmu wpadliśmy na pomysł jak jeszcze bardziej wykorzystać uczucia Duncana. Pomyśleliśmy, żeby Christa wrobiła go w nakręcenie horroru z nią w roli głównej. Kilka miesięcy później plan zaczął się urzeczywistniać. Zdawało się, że Duncan był w stanie zrobić dla Christy naprawdę wszystko. Film nosił tytuł Let's Go For Broke i ostatecznie nie był żadnym horrorem, a czymś bardziej w stylu przygód kobiecej wersji Jamesa Bonda.

W pewnym momencie akcja filmu przenosi się na tropikalną wyspę, więc zdjęcia częściowo kręcono na Haiti. Prawda była taka, że Christa po prostu wyjechała sobie na egzotyczne wakacje. Steward Duncan w całości sfinansował ten projekt. Budżet bardzo szybko przekroczył milion dolarów. To nie był pierwszy raz, kiedy Christa pojawiła się na ekranie, ale pierwszy raz na tak dużą skalę. Wcześniej wystąpiła w dość tandetnym horrorze Legacy of Satan Gerarda Damiano, reżysera sławetnego Głębokiego Gardła. Większość tego filmu była kręcona w mieszkaniu Christy, więc trudno to mówić o jakiejś wielkiej produkcji. Brak doświadczenia niemal całej ekipy sprawił, że zdjęcia do Let's Go For Brock były bardzo chaotyczne.

Co się działo w tamtym czasie z tym Stewardem Duncanem? Nie wiem. Zdaje się, że byli w czymś w rodzaju otwartego związku. Właściwie to przez cały czas trwania tej znajomości Christa miała innych partnerów. Nawet ci znajomi wypowiadali się o tym Duncanie raczej w kategoriach starca wykorzystywanego przez młodą i atrakcyjną kobietę. Nie wiem co tam ich łączyło. Nie wiem też co podkusiło Christę, żeby kilka miesięcy po tej nieudanej premierze wyprowadzić się z miasta. Na początku 1975 roku 25-latka wyniosła się z Nowego Jorku do samego serca blichtru i świata celebrytów, do Los Angeles. Wzięła za sobą tego lenniego, tego projektanta, który obiecał, że ją przedstawi swoim hollywoodzkim znajomym. Na początku zamieszkała w wielkim domu w Bel Air, kupionym oczywiście za pieniądze Stewarta Duncana.

To był jej pierwszy z, jak się okaże, wielu przystanków w mieście. Czy to była spontaniczna decyzja, czy Christa faktycznie planowała robić karierę aktorską? Niektóre osoby z jej życia mówiły, że podeszła do wszystkiego na poważnie, że poszła na zdjęcia z aktorstwa i w międzyczasie budowała nową sieć kontaktów. Inni z kolei mówili, że Christa to wcale nie chciała wspinać się po żadnej drabinie, tylko po prostu od razu wskoczyć na jej szczyt. Wcale nie planowała szkolić aktorskiego warsztatu czy biegać po castingach, tylko znaleźć tak zwanego, tu cytuję, sugar daddy, czyli bogatego pana, który mógłby sponsorować jej życie dokładnie tak, jak w Nowym Jorku robił to Duncan. Mówiono, że nie chciała być aktorką, a bardziej celebrytką.

Rzeczywiście, wszystkie źródła są zgodne co do tego, że w Hollywood Christa poznała wiele wpółowych osób. Mówię tu nie tylko o aktorach czy muzykach, ale też o politykach, finansistach czy kryminalistach. No właśnie, te znajomości. Jakiś czas po tym przybyciu do miasta, Christa wyprowadziła się z domu kupionego przez Duncana i przeniosła się do jeszcze większej posiadłości, do znanego biznesmena Bernarda Kornfelda, znanego jako Bernie. To był 39-pokojowy dom w Beverly Hills. Bernie Kornfeld był kobieciarzem i mieszkał z prawdziwym haremem modelek gwiazd filmowych i dziewczyn do towarzystwa.

Wiemy też, że jakiś czas przed śmiercią Christy, Stuart Duncan podobno miał ją odciąć od pieniędzy. Córka Christy twierdzi, że podczas ostatniego spotkania z matką, ta planowała wyprowadzkę z Hollywood i skupienie się na rodzinę. Podobno powiedziała córce, że chciała nawet adoptować drugie dziecko. Marzenia i plany Christy były ponoć ogromne. Tyle, że zaprzepaściła je przedwczesna śmierć. Tylko patrząc na tę długą listę jej potencjalnych znajomych i potencjalnych wrogów, mógł za tym stać właściwie ktokolwiek. Sekcja zwłok odbyła się jeszcze tego samego dnia, kiedy znaleziono ciało.

Są teorie, że pojechała wtedy odwiedzić tego Stewarta Duncana, który jakiś czas wcześniej ponoć przestał ją sponsorować. Przypominam tylko, że Duncan był tym bogatym mecenasem sztuki i producentem z Broadwayu, który w całości sfinansował jej pierwszy film, a potem kupił jej dom, a nawet więcej niż jeden. Odcięcie od środków i brak sensownej pracy pozostawiły Christy w dość trudnej sytuacji finansowej. Musiała więc działać. Czy udało się jej wynegocjować powrót do sponsorowania? Nie wiem. Ciekawe jest również to, że współlokatorka Christy, Stephanie, twierdzi, że Steward Duncan także przybył do Los Angeles, aby odwiedzić Christę w ostatnich miesiącach jej życia. Widać więc, że para kontaktowała się ze sobą i wzajemnie się odwiedzali na kilka miesięcy przed jej śmiercią.

Stephanie twierdziła, że zachowanie Duncana w stosunku do Christy, cytuję, było obrzydliwe i poniżające. Nie wiem, czy policja podczas pierwotnego śledztwa rozmawiała z nim na temat Christy, wiem natomiast, że ci śledczy po latach bardzo dokładnie mu się przyjrzeli i podobno nic nie znaleźli. Na stronie Uniwersytetu Princeton trafiłam na informację, że Stuart Duncan zmarł w 2021 roku. W tekście na temat jego życia widnieje wzmianka, że był żonaty od roku 1951 i miał trójkę dzieci. Przez dwie dekady pracował jako krytyk teatralny. Śledczy twierdzili, że mówił jasno o romansie z Christą, możliwe nawet, że jego żona w ogóle o wszystkim wiedziała.

Czy Stuart Duncan mógł mieć więc coś wspólnego ze śmiercią Christy? Teoretycznie mógł. No teoretycznie każdy mógł mieć. Ale jakie miałby mieć ku temu powody i dlaczego zrobiłby to dopiero po tylu latach? Zdaje się, że Duncan wiedział o tym, że Christa spotykała się z innymi mężczyznami. Cóż, wszyscy to raczej wiedzieli. Trudno więc to byłoby mówić o jakimś motywie zazdrości. Raczej dla Duncana Christa nie była miłością życia. Przejdźmy więc dalej. Kolejna teoria jest powiązana z Salemilią. Na chwilę musimy tutaj do niej wrócić. Tak jak wspomniałam wcześniej, równo rok przed śmiercią Christy, dwa kilometry dalej, ktoś w bardzo podobny sposób zabił aktora Salaminio.