#06 Problemy mieszkaniowe II RP

Natomiast jako idea oczywiście ona we współczesnej urbanistyce nadal funkcjonuje, no bo przede wszystkim to modernizm prowadził takie holistyczne Projektowanie zabudowy mieszkaniowej, czyli nie ograniczającej się do samej powierzchni spania czy takiej powierzchni prywatnej, ale budowania jednak tych założeń takich osiedlowych, kompletnych, łącznie z usługami i też próbującymi bawić się w taką inżynierię społeczną. Czy to jest dobre określenie? Gdzieś tam starając się jednak To jest przykład tych pierwszych osiedli, tak zwanych. Zresztą dojdziemy, czy one są rzeczywiście modernistyczne, ale takich osiedli, które też próbowały jakoś tych ludzi łączyć ze sobą. Na przykład to są osiedla WSM-owskie w Żeliborzu, to znaczy one były tak projektowane, żeby ludzie starali się robić jakieś rzeczy wspólnie. Wydaje mi się, że osiedle Montfiła Amoreckiego też było tak mniej więcej projektowane.

Zamożności i sprawczości, tak jak w przypadku WSM. WSM oczywiście sam sobie spółdzielnia, ale jednak strona rządowa czy samorządowa oczywiście miała też swój udział jako przede wszystkim choćby ofiarodawca gruntów pod całą zabudowę Żoliborza. Z tym modernizmem to też było tak, choćby sama idea prefabrykatów. Wcześniej wspomnieliśmy, że też pojedyncze budynki budowano z prefabrykatów. Jeśli dobrze pamiętam, wszystkie kolonie żoliborskie w ramach właśnie tej całej zabudowy, one nie były budowane z prefabrykatów, bo, i to jest paradoks, prefabrykat na Zachodzie miał być stosowany jako rozwiązanie tanie, a w Polsce okazał się bardzo często rozwiązaniem drogim, więc na przykład wracano do cegły. W tym przypadku mówię o prefabrykacie budowlanym, to znaczy o konstrukcjach żelbetowych itd.

Najczęściej 4-5 kondygnacyjne z luksusowymi mieszkaniami znowu albo dla wolnych zawodów, dla urzędników, dla zamożnych osób. Czy robotnicy zakładali spółdzielnię w okresie międzywojennym? Nie zakładali. Zakładali właśnie urzędnicy, lekarze, inteligencja itd. Estetyka modernizmu jak najbardziej, natomiast modernizm w swoich ideowych założeniach, ja mam duże wątpliwości. Jasne. On już troszeczkę, tak jak wspomnieliśmy, dojrzewał po wojnie. Zresztą też m.in. niesiony przez tych samych architektów co przed wojną. Choćby Bohdan Pniewski, który projektował m.in. ten WSM-owski Żoliborz, zaprojektował też powojenne Muranów Południowe.