461. Umberto Eco 🇮🇹 WYSPA DNIA POPRZEDNIEGO (1994)

Wręczania glejtu żelaznego. Kiedy kardynał wręcza mu ten kwit, na którym jest napisane z mojego to rozkazu i na tam chwałę państwa, ta osoba zrobiła, co zrobiła. Wręcza to jednak inny kardynał, nie Richelieu, tylko Mazzarini. Ale i czy Wręcza też nie do końca wiemy, bo to jest jedno z najpiękniejszych zdań tej powieści, kiedy ten narrator mówi, ja chyba nie chciałbym napisać, że on to zrobił i powiedział te słowa. I my już teraz naprawdę nie wiemy, czy on to zrobił, czy napisał, czy powiedział, kto powiedział, kto napisał. Takież to perełki tutaj są. No i ta powieść kumuluje, kumuluje do genialnego zakończenia, genialnego zakończenia, kiedy okazuje się, że nie ma życia poza literaturą.