Wentylacja mechaniczna w SOR i ZRM

Oczywiście w SOR-ze respirator jest elementem obowiązkowym wyposażenia i tam mówimy bardziej o tych stacjonarnych urządzeniach, czy nawet transportowych, ale takich, które pozwalają tych chorych wentylować zarówno objętościowo, ciśnieniowo, pozwalają dawać tryby zsynchronizowane, pozwalają generować chociażby pip. W opiece przedszpitalnej w tej chwili jest różnie, pół na pół. Natomiast te nowoczesne urządzenia, które w tej chwili są w opiece przedszpitalnej, naprawdę pozwalają zrobić małą intensywną terapię wentylacyjną i tutaj ten SOR czy OIT nie będzie się wiele różnił, bo jednak te możliwości nowoczesnych urządzeń, które są turbinowe, które mają zasilanie bateryjne, pozwalają wdrożyć, jeżeli oczywiście personel ma know-how, pozwalają to wdrożyć.

No co doskonale wszyscy wiemy jest bzdurą. I tutaj dobieranie objętości oddechowych, pilnowanie ciśnień, ale też nie tylko ustawienie respiratora co kontrola tego pacjenta. Jak jego PIP się zachowuje? Jak jego ciśnienia? Czy te objętości, które realnie są prowadzone, są adekwatne dla tego chorego? No tutaj ta kontrola, przynajmniej w opiece przedszpitalnej czy wczesnoszpitalnej SOR-owskiej, czy w Izbie Przyjęć powinna być taką oceną ciągłą tego chorego. Może przy okazji przypomnimy tutaj akronim DOPS. Akronim DOPS to bardzo użyteczne narzędzie, które w ramach medycyny ratunkowej funkcjonuje, czyli akronim, który pozwala nam zweryfikować i szybko znaleźć odpowiedź, dlaczego pacjent zaintubowany nagle zaczyna się gorzej wentylować. Począwszy od zatkania rurki, rozłączenia układu, czy problemów od strony pacjenta, czy problemów od strony sprzętowej.

Oczywiście kapnometria jest narzędziem, które nam pomoże. Dobrać taką częstotliwość, ale nie wentylujmy tych chorych zbyt szybko, ani też zbyt wolno, a w zatrzymaniu krążenia 10 na minutę, o czym mówią wytyczne już od blisko 25 lat. A też czasami pojawia się ten problem, że hiperwentylujemy tych pacjentów. Pamiętajmy o pipie. Rutynowe 5 cm słupa wody dla każdego pacjenta będzie bezpieczne. Oczywiście możemy iść głębiej i powiedzieć, że chory z zatorowością płucną czy z nadciśnieniem płucnym nie może mieć aż tak wysokiego pipu, no ale w drugą stronę mamy chorych ARDS-owych czy chorych z mokrym płucem, niezależnie czy to topielec, czy to obrzęk płuc, czy właśnie ARDS, gdzie te pipy będą znacznie większe, ale pamiętajmy, aby ten pip był.

To skoro ma płuco otwarte, przepinając urządzenie tracimy pip do zera. Więc klemujmy rurkę na wydechu, utrzymując PIP i przełączmy się na inne urządzenie. I tutaj jedna z rzeczy, która choć nie jest wprost opisana w wytycznych, ale wynika z logiki. Jak prowadzić elektroterapię u chorych, którzy są poddani wentylacji mechanicznej? I tutaj jest kolejny aspekt, gdzie wytyczne Europejskiej Rady Resuscytacji czy jakiekolwiek wytyczne ILCOR-u, czyli tej instytucji między tymi wszystkimi radami resuscytacji, Mówią jasno, że odsuń źródło tlenu na jeden metr, ale jeżeli pacjent jest w obiegu zamkniętym w trakcie resuscytacji i ma podłączony na przykład respirator, nie ma konieczności rozpinania tego urządzenia. Ale rozpinajmy.

Z drugiej strony dbaj o impedancję klatki piersiowej. No to połączmy te dwie kropki i wychodzi nam na to, że jednak ta impedancja jest wyższa w fazie wdechu, ale nawet na wydechu, kiedy pacjent ma PIP. No i tutaj walczmy o jakość i skuteczność defibrylacji. Dosłownie kilka dni temu pojawiły się aktualne zalecenia i wytyczne Il Coru w ramach resuscytacji. Europejska Rada Resuscytacji pewnie przejmie je 1 do 1. Jednakże tutaj o elektroterapii mówimy coraz szerzej. Podwójna sekwencja defibrylacji, zmiana ułożenia elektrod, aby ten wektor energii przenikał pod innym kątem przez mięsień sercowy. Ale ta wentylacja dalej nie została poruszona właśnie w tym, o czym powiedzieliśmy, czyli zejdźmy z pipu, zejdźmy z potencjalnego autopipu, rozepnijmy układ na moment defibrylacji i dbajmy o to, że nawet jeżeli ten pacjent ma pip, bo jest na tym respiratorze, albo ma swoje oddechy, bo tak też się w zatrzymaniu krążenia zdarza, defibrylujmy w najgłębszym wydechu tego pacjenta.