USG i genetyka - hiperbilirubinemia.
Kamica przewodowa, zapalenie wątroby, nowotwory dróg żółciowych - o tych przyczynach hiperbilirubinemii pamięta każdy ultrasonografista. A przecież czasem geny potrafią sprawić "psikusa" i zażółcić powłoki naszych pacjentów. Czy ultradźwięki są wtedy bezbronne, czy też mamy szansę "coś" zobaczyć na ekranie naszych aparatów?
Co występuje u młodych, co występuje u starszych. No to zacznijmy sobie teraz od tego, co występuje powiedzmy sobie wprost bardzo rzadko. To, co występuje bardzo rzadko, łączy się jednocześnie z bardzo poważnym rokowaniem, gdzie praktycznie jedynym leczeniem będzie przeszczepienie wątroby. To, że bardzo rzadkie, bardzo poważne, pojawiające się u młodych pacjentów, to zespół Krigler-Najara typu I. Choroba dziedziczona autosomalnie, recesywnie, polegająca na braku aktywności UGT. To jest przykład tej jednostki chorobowej, która będzie objawiała się u naszych pacjentów bardzo szybko w ich życiu.
I niestety bardzo często będzie tak, że my będziemy mieli bardzo ograniczone możliwości znalezienia jakichkolwiek nieprawidłowości w badaniach obrazowych. Mamy na myśli przede wszystkim badanie USG. To nasze badanie w tego typu sytuacjach będzie badaniem, które będzie polegało na wykluczeniu dodatkowych schorzeń, dodatkowych przyczyn, czy dodatkowych współistniejących wad wrodzonych u naszych pacjentów. Powiedziałem brak aktywności UGT, a Ty na początku powiedziałeś naszego podcastu hiperbilirubinemia, trudne słowo. To teraz uwaga, uwaga, UGT to jest UDP, glucuronylotransferaza. Gratuluję Ci pamięci albo umiejętności czytania tego, co masz jako skrót określony.
Ja wolę jednak to UGT, jakoś łatwiej się mi z tym żyje. I tego się trzymajmy. Jesteśmy w kategorii hiperbilirubinemia u pacjenta małego. Odchodzimy na chwilę od zespołu Krigler-Najara typu I, o którym przed chwilą powiedzieliśmy, charakteryzującym się brakiem aktywności UGT i przechodzimy do pacjentów, którzy do nas mogą się zgłosić z powodu przedłużającej się żółtaczki noworodków i tu uwaga, uwaga, mamy taką sytuację, że geny mogą tak namieszać, że będziemy mieli dziecko z marskością wątroby. Oczywiście są takie sytuacje kliniczne, gdzie my o tej marskości wątroby będziemy myśleć u naszych małych pacjentów, ale jak sami Państwo zapewne wiecie, ta marskość wątroby nie rozwija się od razu.
atrezji dróg żółciowych, które w większości mają dziedziczenie o nieznanym charakterze. Być może jest to choroba w ogóle związana też z niektórymi typami wirusów, infekcji wirusowych. Mówię o tym dlatego, że dopiero gdzieś w toku naszej diagnostyki, po wykluczeniu tych ważnych Przyczyn będziemy myśleć o niedoborze alfa-1-antytrypsyny. Przechodząc do kolejnych przykładów przyczyn hiperbilirubinemii, pojawi się nazwa, która już raz się pojawiła, a mianowicie zespół Kriegler-Najara typu II tym razem. Rozmawialiśmy o typu I, który był bardzo rzadki, Teraz przechodzimy do typu drugiego, który jest po prostu rzadki i mamy tutaj nie brak aktywności, ale zmniejszenie aktywności UGT.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podcast zaczyna się z wprowadzenia i celu, aby rozmawiać o hiperbilirubinemię w kontekście ultrasonografii.
Rozmowa o hiperbilirubinemię jako trudnym temacie w ultrasonografii i jej znaczeniu dla pacjentów.
Analiza różnorodności hiperbilirubinemię w różnych grupach wiekowych i sytuacjach pacjentów.
Przedstawienie genetycznych aspektów hiperbilirubinemię, w tym zespół Krigler-Najara i genetyczne schorzenia.
Opis genetycznych przyczyn hiperbilirubinemię, w tym niedobór alfa-1 antytrypsyny i zespół Kriegler-Najara typu II.
Analiza zespół Gilberta, jego częstości i znaczenie w diagnostyce hiperbilirubinemię.
Podsumowanie i zakończenie rozmowy, z podkreśleniem potrzeby kompleksowego podejścia do diagnostyki hiperbilirubinemię.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Kamica przewodowa, zapalenie wątroby, nowotwory dróg żółciowych - o tych przyczynach hiperbilirubinemii pamięta każdy ultrasonografista. A przecież czasem geny potrafią sprawić "psikusa" i zażółcić powłoki naszych pacjentów. Czy ultradźwięki są wtedy bezbronne, czy też mamy szansę "coś" zobaczyć na ekranie naszych aparatów?