USG i genetyka - hiperbilirubinemia.
Kamica przewodowa, zapalenie wątroby, nowotwory dróg żółciowych - o tych przyczynach hiperbilirubinemii pamięta każdy ultrasonografista. A przecież czasem geny potrafią sprawić "psikusa" i zażółcić powłoki naszych pacjentów. Czy ultradźwięki są wtedy bezbronne, czy też mamy szansę "coś" zobaczyć na ekranie naszych aparatów?
I niestety bardzo często będzie tak, że my będziemy mieli bardzo ograniczone możliwości znalezienia jakichkolwiek nieprawidłowości w badaniach obrazowych. Mamy na myśli przede wszystkim badanie USG. To nasze badanie w tego typu sytuacjach będzie badaniem, które będzie polegało na wykluczeniu dodatkowych schorzeń, dodatkowych przyczyn, czy dodatkowych współistniejących wad wrodzonych u naszych pacjentów. Powiedziałem brak aktywności UGT, a Ty na początku powiedziałeś naszego podcastu hiperbilirubinemia, trudne słowo. To teraz uwaga, uwaga, UGT to jest UDP, glucuronylotransferaza. Gratuluję Ci pamięci albo umiejętności czytania tego, co masz jako skrót określony.
Czyli mamy taką sytuację, że UDP ma mniejszą aktywność niż w populacji ogólnej hiperbilirubinemia. Może wystąpić, ale rokowanie u tych pacjentów zwykle jest dobre. Czemu my to omawiamy w taki sposób? Bo mamy ten zespół Krigler-Najara typu II, częściej rozpoznawany u starszych pacjentów niż u tych zupełnie, zupełnie, zupełnie najmłodszych. I on też łączy się z dużo lepszym rokowaniem niż zespół typu I. Ten zespół typu I, bardzo rzadka choroba, zespół typu II Również rzadka, ale nie tak rzadka, co wynika pewnie też z tego, że jest to choroba autosomalnie dominująca. I o tym też warto pamiętać, że to jest nieco inny typ dziedziczenia, natomiast na szczęście rokowanie u tych pacjentów jest dobre i przy wysokich stężeniach bilirubiny bardzo często wystarczy tylko leczenie fenobarbitalami, które pozwoli nam kontrolować to nadmierne stężenie bilirubiny.
Zespół Gilberta, choć znany jest już od początku XX wieku, jego podłoże genetyczne zostało wyjaśnione w 1995 roku. Zespół spowodowany jest mutacją genu kodującego, uwaga uwaga, co za nowa nazwa, UDP, glukuronylu. No, zawsze można sobie ten fragment podcastu cofnąć trzy razy, żeby posłuchać jeszcze raz. Może nam to się zakoduje w pamięci. Albo zwolnić przy odtwarzaniu.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podcast zaczyna się z wprowadzenia i celu, aby rozmawiać o hiperbilirubinemię w kontekście ultrasonografii.
Rozmowa o hiperbilirubinemię jako trudnym temacie w ultrasonografii i jej znaczeniu dla pacjentów.
Analiza różnorodności hiperbilirubinemię w różnych grupach wiekowych i sytuacjach pacjentów.
Przedstawienie genetycznych aspektów hiperbilirubinemię, w tym zespół Krigler-Najara i genetyczne schorzenia.
Opis genetycznych przyczyn hiperbilirubinemię, w tym niedobór alfa-1 antytrypsyny i zespół Kriegler-Najara typu II.
Analiza zespół Gilberta, jego częstości i znaczenie w diagnostyce hiperbilirubinemię.
Podsumowanie i zakończenie rozmowy, z podkreśleniem potrzeby kompleksowego podejścia do diagnostyki hiperbilirubinemię.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Kamica przewodowa, zapalenie wątroby, nowotwory dróg żółciowych - o tych przyczynach hiperbilirubinemii pamięta każdy ultrasonografista. A przecież czasem geny potrafią sprawić "psikusa" i zażółcić powłoki naszych pacjentów. Czy ultradźwięki są wtedy bezbronne, czy też mamy szansę "coś" zobaczyć na ekranie naszych aparatów?