Co było grane w 2021!

Miałem polską wersję, Dynamiar, o. Przyjemny tytuł. Piotrkowi go tam pogoniłem. On tam w rodzinie grał. Kingdom Builder to jest efekt właśnie znajomości z Jarkiem, który milion partii w to przegrał. On zawsze się śmieje, jak ktoś tam narzeka, że nie, to jest home rules, że bierzemy dwie karty, a nie jedną i wtedy ta gra ma sens. No, on twierdzi, że nic podobnego właśnie. Tak jak zostało to przez Vaccarino zaprojektowane, tak ma to działać, że dobierasz jedną kartę i sobie radzisz z tym po prostu. Pamiętam, że zakupiłem po rozgrywkach z nim ten tytuł, chociaż nie został u mnie długo. Jarek to tam w kosmicznej ilości grał. Tak, tak. Ciekawy tytuł.

Trochę tak jak lepkie ręce w Bank Heist, tak samo właśnie w Quest. Są postacie, które, zresztą w Wilkołaku też jest to robione, że czasem te postacie, wydawałoby się po stronie złych, mogą przynosić pecha swojej drużynie. No i Food Chain Magnet. I też zaczęliśmy nasze nagrania od serii Oskarżonej. To był taki ciekawy pomysł na serię. Trzeba będzie też do niego kiedyś wrócić. Czyli prześledzenie negatywnych komentarzy na BGG, no i omówienie ich. Aczkolwiek... No to spoiler ci powiem, że Guards of Atlantis w tym kluczu będziemy właśnie z Jankiem. Janek to nazwał manewr Piotra.

Sushi, kimchi, no co chcesz, to masz. Już sprawdzam ścieżkę życia, czy tutaj wszystko działa. Okej. Lumeria, czyli polskie Summoner Wars, to była... Jedyna chyba do tej pory gra, którą wsparłem na spółkę z Jarkiem. Sprzedaliśmy ją szybciej niż nabyliśmy. Kurczę, no i to pokazuje... jak design potrafi być śliskim tematem, jak bardzo delikatne zmiany mogą wywrócić grę. Nie wiem, co tam poszło nie tak. Ciekaw jestem, jaką ona ma ocenę teraz na BGGH. 7-1, to całkiem wysoko, jak na moje odczucie. No u mnie czwórka.

Ona była taka statyczna, taka, no nie miała tej dla nas chemii, nie? Nie wiem dlaczego. No fajna tematyka. Też ten troszkę zmian względem Summoner Wars, bo zależało nam na zajmowaniu środka, czyli to miało nas zmusić do wychodzenia, do nie kampowania, tylko atakowania środka mapy. Żetony tych umiejętności. Kurczę. No dla nas duży zawód i jakaś taka niechęć do zgłębiania bardziej. Tutaj widzę, że właśnie z Jarkiem było dużo grane, bo Brukselka 1893 to też jego tytuł z jego gdzieś tam topów ulubionych.

Każda oddana karta, każdy oddany bloczek boli. Puerto Rico, to jest tytuł, do którego chciałbym dzisiaj wrócić. Nie wiem, mam olbrzymi sentyment do tej gry i to pamiętam, że wtedy dwuosobowo z Jarkiem upaliśmy. Siedem partii to coś się nie zgadza, bo ja w nią więcej grałem, więc chyba nie wszystkie tam gdzieś notowałem. Lubię ten tytuł strasznie. Ten prosty mechanizm, ja zagram akcję i ty po mnie zagrasz tę akcję, tylko słabszą. I ta świadomość, że wiem na czym tobie zależy, więc nie mogę wybrać tego. Bardzo, bardzo mi się podoba. Co ciekawe, praktycznie grałem w większości przypadków dwuosobowo, więc tak naprawdę nie poznałem Puerto Rico w pełnej okazałości, tak jak się powinno grać, tak jak tu jest napisane Best of 4.

po latach przerwy. Omega ciężki tytuł. Nie wiem. Nie mam jakoś ochoty do niego wracać. Być może, jeśli kiedyś, bardziej chyba chętnie bym do Pamira wrócił niż do renesansu. A na pewno już bardziej na przykład w Porfiriana. Polis, no też ciekawe odkrycie Piotrka, bo Piotrek odkrył tą pierwszą edycję, o to nawet nasze zdjęcie z Jarkiem przy grillu, rozgrywka. Tam kiełbaski widać z tyłu i to nie są tarczyńskie. Świetny tytuł, świetna hybryda, zarządzanie tą społecznością w czasach wojny, czyli pokazanie jak nas ten konflikt wykrwawia, jak nas osłabia i z każdą erą idzie nam coraz słabiej, więc...