Co było grane w 2021!

Mąż i żona. Nie, właśnie, że mężowie na żony gramy, nie? I potem wychodzi właśnie. No, odwieczne prawo natury. Mars kontra Wenus, no. I wychodzi, że śpisz na kanapie. Tak, tak, właśnie. Chociaż nie, lepiej chyba przeciwko niż razem. U nas są większe kłótnie, jak jesteśmy razem. Jak mogłeś, jak mogłeś nie wiedzieć, o co mi chodzi, no? No że król Stephen King, że chodziło o wampira, przecież no to King, król, no to wampir, no wiadomo, przecież miasteczko Salem, kurde. Ojejku. Świetny, świetny tytuł. Już o mojej znajomości muzyki, o tym myleniu Grechuty z innymi, to już nie będę wspominał, ale to... Resistance, Avalon. No jeden z pierwszych social deduction u mnie. I to też grany właśnie z osobami nie grającymi na co dzień, czyli nie z geekami, nerdami.

Świetny tytuł, kurczę, no lubię. Tylko tutaj trzeba mieć tam okolice 8-10 osób, żeby to dobrze działało. Ale no teraz troszkę zastąpiony przez Quest, który wycina ten element głosowania i to są też dwie szkoły, dwa głosy. Jedni uważają, że to psuje grę, inni chwalą. No dla mnie na ten moment ten brak głosowania jednak jest na plus w questie tego samego autora. Tylko quest musi być grany tak jak to autor sobie zażyczył, a nie wydawca. Więc polecamy ten wariant. Ale no resistance, avalon. Nigdy nie grałem w tą wersję cyberpunkową, czyli

Resistance po prostu. Ale to są już Avalon i Resistance, to są zbliżone. Avalon tak naprawdę wprowadził nowe postacie, które się później pojawiły w dodatkach Resistance, więc te gry są zbliżone. Aczkolwiek Quest już jest totalnie inną grą. Core jest ten sam, pomysł jest ten sam, ale jednak to zaburzenie tej tendencji, która narodziła się wraz z tymi grami, czyli wielu nieświadomych, dobrych, kontra mniejsza ilość złych, ale świadomych. Tutaj w Quest jest to przełamane, że często te drużyny są w takiej samej ilości, czyli dobrzy nieświadomi mają tyle samo w drużynie osób, co źli nieświadomi. I on to bardzo fajnie zbalansował w ten sposób, że wprowadził postacie, które działają trochę na niekorzyść swoich drużyn.

No to tutaj Abalon. Jeden z abstraktów, którym się zachwyciłem. Bardzo lubię to manewrowanie tymi naszymi wojskami w postaci kulek. I samo obcowanie z tym abstraktem jest mega przyjemne. A tutaj Szaleństwo, widzę, było grane namiętnie. No to jest fajne, bo to są szybkie partie. O proszę. Tytaniukiego. Jak mnie ta gra pozytywnie zaskoczyła. A mnie negatywnie. Ona była tak smutnie wyprzedawana, tyle było wylewane na nią hejtu, a to jest naprawdę fajna area kontroli, kurczę. Ajajaj, ja pamiętam. Niepotrzebny ten cały przerost tych figurek olbrzymich i tak dalej, ale pomysły na to wspieranie się, czyli atakuję i jeszcze ściągam z sąsiednich regionów walki potrafiło zaskoczyć, kurczę no.