Mentionsy Mentionsy
besties
besties

Pseudo gangster

05.11.2025 ·55 min 5 s

Wasze ulubione besties czytają historie podesłane przez obserwatorów 🎀chcesz żeby twoja historia znalazła się w odcinku? Wyślij mail na adres [email protected]://www.instagram.com/besties.talkhttps://www.tiktok.com/@besties.talkhttps://www.instagram.com/lilajanowskahttps://www.instagram.com/veronikabialek

To przynajmniej tyle. Chodziłam na terapię jakoś pół roku, aż doszłam do tego, z czego to wynika. Mój terapeuta powiedział wtedy, żebym tą relacją się nie przejmowała, bo skoro weszłam w nią w roli terapeutki, a on w roli osoby potrzebującej terapii, to gdy te role będą chciały się zamienić, on prawdopodobnie nie podskoczy do zwykłej roli partnera, więc naturalnie to się rozpadnie. No słuchajcie, zapomniałam o tym na jakieś trzy lata. O Jezu, ale ze spojlerowałaś tutaj, no ale... Trzy lata. Ale wielki plus dla mnie, bo od momentu zakończenia tej terapii nie próbowałam już nikogo ratować. No to brawo dla ciebie. W międzyczasie ciągle się spotykaliśmy. Z szybkiego spotkania na przystanku zrobiły się długie spacery, takie z chodzeniem za rękę. On w międzyczasie wrócił do robienia prawa jazdy, mówiąc mi, że to dzięki mnie, bo ja mam trochę zajawkę na auta i dużo o nich mówiłam.

Podczas jednego ze spacerów powiedział mi, że lubi ze mną chodzić za rękę i się przytulać, ale wie, że nigdy by mnie nie pocałował. No i ja oczywiście uznałam to za challenge. O Boże, laska! I stało się to w niecały tydzień po tych słowach. Czy mogę cofnąć czas i uderzyć sama siebie w łeb, żebym się odsknęła? O Jezu, też bym tak chciała czasem. Cofnąć się i tak sobie przyjechać w ścianę. Tak, i po prostu ogarnić się wczywą. Zorientowałam się, że nie idzie to w dobrą stronę, bo bałam się relacji takiej związkowej. Byłam po toksyk relacji, dobrze mi było samej i nie chciałam tego zmieniać. Stwierdziłam, że spotkam się z nim, żeby tą znajomość zakończyć, bo go w międzyczasie zwolnili z pracy, więc nie mijałabym go już nawet tam. A zapomniałam dodać, że przez cały ten czas kłamał, że był na jakichś randkach, żeby wzbudzić we mnie zazdrość, o czym oczywiście powiedział mi po czasie.

Pierwsze dni brania tych leków były tragiczne. Miałam nasilone lęki i ataki paniki. Przyszła noc i błagałam mojego chłopaka, żeby był przy mnie, ale on powiedział mi, że ma dość takiego życia i że on chce dzisiaj wyjść i napić się z kolegami i że idzie. A ja zostałam z płaczem w domu. I taka sytuacja powtórza się kilkukrotnie. Uwierzcie mi, że czułam się jak śmieć. Sama siebie obwiniałam za to, że mam zaburzenia lękowe i mój chłopak ma przez to mnie dość. Zamieszkała z nami moja siostra, bo chwilowo nie miała gdzie indziej. Jemu to niby nie przeszkadzało i było wszystko okej, ale podczas kłótni zawsze mi to wypominał. I przyszedł dzień moich urodzin. Od rana czułam, że jest jakiś dziwny, opryskliwy, niemiły, bardziej niż zazwyczaj. Ej, ale zawsze to w urodziny jest jakiś problem. No bo narcyzm. Bo jest po prostu twój dzień i... On ci musi to zniszczyć.

Marta poprosiła, żebym zrobiła jej kanapkę, bo nie jadła nic od trzech dni. Co? Zrobiłam jej z szynką i z serkiem almettę, tak jak powiedziała, a ona nagle zaczęła na mnie krzyczeć, że chciała z serem, a nie z szynką, po czym dosłownie wcisnęła mi tą kanapkę w twarz. Jezu, co tam mocno zwała wleciała jej. Straszne. Byłam w szoku. Wybuchła kłótnia, dla mnie to była granica. Mogę być cierpliwa, mogę pomagać, ale nie pozwolę, żeby ktoś mnie tak traktował. No właśnie, są pewne granice. Zdarzało się to jeszcze później kilka razy, jakieś takie krzywe akcje. Zawsze tłumaczyła się, że źle się czuła, że nie wiedziała, co robi. No co nie wiedziałaś, co robi? No tak. Boże. Nikt w to nie wierzył. Ale mimo wszystko w głębi serca czułam, że jeśli ją zostawię, to ona się naprawdę stoczy.

Jak mogła. Po tym wszystkim, po tych rozmowach, po łzach. Ale co w ogóle jej... Po tym, że wiedziała, jak mnie potraktował. A ona po prostu zrobiła to celowo, żeby mnie upokorzyć. Po co? Wybiegłam wtedy z płaczem. Nie mogłam w to uwierzyć. Po tym wszystkim, co razem przeszłyśmy, po tych wszystkich rozmowach, nocach, wsparciu, jakim cudem ona mogła mi to zrobić? No... Nie mieści mi się to w głowie. Mi też to się nie mieści w głowie. Jakby dlaczego chciała cię upokorzyć? Twoja przyjaciółka? Jak mogła się tak zachować? Jak zwykła dziwka. Przepraszam za słowo, ale inaczej nie da się tego nazwać. No, no... Papieramy, no. No tak, no. Co ja jej w ogóle zrobiłam, żeby zasłużyć sobie na coś takiego? Tylko takie pytania mi napływały. Po kilku dniach tłumaczyłaś się narkotykami. No Jezu, no. No trzeba było nie brać, jak nie potrafisz.

bo dwa dni wcześniej miałam zabieg, nagle słyszę dzwonek do drzwi. Myślę sobie, nie otwieram, nikogo nie zapraszałam. Po chwili jednak słyszę pukanie. Ktoś wpuścił go do klatki. Zdecydowałam się zajrzeć, a tam on na kolanach błaga mnie, żebym naprawiła sytuację. Ale to można prawieć. Na kolanach? Chciałabym to zobaczyć, jak on stoi na kolanach przed twoim... Może trzeba było to nagrać. Mieszkaniem. Na początku mówi spokojnie, prosi, a ja stanowczo odpowiadam. Stary, trzeba było nie robić swojej dziewczyny w chuja. To może byś teraz ją miał, gdyby Marta nie miała wypranego mózgu, nie przekraczała granic i nie wtrącała się w cudze życie. Słodki sekret na temat twojej niewierności zachowałabym dla siebie, bo uroczo wyglądacie, jak się nawzajem naparzacie i kłamiecie. Jezu, nieźle mu dojebało się.

On ma dupkę na boku, a ja mam z nią sekret. Hej besties, mam na imię Karolina i mam 26 lat. Trochę zastanawiałam się nad opowiedzeniem tej historii. Już na waszej trasie w Katowicach, na której byłam. Historia nie będzie długa. Jezu, jak ja bym chciała już naszą trasę. Już się nie mogę doczekać. Tak, tak. w przyszły rok. Na szczęście nie dawałam się robić zbyt długo. Wszystko działo się, kiedy miałam jakoś 17 lat. Mieszkałam z tatą na osiedlu, gdzie było sporo ludzi w moim wieku. Już od najmłodszych lat spotykaliśmy się na dworze, w altanach, tworzyliśmy bazy. Jestem z tych czasów, kiedy telefony nie były do niczego potrzebne. Cały dzień spędzałam się ze znajomymi. Miałam taką właśnie grupkę znajomych. Część z tych ludzi znałam nawet od czasów przedszkola. Pewnego razu dołączył do nas on. Miał na imię Mateusz, był starszy ode mnie o trzy lata.

Pokazano wszystkie 7 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.