Mentionsy Mentionsy
besties
besties

Pseudo gangster

05.11.2025 ·55 min 5 s

Wasze ulubione besties czytają historie podesłane przez obserwatorów 🎀chcesz żeby twoja historia znalazła się w odcinku? Wyślij mail na adres [email protected]://www.instagram.com/besties.talkhttps://www.tiktok.com/@besties.talkhttps://www.instagram.com/lilajanowskahttps://www.instagram.com/veronikabialek

Takie rzeczy, które będą się rozwijać w ciągu kilku następnych miesięcy. Może aż czuję taką ekscytację w sobie. Także nic więcej nie mówimy, bo oczywiście jak to influencerki nie możemy stracić jeszcze. Secret project. Sorki, no ale naprawdę nie możemy. Także przejdźmy może do dzisiejszych historii. Terapeutka kontra straumatyzowany gamer. Zobaczmy. No dokładnie! Zawsze tak jest, zawsze tak jest. My chcemy ich tutaj... Boże.

Kochany, co nie? Boże, my kobiety, naprawdę, jak facet napisze, czy bezpiecznie dotarłaś do domu, to nam w ogóle już odświetla. Książę na białym koniu. Boże, boże, znalazłam tego. On jest taki wyjątkowy. Ale tak się mną interesuje. Boże. Już lepszego nie znajdę. Od tamtego dnia pisaliśmy dzień w dzień. On sam zaczął mi mówić, że z nikim nigdy tyle nie rozmawiał, że w ogóle nie wysyłał głosu. No tak, bo że to jest coś taka inna. Nawijać makaron. Nigdy nie miałam takiego połączenia. Często łapaliśmy się na szybko, żeby zapalić, bo akurat miałam przesiadkę z tramwaju na autobus w miejscu, gdzie on mieszkał. Serio, to akurat nie było moje podstępne zachowanie. Ja zauważyłam, że coś jest nie tak, skoro nagle chcę pomóc jakiejś obcej osobie i to tak bardzo, żeby najlepiej przewartościowała swoje życie i wyciągnęła wszystkie trupy z szafy, więc zapisałam się do psychologa, żeby przerobić tą wewnętrzną potrzebę pomagania innym.

Podczas jednego ze spacerów powiedział mi, że lubi ze mną chodzić za rękę i się przytulać, ale wie, że nigdy by mnie nie pocałował. No i ja oczywiście uznałam to za challenge. O Boże, laska! I stało się to w niecały tydzień po tych słowach. Czy mogę cofnąć czas i uderzyć sama siebie w łeb, żebym się odsknęła? O Jezu, też bym tak chciała czasem. Cofnąć się i tak sobie przyjechać w ścianę. Tak, i po prostu ogarnić się wczywą. Zorientowałam się, że nie idzie to w dobrą stronę, bo bałam się relacji takiej związkowej. Byłam po toksyk relacji, dobrze mi było samej i nie chciałam tego zmieniać. Stwierdziłam, że spotkam się z nim, żeby tą znajomość zakończyć, bo go w międzyczasie zwolnili z pracy, więc nie mijałabym go już nawet tam. A zapomniałam dodać, że przez cały ten czas kłamał, że był na jakichś randkach, żeby wzbudzić we mnie zazdrość, o czym oczywiście powiedział mi po czasie.

Myślałam, że braknie mi sił. Nie dość, że z dnia na dzień przestawałam być sobą. Boże, laska, to ja na twoim miejscu bym się po prostu śmiała z niego. Jak brakuje ci po prostu tego żarciku w życiu. Byłam na wiecznej bombie stresu, bo średnio raz na dwa tygodnie wypadała afera i jego przeprowadzka. To jeszcze ja musiałam ogarnąć wszystko i załatwiać. Nie zliczę, ile razy się... I jego przeprowadzka? No właśnie, jeżeli tak, to chore. Co? Co?

Ale Boże, no nie możesz nawet tego jednego dnia poczekać? Ostatnio właśnie z taką jedną znajomą też o tym rozmawiałam i mówiłam, jakiej były. W jej urodziny też jej zrobił właśnie taką akcję. No to super niespodzianka. Nie spodziewałam się tego. Siedział obrażony przez dwie godziny na balkonie i pisał do niej smsy. Obrażony. Chłopak. Pytałam, czy wszystko jest okej, ale on odpowiadał, że tak, a ja jak zawsze jestem jebnięta i wymyślam. Aż dwa tygodnie później powiedział mi, że wtedy zdał sobie sprawę, że już mnie nie kocha i chce się wyprowadzić. Przyszedł mnie zimny prąd po całym ciele. Byłam strasznie zdziwiona. Nie wiem czemu, bo zachowywał się tak, jakby mnie nie kochał już od dosyć dawna. Nie wiedziałam, jak sobie poradzę. Mam ataki paniki i lęki, a on przecież był moim największym wsparciem. Niby największym wsparciem i największym takim zapalnikiem do tego, co się dzieje złego w twoim życiu.

Dalej kontynuuję terapię, bo chcę się o siebie zatroszczyć. No i bardzo dobrze, że kontynuujesz, że pomimo brania tych leków i nawet jeśli teraz się czujesz lepiej, to fajnie, że kontynuujesz tę terapię. To jest ważne. Ale szczerze jestem teraz naprawdę szczęśliwa. Wróciłam do trenowania, rano chce mi się wstawać z łóżka. Wróciłam do swoich żarcików, bo jak się okazuje, takie życie w ciągłym napięciu z osobą niedojrzałą, którą musiałam uczyć nawet jak się rozmawia, wpłynęło na mnie na tyle negatywnie, że dosiągnęły mnie te zaburzenia. Gdybym tylko posłuchała swojego organizmu przy pierwszym ataku paniki, to zaoszczędziłabym sobie dwa lata stresu, napięć i afer. Z takich aktualnych minusów to mój już ex, dzięki Bogu, odzywał się do mnie z pierdołami, mimo że prosiłam go, aby tego nie robił, więc musiałam go zablokować, aby chronić swój spokój.

Marta poprosiła, żebym zrobiła jej kanapkę, bo nie jadła nic od trzech dni. Co? Zrobiłam jej z szynką i z serkiem almettę, tak jak powiedziała, a ona nagle zaczęła na mnie krzyczeć, że chciała z serem, a nie z szynką, po czym dosłownie wcisnęła mi tą kanapkę w twarz. Jezu, co tam mocno zwała wleciała jej. Straszne. Byłam w szoku. Wybuchła kłótnia, dla mnie to była granica. Mogę być cierpliwa, mogę pomagać, ale nie pozwolę, żeby ktoś mnie tak traktował. No właśnie, są pewne granice. Zdarzało się to jeszcze później kilka razy, jakieś takie krzywe akcje. Zawsze tłumaczyła się, że źle się czuła, że nie wiedziała, co robi. No co nie wiedziałaś, co robi? No tak. Boże. Nikt w to nie wierzył. Ale mimo wszystko w głębi serca czułam, że jeśli ją zostawię, to ona się naprawdę stoczy.

Więc zostałam. Nie byłyśmy same, była jeszcze Kasia i Zuzia, które uważały, że z Martą jest bardzo źle. Ja i one zawsze stroniłyśmy od narkotyków. W sumie mam tak do teraz. Któregoś razu pojechałyśmy na imprezę do większego miasta. Przypadkiem spotkałyśmy tam Marty, brata z ekipą znajomych. Wśród nich był on, Szymon. Nie wiem, jak to opisać. Od razu między nami coś zaiskrzyło. Potańczyliśmy, porozmawialiśmy i czułam, że mnie obserwuje. Miał coś w sobie magnetycznego. Taki typ złego chłopca. który niby nie grzeszy urodą, ale ma coś w sobie, co sprawia, że trudno odwrócić od niego wzrok. No. Boże, ale my jesteśmy beznadziejne wszystkie. Jesteśmy, jesteśmy. W połowie imprezy zrobiło mi się gorąco.

Impreza trwała już od wieczora. Ja już nawet byłam w połowie drogi do spania. Leżałyśmy z dziewczynami na jednej sofie, kiedy nagle nad ranem drzwi się otworzyły i ktoś wszedł. Najpierw usłyszałam głos, taki znajomy ton śmiechu. Podniosłam głowę i myślałam, że śnię. To był Szymon. Stał w drzwiach, jakby wrócił do siebie do domu. Zaraz krępowania, zaraz zdziwienia, po prostu siema, co tam. Serce dosłownie mi stanęło. Patrzyłam na niego i miałam ochotę zniknąć pod tą sofą. A on zachowywał się, jakby nic nigdy się nie wydarzyło. Usiadł, zagadał, rzucał jakieś żarty, totalny luz. We mnie aż się gotowało, ale postanowiłam trzymać fason. Uśmiechnęłam się chłodno. No tak, bo on nigdy nie odpisał i nawet, Boże, to po czymś takim, że on jeszcze ma czelność się tak zachowywać, to bym miała takie... No właśnie, wy tego nigdy nie wyjaśniliście.

Po prostu na luzie. Zgodziłam się, nie wiem czemu. Może z ciekawości, może z sentymentu. Jak fala wróciły wszystkie emocje sprzed lat. No oczywiście, że tak! Bo to było niedokończone, takie, wiecie, chływiejakie i on powrócił i ty nagle... No, spróbujmy już raz, może tak miało być. Jak kocha, to wróci. No i wrócił. To jego spojrzenie, ten sposób mówienia, to pewność siebie. Nie powiem, byłoby miło. Ale teraz wiem, że to nie było uczucie. To był tylko plaster na starą ranę. Po dwóch miesiącach spotykania się stwierdziłam, że mam dość. Pisał tylko w nocy, nigdy w dzień. Zawsze jakieś co robisz, śpisz, wpadnij na noc. Typowy schemat. W końcu go zablokowałam i wtedy się okazało, że oni są razem. Że nie dostali się. Boże, dobrze, że się w to nie wpakowałaś, bo...

O Boże, najgorszy typ osoby. Jak sobie coś tak wymyśla i później jeszcze ci to wpierdala. Dobani. Nie no... Chora psychiczna. Zwłaszcza gdy chodziło o Szymona. Wtedy powiedziałam sobie dość. Jeśli ona potrafi zniszczyć życie mojej siostrze, to ja nie będę już dłużej siedzieć cicho. Postanowiłam, że dowie się wszystkiego. Że przestanie żyć w tym kłamstwie, myśląc, że Szymon to jej świętość. Powiedziałam jej prawdę, że zdradził ją ze mną. Wiedziałam, że to dla niej będzie cios. Bo zawsze miał jakiś taki dziwny kompleks, że on najpierw był mną zainteresowany, a dopiero później nią. No niepotrzebnie się babrasz w tym głównie. Ale z drugiej strony... Kurwa. Nie, ja jestem tego zdania, że po prostu... Ja na jej miejscu też bym powiedziała jej prawdę i później poblokowała ich wszystkich.

Jesteście, z tego co słyszę, w podcastach mega mądrymi dziewczynami. Oooo. Dziękujemy. Obie śliczne i to marzenie mieć taką bestię przy swoim boku. Dziękuję bardzo. Boże, jaka biedna, to się trzyma i tam po prostu nie wpuszcza. Moje oko aż samo zaczęło błagać po prostu czytając tę historię. Nie dopuszczaj tych ludzi blisko siebie i po prostu jakby była nawet jakaś kolejna sytuacja, najlepiej nie reagować. To jest najlepsze rozwiązanie. Twój facet teraz aktualnie nie może mieć kontaktu nawet z nim. No, poproś go, żeby po prostu urwał ten kontakt. Od razu. Bo nie jest jakiś zwykły ziomek, który gdzieś tam coś tam kiedyś powiedział, czy coś takiego, tylko to jest już naprawdę chora sytuacja, bo to jest facet, który groził tobie, czyli jego aktualnej dziewczynie, więc no to powinno mieć dla niego ogromne znaczenie i myślę, że jeżeli byś go poprosiła, no to powinien zaprzestać się w ten kontakt.

Byłam w szoku, nie ukrywam, bo zaszła w ciążę wtedy, kiedy byliśmy razem. Powiedziałam jej, że nie pomogę, bo nie wiem, co się z nim dzieje, ale życzę jej i dziecku zdrowia. Pożegnałam się i poszłam. Nie myszałam się więcej w tę historię, pomimo, że jeszcze raz do mnie napisał, co u mnie. Nie powiedziałam mu, że wiem o zdradzie. Zostanie to małym sekretem. Po czasie dowiedziałam się, że urodziła im się zdrowa córeczka. Mateusz uciekł z kraju, zostawiając dziewczynę z dzieckiem. To tyle w tej historii. Cieszę się tylko, że w porę go zostawiłam. Men! I że to nie mi zrobił dziecko. Jestem wdzięczna Radkowi za otwarcie oczu. Dziękuję Bestii za przeczytanie mojej historii. Mam jeszcze jedną o innym chłopaku, równie popieprzoną. No cóż, moje nastoletnie lata były dosyć szalone. Cześć, Karolina. O Boże, ci faceci dzisiaj.

A, dzisiaj to się wkurzyłam. Ja też, ja też. Strasznie. To jest rage. Strasznie, strasznie, Boże. Och, ale patrz. Uciekł z kraju. Facet. No nie, no. Widzicie, dziewczyny, my musimy po prostu same o siebie zadbać. Nie, że facet nam coś tutaj obiecuje, coś mówi, że on tutaj złote góry będzie dla nas przenosił, albo że jest bezpłodny. Nie wierzcie w to. Nie. No nie wierzcie w to, po prostu. Bo później zostaniecie z dzieckiem, a on se spierdoli do innego kraju. Straszne, straszne i na pewno nigdy nie zgodzajcie się na taką sytuację, jak facet wam mówi, że jest bezpłodny, że po prostu on się nie mieści w gumkę, że jest za duża, że mu nie wygodnie. Za duża, za mała, że mu nie wygodnie. Ja powiem, że za mało, to włóżcie sobie głowę w tą gumkę.

Ty to już wiesz, ty to już jesteś prawie w małżeństwie, nie? A ja? O Boże. Dramat. Jeszcze jak słucham te historie i czytam, to się nic zmieni. Chyba każdy taki jest po prostu. Boże, aż się popłakałam. Albo wybierzesz sobie zjebanego, albo trochę mniej zjebanego. Masz taki wybór. Może każdy jest po prostu troszkę zjebany. My też nie jesteśmy do końca, wiecie... No oczywiście, to się dotyczy też kobiet. Więc to dziękujemy za ten odcinek. Wysyłajcie do nas maile na adres askmałpa.yourbesties.com I widzimy się za tydzień. Pa!

Pokazano wszystkie 15 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.