Spowiedź Wojciecha Sumlińskiego. Próba samobójcza, wyroki i książki

Co wy macie? Co ty, Wojtek, przyniosłeś? No więc ja już wiem, że wielu o tym wie. Nie jestem głupi. Tobel o tym wie. W redakcji też się już o tym mówi, że trwają negocjacje. Za ile ma to nie pójść? Na jakich zasadach? Albo jeżeli nawet, no to pójść tak, żeby krzywda się nikomu nie stała. Czyli po prostu wykoleić ten materiał, tak? No jestem wtedy przerażony, bo nie wiem, czy mnie w coś wrobią, czy po prostu pójdę siedzieć, czy ktoś mi po prostu krzywdę zrobi fizyczną. Jak odpalam Opel Omega, który wtedy jeździłem, to nie wiem, czy... Wyobraźnia naderbiała nadgodziny, że lecę sobie gdzieś w górę. Ja to jeszcze pół biedy. Gorzej jak z rodziną.

Nie ten. Ale on ten ostatni zrobił dokładnie według tej konwencji co pierwszy. Po prostu dokładnie ten Latkowski. Dużo krzyku, zero faktów. Powiedz, co widziałeś. Powiedz, co widziałeś. Dużo krzyku. Jak tak weźmie się treść, no to tam jak woda przez palce i niewiele zostaje. Ale ten pierwszy... To był majstersztyk. Wojtek, pomóż mi, bo tyle pieniędzy, a nic nie mam. Mówię, Sylwester, no, to nie jest moja działka, wiesz, ja się tym musiałbym od nowa jakby zacząć, gangsterzy, to, tamto, wiesz, no, tyle pieniędzy poszło, co z tym fantem robić?

Ten z mównicy sejmowej szef ABW, który powiedział, że nie ma Piskorskiego. Pan Barcikowski. To taka dygresja. Z wrzodakiem się spotykam, którego wtedy znałem, posłem. No i tam, co Wojtek robisz? mam takie śledztwo, takie, no a tam przy okazji próbuję tam pomóc Latkowskiemu, bo on tam robi film dokumentalny. O, jakbyś tam pojechał na obóz młodzieży wszechpolskiej, to byś tam Romka mógł nakręcić, to byś miał dopiero materiał. Ja się tylko uśmiechnąłem, bo wiedziałem, że Wrzodak z Giertychem się szczerze nienawidzą. I że wrzodak tak po prostu chlapnął, coś tam sobie chlapnął na zasadzie chlapnięcia.

Nie. I już mnie naciska. Stary, pójdziesz, uratujemy film. Ja ci zapłacę nie tego. Sylwesternie nie zrobię tego. Absolutnie nie zrobię. Weźmiesz ukrytą kamerkę i go nagrasz. Niech jeszcze raz nam to powtórzy. Na tym zbudujemy film. Mówię, stary, już jestem zły. W ogóle, cześć. Nie mamy o czym gadać. To nie moje metody, żeby z czegoś, co nie istnieje, co jest bzdurą, nie jest żadnym faktem, tylko bzdurą, ty chcesz zbudować z niczego coś. To nie ze mną. No ale tam uspokoił, uspokoił, dzwoni za jakiś czas, nie no Wojtek, miałeś rację, okej, rzeczywiście, no poniosło mnie, mam jakiś tam inny pomysł, nie, byś wpadł, no to byśmy pogadali, tam się umawiamy gdzieś tam na miejscu.

Siadam na tylnym siedzeniu, on miał taką siedmioosobową Honda wtedy, chyba Honda to było. Siadam na tylnym miejscu, Latkowski się do mnie odwraca, najpierw taka rozmowa o niczym, miękka, ale jakaś taka sztywna, Wojtek, dlaczego ty bronisz p***ów? I się do mnie odwraca. Ja mówię, ale jak to ja bronię p***ów? No bronisz p***ów, bo masz wiedzę o p***ach, a nie chcesz się tą wiedzą podzielić. Ja patrzę, a tam przy lustereczku kamerka. Na mnie. No nie gnida. Ja mam swoje zdanie, to mówię, uważam, że on niestety kilka osób zabił. Medialnie chociażby. No jedną z takich osób jest na pewno Małgorzata Wierchowicz, która...

Bogdan pyta Monika, macie adwokata? No nie, Wojtkowi zawsze redakcje dawały, nie miał procesów karnych, a jak miał, no to też takie redakcyjne, no to jest co innego, chyba coś, nie mieliśmy dotąd do czynienia. No a czy Wojtek znał adwokatów? No znał Giertycha, bo tam coś w sprawie księdza Popiełuszki robili razem. No to chcecie Giertycha, no skoro Wojtek się z nim spotyka, no to znaczy, że jakoś mu tam ufa. No i Bogdan dzwoni do Giertycha, Giertych dzwoni do mojej żony, jeżeli pani chce, to będę pełnocnikiem, żona wysyła pełnocnictwo faxem, Giertych przyjeżdża, wali w te drzwi, oczywiście robi z tego już show, bo za sobą przyciąga chmary dziennikarzy, którzy tam też są. Po godzinie trzymają go pod tymi drzwiami, ktoś patrzy przez wizję Giertych. Wpuścić, nie wpuścić na rady, ale on wali w te drzwi.

Idę do fronty, do Michała Jeżewskiego. Michał mówi, wiesz co, taka książka to powinna powstać dwa, trzy lata temu. Dzisiaj to już zapomniana sprawa, mało kogo to interesuje, wiesz. Smoleńsk był w międzyczasie, dużo się wydarzyło, ale wiesz co, dobra, wydam ją dla ciebie, Wojtek, ale nie będę robił żadnej promocji. nie będę robił promocji, nie gniewaj się, ale nie wierzę w tą książkę, wydam ją dla ciebie. 3 tysiące nakładu to jest wszystko, no jestem wdzięczny i za to, nie? 3 tysiące nakładu, książka z mocy bezprawia. Po tygodniu Michał dzwoni, rozeszła się, co do sztuki. Bez promocji. Wydaje kolejne trzy i potem tak 10 razy po trzy. 30 tysięcy bez promocji, mówi, wiesz co, nie miałem czegoś takiego. Nie promowałem tej książki.