Igor Miličić: Chciałem odejść z kadry przez własnego syna

Tak naprawdę on był doktorem później Dream Teamu. Także akurat ten doktor mi uratował karierę, nie ma co tutaj się oszukiwać. Ja skończyłem karierę grając w AZS-ie, miałem 37 lat. Dokładnie. A w wieku 18 lat zerwałem WZAT-a, także... No ale to czekaj, jak blisko byłeś Chicago Bulls? Chicago Bulls było tak, że oni mi zrobili tą operację i 3-miesięczną rehabilitację. Ja wtedy jak byłem rehabilitowany przez różnych tam doktorów i fizjoterapeutów z Chicago Bulls, to było w porannych godzinach, w godzinach wieczornych szedłem, czy popołudniowych, szedłem, to było naprzeciwko, mój hotel był naprzeciwko hali, gdzie oni trenowali.

Siadam, a tu prezes federacji, lekarz główny i macenas. Mówi, ty sam jesteś? Ja mówię, tak. Mówi, ojciec, twój macenas. Mówi, po co mi macenas? Nie mam kasy na macenasa. Ja mu powiem prawdę, a wy zrobicie to, co chcecie. Ja mówię, myślę, że wiem, kto mi dał tą substancję. Nigdy nie korzystam z wcześniej. Polecenia mam, takie, takie, jestem uczciwy. Daję wam gwarancję, jeżeli... Jeżeli... I daję wam pozwolenie, w każdym dniu czy w godzinie nocy możecie przyjechać do mnie, zbadać mnie. To się nie powtórzy, będę bardziej ostrożny. Macie tutaj polecenie. Krzysztof Korarlewski, wtedy był działaczem w FIB-ie, słynnym sędzią, dał, polecił jakby gwarancję dla mnie.

Wyczułem, że nawet jak przejąłem zespół przed koniec sezonu pierwszego w AZS-ie, jak przejąłem i zrobiliśmy 9-10 i tak naprawdę stałem się trenerem na przyszły sezon, złapaliśmy play-offy, widziałem, że te moje pomysły działają. Chociaż były trochę dziwne w tym momencie dla zawodników, bo to były jakieś nowe rzeczy, ale wiedziałem, że to działa. Wiedziałem, że jestem dobrym tym i byłem pewien, że na większą skałę, jak dostanie lepszy zespół, lepszy klub, to będzie jeszcze lepiej. Także jakby nie bałem się tego. Jestem wdzięczny, że wtedy prezes Anwilu, Arek Lewandowski mi jakby zaufał i się znaliśmy od wielu, wielu lat nawet.