#97 | Po co komu zakon? (Dz. 1122-1141)

Których wcześniej w ogóle nie widziałam, nie byłam świadoma, nie wiedziałam, że mogą być. To tak samo jak kobiety, które zostają matkami, też nagle odkrywają sobie jakieś niesamowite nowe obdarowania. I pomimo, że były, nie wiem, zawsze niecierpliwe, nagle się okazuje, że potrafią być cierpliwe, bo jest miłość do tego dziecka konkretnego i ta miłość sprawia, że się rozwijają w Tobie inne przestrzenie, które do tej pory były jakoś, nie wiem, uśpione, niezauważone nawet. Czyli Pan Bóg nas stawia w miejscu, gdzie się najpełniej będą mogły rozwijać największe dary w nas. O ile nie stawiamy granic. To prawda, bo to nie jest tak, że wystarczy wstąpić do zakonu. O nie, nie wystarczy.

To się dzieje. Ale to się często nie dzieje natychmiastowo. Nie tak, jak ja sobie to wyobrażam, jak ja bym chciała. Natomiast samą łaskę On naprawdę daje. Siostro, jeszcze wraca nam ten wątek zakonny. Jezus mówi Faustynie, żeby powiedziała przełożonej generalnej, że niech liczy na nią jako na najwierniejszą córkę w zakonie. To jest w ogóle dla mnie taka rzecz, Jedna z trudniejszych, o którą mógł ją poprosić, bo ona ma niejako pójść do przełożonej i wystawić sobie samej laurkę. Powiedzieć, słuchaj matka, ja jestem the best, Jezus to powiedział, na mnie ty możesz liczyć jako na najwierniejszą córkę w zakonie.

Wyobrażasz sobie, żeby coś takiego zrobić? Jakby Tobie Jezus tak powiedział dzisiaj, żebyś do Matki Generalnej z takim tekstem wyskoczyła? Dałabyś radę? No dzisiaj... Pozdrawiam Matkę Generalną przy tej okazji. Właśnie zastanawiamy się, proszę Matki, co tutaj powiedzieć Matce, która z nas jest wierniejsza, na którą lepiej, bardziej można liczyć. To musi Pan powiedzieć. Dobrze, no niech Pan to powie. My tego nie poruszamy. Ale jest to trudne, prawda, żeby jakoś się przyznać też do tego, że... Mnie się wydaje, że chyba trudne byłoby w sytuacji, gdybym czy gdyby Faustyna szukała gdzieś jednak siebie.

A mam poczucie, tak jak na ile ja znam Faustynę, ona była fundamentalnie gdzieś pokorna. Jezus bardzo w niej to wypracowywał. Najpierw w nowicjacie i później przez różne noce ciemne i tak dalej. I ona chyba nie miała z tym większego problemu. Ona wiedziała, na czym to bazuje, ta najwierniejsza córka. Nie, że ja najwierniejsza jestem gwiazdą, bo my sobie często tak kojarzymy. Każde naj kojarzy się z byciem jakąś gwiazdą. Bo dzisiaj tego naj jest dużo. Ale dla niej najwierniejsza chyba córka w zakonie to było ja, która spełniam wszystkie życzenia Pana. O co mnie poprosi, to ja to zrobię. I to mi się kompletnie nie kojarzy z takim naj, z takim popatrz na mnie, z takim szukaniem siebie, tylko na takiej zasadzie, jeżeli będzie matka czegoś potrzebowała, to może matka na mnie liczyć, bo Jezus mnie aż tak wspiera, a ja idę za Nim, bo to jest moja decyzja.

I to się nie wiąże dla mnie z jakimś wywyższaniem się. A jednak, a jednak, pamiętasz, to akurat pewnie nie z tym tekstem jest związane, ale niektóre siostry zarzucały siostrze Faustynie, że ona jest pyszna. Ale to były inne siostry. Tak. A wiemy, że to co wyrażamy sobą jest często w nas. Prawda? Nie w tym kimś, o kim wyrażamy. Właśnie, ale teraz jeżeli mamy ten wątek już Matki Generalnej, Siostry Faustyny jako najwierniejszej córki w zakonie, wraca mi jeszcze kolejne pytanie młodych ludzi, które gdzieś mi zadali taka prowokacja swoista.

I to ma wpływ na świat. I to też mnie rozwija. Ale kto o to pyta? Konkluzja przypomniało mi się, że miałam od początku zaznaczone w Piśmie Świętym, żeby przeczytać ten fragment. Jedyny moment, kiedy Jezus w Piśmie Świętym mówi o życiu zakonnym tak naprawdę, chociaż nie używa terminu życie zakonne, bo wtedy jeszcze nie istniało, ale mówi o ludziach, którzy są bezrzędni, nie weszli w związek małżeński. To jest u Mateusza w rozdziale 19. Są niezdatni do małżeństwa, którzy z łona matki takimi się urodzili. Jeden rodzaj, jedna przyczyna, dla której można nie wejść w małżeństwo. Druga. I są niezdatni do małżeństwa, których ludzie takimi uczynili.